Μόνο για λίγα λεπτά φαίνεται να διαρκεί αυτή η αίσθηση απόλυτης ελευθερίας και ανεμελιάς που φέρνουν τα πρώτα ζεστά αγγίγματα του ήλιου. Εκείνο το ελάχιστο διάστημα, που μετά από έναν βαρύ χειμώνα βγάζουμε δειλά τα μπράτσα και τα πόδια μας γυμνά στον ωραίο καλοκαιρινό καιρό. Χωρίς κάλτσες, χωρίς γάντια και κασκόλ, χωρίς παλτά και χοντρές ζακέτες. Τι ωραία..! Και για πόσο λίγο. Γιατί τόσο κρατά η καλοκαιρινή ελευθερία, η ανεμελιά του να φοράς ό,τι θες, χωρίς να σε πιέζουν ζώνες, μπότες, δεύτερα και τρίτα πουλόβερ και φανελάκια.
Γιατί μετά έρχεται η περίσκεψη, η αναποφασιστικότητα, η απογοήτευση, μια σιγουριά πως οτιδήποτε υπάρχει φέτος το καλοκαίρι στη ντουλάπα μας δεν είναι πια για εμάς, δεν μας κάνει ή ακόμη χειρότερα δεν του κάνουμε εμείς. Αυτόν τον προβληματισμό - αθώο, ίσως και ελαφρύ, ωστόσο δεδομένο - κατέγραψε σε ένα ρεαλιστικό, καθόλου ρομαντικό άρθρο της η Mary Vale της Guardian, καταγράφοντας όσα σκεφτόμαστε, σκανδαλωδώς ίσως, μπροστά σε μία γκαρνταρόμπα γεμάτη από ρούχα και παπούτσια, που, όμως, δεν αισθανόμαστε καλά να φορέσουμε και φέτος.
Ανάμεσα σε στοίβες ολόκληρες παλιών ρούχων και με τα κιλά του χειμώνα να δυσκολεύουν άντρες και γυναίκες λίγο πριν την μεγάλη έξοδο στην παραλία, οι επιλογές μοιάζουν απελπιστικά λίγες.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η καλοκαιρινή ανεμελιά στο ντύσιμο, πολύ σύντομα αποδεικνύεται μεγάλη ταλαιπωρία, σωματική, ψυχική, πνευματική, γιατί οι περισσότερες επιλογές σε φορέματα, σορτσάκια, φούστες, παπούτσια, κάθε χρόνο που περνάει (και δεδομένων των αλλαγών στο σώμα μας) μπορεί να επιφυλάσσουν μικρές ή μεγαλύτερες ταπεινώσεις. Τις οποίες αν δεν θέλουμε να υποστούμε, ξεχνάμε την ανεμελιά, γιατί -καλοκαιριάτικα- υποκύπτουμε στην ανάγκη ενός μικρού κορσέ. Το λαστέξ που προστατεύει από ένα κάπως άβολο θέαμα με την εφαρμογή ενός πιο εφαρμοστού φορέματος. Και μετά εκείνη η φούστα, φέτος δείχνει λίγο πιο κοντή απ' ό,τι πέρσι. Πως κάθεται κανείς σταυροπόδι, χωρίς να χρειαστεί να θυσιάσει τη δροσιά που εξασφαλίζει ένα τέτοιο ρούχο;
Ή εκείνο το στράπλες μπλουζάκι; Που για να φορεθεί κομψά χρειάζεται τον σωστό στηθόδεσμο και ένα λινό γιλέκο για να προσαρμοστεί στο dress code του γραφείου; Δύσκολα πράγματα, περισσότερα ρούχα, καμία ανεμελιά και μια αιώνια προσπάθεια η δροσερή στιλιστική επιλογή -σε μια πόλη που καίγεται από τις καλοκαιρινές θερμοκρασίες- να είναι και κομψή και κυρίως να μη μας εκθέτει (αν και αυτό το τελευταίο αφορά περισσότερο το πως νιώθουμε εμείς).
Πολύ σύντομα, γράφει η Vale, όλο αυτό και μάλιστα σε καθημερινή βάση γίνεται μία τεράστια σπαζοκεφαλιά, που κάνει τις περισσότερες να νοσταλγούν τον χειμώνα και τις άπειρες επιλογές του. Και μετά, είναι τα παπούτσια, αναφέρει η αρθρογράφος. Τα ψηλοτάκουνα πέδιλα είναι πολύ κομψά, οι πλατφόρμες επίσης, αλλά σίγουρα δεν βολεύουν κάποια που κινείται όλη μέρα μέσα στην πόλη. Τα ίσια σανδάλια είναι μια καλή επιλογή, όχι όμως για κάθε μέρα και ειδικά από τη στιγμή που δεν προλαβαίνεις να κάνεις όλη αυτή την περιποίηση των ποδιών που απαιτείται για να μην είναι αποκρουστικό το θέαμα. Και καταλήγουμε στα κλειστά παπούτσια, μπαλαρίνες ή sneakers που όμως απαιτούν κάλτσα, γιατί τα πόδια ιδρώνουν και τα αποτελέσματα ενός κλειστού παπουτσιού, χωρίς κάλτσες το κατακαλόκαιρο, το γνωρίζουμε όλοι. "Για ποια ελευθερία μιλάμε, λοιπόν", αναρωτιέται.
Αν και στην υπερβολή της ένα δίκιο το έχει. Ανάμεσα σε στοίβες ολόκληρες παλιών ρούχων και με τα κιλά του χειμώνα να δυσκολεύουν άντρες και γυναίκες λίγο πριν την μεγάλη έξοδο στην παραλία, οι επιλογές μοιάζουν απελπιστικά λίγες. Το βολικό τζιν στους 42 βαθμούς δεν αντέχεται και κάποτε το καλοκαίρι μοιάζει να απαιτεί τόσο styling - όσο χρειάζεται για να... καλλωπίσει όσα μήνες κρύβονταν ή καμουφλάρονταν κάτω από -αληθινά- βολικά ρούχα.
Υπάρχουν εναλλακτικές, ειδικά όταν δεν είναι κάποια διατεθειμένη να κάνει τόσες θυσίες σε χρήμα και χρόνο, αλλά θέλει να μένει δροσερή και τηρώντας τα βασικά της urban κομψότητας; Απ' ό,τι φαίνεται ναι. Καφτάνια, δροσερά λινά φορέματα στο μήκος που δεν αισθανόμαστε ότι μας εκθέτει, σεμιζιέ φορέματα που με μία ζώνη κι ένα ζευγάρι σανδάλια σε πάνε παντού και πραγματική -εσωτερική- ηρεμία. Δεν είναι το καλοκαίρι για ατέλειωτο προβληματισμό μπροστά στην γκαρνταρόμπα και φυσικά υπάρχει και η τόλμη που κρύβεται μέσα στην κάθε μία και μπορεί να μετατρέψει το παλιό ρούχο σε κάτι ολοκαίνουριο που φοριέται και φέτος, έστω και με τροποποιήσεις.
Δεν θα σκάσουμε κιόλας, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Με στοιχεία από Guardian, Vogue.uk
