ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΤΟ!

Το ανδρικό γυμνό από το 1800 μέχρι σήμερα

Facebook Twitter
2

Η ανδρική μορφή σε όλη τη δόξα είναι το πιο "καυτό" πολιτιστικό γεγονός του φθινοπώρου στο Παρίσι.

Η έκθεση Masculin/Masculin, άνοιξε στο Μουσείο Ορσέ προχθές. Εκατοντάδες γυμνοί άντρες από το 1800 μέχρι σήμερα κοσμούν τους τοίχους.

"Ακόμα και αν ζούμε σε μια απελευθερωμένη κοινωνία, το αντρικό γυμνό έχει τα προβλήματά του", λένε οι επιμελητές της έκθεσης. "Νομίζουμε ότι αυτή η έκθεση άργησε πολύ να γίνει αλλά ήδη οι μικροαστοί του Παρισιού, έχουν ακονίσει τα μαχαίρια τους", ενώ αναφέρθηκαν και στην πρόσφατη νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλόφιλων. "Εμάς, στόχος μας είναι να περάσει καλά το κοινό σε αυτή την έκθεση. Δεν έχουμε ατζέντα και δεν κάνουμε πολιτική"

Ζαν Λουί Νταβίντ Πάτροκλος

Ζαν Μπατιστ Φρεντερίκ Ντεμαρέ ο Βοσκός

George Hoyningen-Huene

 

 

Πιερ εν Ζιλ, Vive la France

 

Ροντέν, η εποχή του μπρούτζου

 

Ζαν Μπερνάρ Ντισενιέ , Ορλάντο Φουριόζο

 

Ουίλιαμ Μπουγκερό, Ισότητα πριν το θάνατο

 

Φρεντερίκ Μπαζίλ , Ο ψαράς

Ιπολίτ Φραντρέν, αγόρι στην ακροθαλασιά.

 

Ντέιβιντ Λασαπέλ, μάρτυρας και 72 παρθένες

 

Φρανσουά Ξαβιέ Φαμπρ, Ο άγιος Σεβαστιανός εκπνέει

 

Πολ Κάντμους , το μπάνιο

Αν Λουί Ζιροντέ, ο ύπνος του Ενδυμίωνα

*****

Εικαστικά
2

ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΤΟ!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

2 σχόλια
Καιρός ήτανε! Το "γυμνό" στην τέχνη έχει καταντήσει να είναι σχεδόν συνώνυμο του γυναικείου γυμνού. Και οτιδήποτε σε αντρικό γυμνό ονομάζεται "gay". Όμως το ανδρικό σώμα δεν είναι ταμπού. Ας το λάβουν αυτό υπ'όψιν και τα γυναικεία περιοδικά που μας έχουν πρήξει στις φωτογραφίες με χαζοχαρούμενα κοριτσάκια και μοιραίες κουκλάρες. Δεν θέλουμε να βλέπουμε μονάχα την ουτοπία του τέλειου που δεν μπορούμε να γίνουμε. Θέλουμε και καλαίσθητες αναφορές σε ανδρικά σώματα, τέλεια ή μη.