Οι πλατείες της Αθήνας δεν είναι απλοί αστικοί χώροι· είναι πεδία μνήμης, σύγκρουσης και πολιτικής ταυτότητας. Από τα Δεκεμβριανά του 1944 και τα Ιουλιανά του 1965 μέχρι το Πολυτεχνείο, τον Δεκέμβρη του 2008 και τις μαζικές κινητοποιήσεις της οικονομικής κρίσης, η πόλη λειτουργεί διαχρονικά ως το επίκεντρο της πολιτικής ζωής της χώρας. Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ιστορία μιας πόλης», η Αγιάτη Μπενάρδου και η πολιτική επιστήμονας Λαμπρινή Ρόρη αναλύουν πώς διαμορφώθηκε αυτή η «κουλτούρα διαμαρτυρίας» και γιατί η Αθήνα παραμένει το κατεξοχήν σημείο όπου συναντιούνται εξουσία και αντίδραση.
Οι πιο παλιές και οι πιο παλιοί από εμάς δύσκολα ξεχνάμε τις μεγάλες συγκεντρώσεις της δεκαετίας του ’80, με τις ομιλίες του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να γεμίζουν ασφυκτικά πλατείες και δρόμους. Η Αθήνα έχει μάθει να «μιλάει» πολιτικά στον δρόμο.
Οι πλατείες της είναι χώροι φορτισμένοι με μνήμη, ένταση και συλλογική εμπειρία. Από τις οργανωμένες κομματικές συγκεντρώσεις μέχρι τις αυθόρμητες διαμαρτυρίες της κρίσης και τις σημερινές, πιο υβριδικές μορφές κινητοποίησης, η Αθήνα παραμένει ένα ζωντανό εργαστήριο πολιτικής έκφρασης. Μια πόλη όπου το παρελθόν και το παρόν των κινητοποιήσεων μπλέκονται συνεχώς, επανερμηνεύοντας τον ρόλο του δημόσιου χώρου και των ανθρώπων που τον καταλαμβάνουν.
Η Λαμπρινή Ρόρη είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αντικείμενό της είναι η Πολιτική Επιστήμη: Πολιτική Ανάλυση.
Σπούδασε (1996-2000) Διεθνείς και Ευρωπαϊκές, Οικονομικές και Πολιτικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακών διπλωμάτων Πολιτικής Κοινωνιολογίας και Δημοσίων Πολιτικών του Sciences Po Paris (DEA), Πολιτικής και Κοινωνικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Paris I, Panthéon-Sorbonne (DESS). Είναι διδάκτορας (2015) του Πανεπιστημίου Paris I, Panthéon-Sorbonne. Στη διδακτορική διατριβή της μελέτησε συγκριτικά την αλλαγή των σοσιαλιστικών κομμάτων στην Ευρώπη υπό την επίδραση της επαγγελματοποίησης της πολιτικής επικοινωνίας από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μέχρι το 2012.
Βραβεύτηκε με τη μεταδιδακτορική υποτροφία Marie Curie της Ε.Ε. στο Πανεπιστήμιο Bournemouth για τη μελέτη της άκρας δεξιάς στο διαδίκτυο (2015-2016, 2017-2018) και με την Υποτροφία Λεβέντη για Νεοελληνικές Σπουδές στο Κολέγιο St Antony’s του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (2016-2017). Δίδαξε ως μόνιμη Lecturer in Politics στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ στη Μεγάλη Βρετανία (2018-2021). Διακρίθηκε με την Υποτροφία Jean Monnet του Robert Schuman Center του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας.
Κατά το 2018-2019 ήταν βασική ερευνήτρια επιστημονικού προγράμματος που διακρίθηκε από το Hellenic Observatory του LSE με αντικείμενο «Βία χαμηλής έντασης στην Ελλάδα της κρίσης - Δεδομένα από τη ριζοσπαστική δεξιά και τη ριζοσπαστική αριστερά» καθώς και υπότροφος της Βρετανικής Σχολής Αθηνών για έρευνα σχετικά με την πολιτική βία στην Ελλάδα. Είναι υπεύθυνη Τύπου του Greek Politics Specialist Group της Βρετανικής Εταιρείας Πολιτικών Σπουδών.
Η έρευνά της αφορά τη ριζοσπαστικοποίηση και την πολιτική βία, την ευρωπαϊκή άκρα δεξιά, τον ριζοσπαστισμό και τον εξτρεμισμό στην Ελλάδα, τον ρόλο των συναισθημάτων στην πολιτική συμπεριφορά, τις επιδράσεις των ΜΜΕ και τις δυναμικές που εμφανίζουν τα πολιτικά δίκτυα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια σε επιστημονικά προγράμματα πολιτικής συμπεριφοράς στην Ελλάδα της κρίσης και μελέτης της ελληνικής διασποράς. Δημοσιεύει στα διεθνή επιστημονικά περιοδικά «Electoral Studies», «South European Society and Politics», «Party Politics», «West European Politics», «Pôle Sud».
Στο ΕΚΠΑ είναι συν-συντονίστρια του Σεμιναρίου Πολιτικής Ανάλυσης.
