«Αν ο δάσκαλος απλώσει χέρι...»: Μια ανάρτηση που προβλημάτισε όποιον τη διάβασε

«Αν ο δάσκαλος απλώσει χέρι...»: μια ανάρτηση που προβλημάτισε όποιον τη διάβασε Facebook Twitter
«Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε κοντά στα παιδιά μας και να τα κάνουμε να μην φοβούνται να μας πουν τα πάντα». Φωτ.: SOOC
0



ΤΟΝ Α.Σ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑ.
Έπρεπε να προηγηθεί μία ανάρτησή του στα social media, στην οποία μιλούσε για τον φόβο της 13χρονης κόρης του επειδή ο καθηγητής της είχε «μακρύ χέρι».  Δεν είναι κάτι που δεν συζητιέται στα πνιχτά κάθε μέρα, δεν είναι, όμως και κάτι που όταν το διαβάζεις, δεν σε κινητοποιεί, δεν σε προβληματίζει, δεν αντιλαμβάνεσαι το άγχος του γονέα που αφουγκράζεται, φοβάται, αλλά δεν μπορεί να μείνει και άπραγος. 

Με αφορμή λοιπόν αυτή την ανάρτηση, συναντηθήκαμε και μιλήσαμε για ένα δύσκολο λεπτό ζήτημα, με πολλές κόκκινες γραμμές, που όμως είναι εκεί και μετά τα απανωτά σκάνδαλα παιδοφιλίας στη χώρα, απλώς δεν μπορείς να το προσπεράσεις. 

Τι γίνεται, λοιπόν, όταν υπάρχουν υποψίες για παιδόφιλους καθηγητές και πώς πρέπει να το διαχειρίζονται οι γονείς, οι μαθητές αλλά και οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί.

«Η κοινωνία έχει αλλάξει αλλά κάποια πράγματα δυστυχώς παραμένουν τα ίδια. Μάλιστα τώρα, ίσως είναι και χειρότερα, γιατί αντί να απομονωθεί ο δάσκαλος, επιρρίπτονται ευθύνες στα κορίτσια επειδή φόρεσαν ένα κοντό μπλουζάκι ή φαίνεται ο αφαλός τους».

Εδώ πρέπει να σημειωθεί, για να γνωρίζει ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται, πως ο Α.Σ. είχε προχωρήσει την περασμένη Τετάρτη σε μία ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία αναφερόταν στον πανικό της κόρης του για το τι θα φορούσε την επόμενη μέρα στο σχολείο –ξεκίνησε μόλις τη Β' Γυμνασίου– επειδή ο δάσκαλος που θα είχε, «απλώνει χέρι» και πετά σεξουαλικά υπονοούμενα στις μαθήτριες του.

«Φοράς ό,τι θέλεις κι αν απλώσει χέρι θα κοπεί από τη ρίζα», ήταν η αυθόρμητη απάντηση του 49χρονου πατέρα, ο οποίος έβλεπε το στερεότυπο του «δασκάλου - αρπακτικού» που είχε εκείνος πριν 30+ χρόνια, να εμφανίζεται ξανά μπροστά του και ας βρισκόμαστε πλέον στο 2023.

Σχολείο-Παρενόχληση Facebook Twitter

«Αντί να απομονώσουν τον δάσκαλο κυνηγούν τις μαθήτριες για το ντύσιμό τους»

«Είχα κι εγώ όταν πήγαινα σχολείο τον κλασικό δάσκαλο που χάιδευε τα κοριτσάκια και χτυπούσε τα αγόρια για να τους "σπάσει τον τσαμπουκά". Και όσο κι αν αυτό επηρέασε τον ψυχισμό μου, δεν περίμενα ποτέ ότι τα ίδια προβλήματα θα είχε και η κόρη μου πάνω από 30 χρόνια μετά», αναφέρει ο Α.Σ. και συνεχίζει:

«Η κοινωνία έχει αλλάξει αλλά κάποια πράγματα δυστυχώς παραμένουν τα ίδια. Μάλιστα τώρα, ίσως είναι και χειρότερα, γιατί αντί να απομονωθεί ο δάσκαλος, επιρρίπτονται ευθύνες στα κορίτσια επειδή φόρεσαν ένα κοντό μπλουζάκι ή φαίνεται ο αφαλός τους».

Ο 49χρονος, μιλώντας για τον εν λόγω δάσκαλο σε γυμνάσιο της Αττικής, επισημαίνει ότι πέρσι είχαν υπάρξει καταγγελίες από μαθήτριες εναντίον του για «περίεργα χάδια» και σεξιστικά σχόλια, με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς αντί να τον απομονώσουν, να απαντούν πως πρέπει τα κορίτσια να προσέχουν τι φοράνε. 

«Τον κάλεσαν πέρσι από τη διεύθυνση του σχολείου με παρόντα και τα κορίτσια που είχαν καταγγείλει τα περιστατικά, χωρίς να συμβεί κάτι περισσότερο, είτε από το σχολείο είτε από τη δευτεροβάθμια, επειδή "δεν υπήρχαν απτές αποδείξεις ότι έχει συμβεί κάτι"» σημειώνει ο Α.Σ. Παράλληλα, με την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς φούντωσαν και πάλι οι ψίθυροι για τον συγκεκριμένο καθηγητή –που σημειωτέον πλησιάζει στη συνταξιοδότηση– με τη νέα διευθύντρια να απαντά... κυνηγώντας τις μαθήτριες στο σχολείο και κάνοντας παρατηρήσεις για το ντύσιμό τους.

«Ειλικρινά, ντύνονται σαν παιδιά. Μπορεί να φορέσουν κάποια ζεστή μέρα ένα σορτς ή ένα κοντό μπλουζάκι, αλλά ντύνονται σαν παιδιά. Και αντί να λαμβάνονται μέτρα για τον συγκεκριμένο καθηγητή, κυνηγούν τα κοριτσάκια», λέει ο 49χρονος πατέρας ο οποίος επισημαίνει κάτι που θα έπρεπε να προκαλέσει προβληματισμό: «Αντί να απομονώσουν τον ανώμαλο, "βαφτίζουν" το ντύσιμο ως ανώμαλο. Καθηγητές και γονείς κάνουν τα στραβά μάτια σε τόσο σοβαρά ζητήματα και τα παιδιά καταλήγουν να έχουν και ενοχές για το ντύσιμό τους και να θεωρόυν πως ευθύνονται αυτά για ό,τι ακούσουν. Σάμπως ο παιδόφιλος δεν θα κάνει αισχρές σκέψεις αν το παιδί φορέσει μακριά φούστα ή... μπούργκα!».

«Αν ξαναφορέσεις αυτό το τζιν θα σου βάλω 20»

Στο συγκεκριμένο σημείο ο Α.Σ. μας διηγήθηκε και ένα χαρακτηριστικό περιστατικό που του διηγήθηκε η κόρη του και συνέβη σε κολλητή της φίλη. «Πέρσι, ο συγκεκριμένος καθηγητής έκανε μάθημα στη φίλη της κόρης μου και μία ημέρα το κορίτσι πήγε στο σχολείο φορώντας ένα στενό τζιν, με το οποίο διαγραφόταν το σώμα της. Όταν την είδε, ο δάσκαλος της είπε: "Αν ξαναφορέσεις αυτό το τζιν, θα σου βάλω είκοσι!". Τα κορίτσια δεν είναι χαζά. Καταλαβαίνουν τι κρύβεται πίσω από τέτοια σχόλια και ενώ τα συζητάνε μεταξύ τους, δεν είναι το ίδιο εύκολο να το πουν στους γονείς ή τους υπόλοιπους δασκάλους, ειδικά όταν βλέπουν πως τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει».

Όσον αφορά την ανάρτηση που έκανε ο Α.Σ. είπε πως «είδα φοβερή ανταπόκριση και από τα σχόλια αντιλήφθηκα πως παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σχεδόν σε όλα τα σχολεία. Το θέμα, όμως, είναι τι κάνουμε εμείς για αυτό».

Στην ερώτηση αν το χειρότερο σενάριο γινόταν πραγματικότητα και η κόρη του παραπονιόταν πως κάτι της είπε ή έκανε ο δάσκαλος της, ο 49χρονος με απόλυτη ψυχραιμία επισήμανε πως «ξέρω τα δικαιώματά μου και σίγουρα δεν θα παραβώ τον νόμο γιατί είναι σίγουρο πως θα χάσω το δίκιο μου. Αλλά είμαι πατέρας και θα κάνω τα πάντα για να προστατέψω το παιδί μου, και θα κάνω μηνύσεις παντού μέχρι ο εν λόγω δάσκαλος να τιμωρηθεί για τις πράξεις του».

Η συναδελφική αλληλεγγύη και οι «πεφτοσυννεφάκηδες»

Δυστυχώς, όμως, φαίνεται πως οι σκέψεις (ή ακόμα χειρότερα πράξεις) ενός δασκάλου δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα καθώς βαθύ προβληματισμό πρέπει να προκαλούν και οι ενέργειες όσων αντιλαμβάνονται πως κάτι συμβαίνει αλλά δεν κάνουν τίποτα για αυτό. «Δεν ξέρω αν πρόκειται για συναδελφική αλληλεγγύη ή κάτι άλλο, αλλά για να υπάρχουν παράπονα για ανάλογες συμπεριφορές σε τόσα πολλά σχολεία, κάτι δεν πάει σωστά. Είναι οι ίδιοι που μετά από κάποιο σοβαρό περιστατικό δηλώνουν ότι "έπεσαν από τα σύννεφα" στις κάμερες».

Τέλος, η συζήτηση πήγε στο τι πρέπει να λένε οι γονείς στα παιδιά τους σε τέτοιες περιπτώσεις. Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι και τόσο σπάνιο το φαινόμενο οι ίδιοι γονείς να λένε στα ανήλικα κορίτσια να μην φοράνε το ένα ή το άλλο γιατί μπορεί να προκαλέσουν κάποιον. «Εγώ δεν είμαι αυτής της λογικής» λέει ο Α.Σ. «Είναι λάθος να δημιουργούμε τύψεις στα παιδιά για το τι φοράνε και να νιώθουν ενοχές για το σώμα τους, πάντα μέσα σε λογικά πλαίσια. Δεν ξέρω αν έχει ξεφύγει η κατάσταση σε κάποια σχολεία, αλλά εγώ όποτε πηγαίνω σε αυτό που πάνε τα παιδιά μου (σ.σ ο Α.Σ. έχει ακόμα έναν γιο 9 ετών), δεν βλέπω τα κορίτσια να ντύνονται έξαλλα. Ντύνονται σαν παιδιά. Πώς εμείς λοιπόν, εν έτει 2023, θέλουμε να τα γυρίσουμε στην εποχή με τις ποδιές;».

Σύμφωνα με τον 49χρονο, «αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε κοντά στα παιδιά μας και να τα κάνουμε να μην φοβούνται να μας πουν τα πάντα. Όταν τα παιδιά γνωρίζουν πως οι γονείς τους τα στηρίζουν, ό,τι κι αν συμβεί θα το μοιραστούν και τότε όλα μπορούν να διορθωθούν».

Θέματα
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Η ιστορία κακοποιείται συστηματικά στο ελληνικό σχολείο»

Λίγη Ζωή / Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Η Ιστορία κακοποιείται συστηματικά στο ελληνικό σχολείο»

Ο ιστορικός μιλά στη LiFO για τη δημόσια συζήτηση που πυροδότησε το βιβλίο του «Οι δωσίλογοι», τα κλειστά αρχεία που δυσκολεύουν την ιστορική έρευνα, την έμπνευση που αντλεί από την επιστήμη, αλλά και τις επικίνδυνες αναλογίες ανάμεσα στις ναζιστικές πρακτικές και τη σημερινή στοχοποίηση των μεταναστών.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στα γήπεδα με το όνειρο να πλουτίσουν»

Ημερολόγια Κυριακής / «Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στα γήπεδα με το όνειρο να πλουτίσουν»

Ο εκδότης Νίκος Χατζόπουλος μιλά στη LiFO για όσα έχει ζήσει στη Θύρα 4 της Τούμπας, για τα ταξίδια του με τον ΠΑΟΚ, την οπαδική κουλτούρα, την αιώνια κόντρα Βορρά - Νότου και την αγάπη του για το μπάσκετ, αλλά και για την ενασχόλησή του με τις εκδόσεις και το βιβλίο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΚΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Η σκληρή αλήθεια για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Άγριο ξεκίνημα

Σκληρές Αλήθειες / Η σκληρή αλήθεια για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Άγριο ξεκίνημα

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για την ατιμασμένη πρώην πρέσβειρα και την απίστευτη, κωμικοτραγική ιστορία της που θυμίζει διπλωματικό θρίλερ. Το πρώτο απ' τα δύο μέρη
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
Θάνος Λέκκας: «Το μπούλινγκ ήταν κάτι που έπρεπε να διαχειριστώ μεγαλώνοντας»

Lifo Videos / Θάνος Λέκκας: «Δεν σκέφτομαι ως αγόρι ή κορίτσι. Σκέφτομαι ως άνθρωπος»

Ο ηθοποιός μιλά στη σειρά «Οι άλλοι» της LiFO για την εξάντληση λόγω της οποίας έκανε ένα διάλειμμα από τη δουλειά του, τη διαχείριση του άγχους, το κλάμα που δεν θεωρεί αδυναμία, τη διαφορετικότητα και την ανάγκη να αποδεχόμαστε όσα μας πληγώνουν.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Πώς μπορούμε να μειώσουμε τους λογαριασμούς ρεύματος;

H κατάσταση των πραγμάτων / Πέτρος Μαρκόπουλος: «Τα φωτοβολταϊκά στο μπαλκόνι μειώνουν το κόστος ρεύματος»

Ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Πέτρος Μαρκόπουλος μιλά στη LiFO για το πώς μπορούμε να παράγουμε το δικό μας ηλεκτρικό ρεύμα και να περιορίσουμε την εξάρτησή μας από τις διακυμάνσεις των τιμών της ενέργειας.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γιώργος Δούρος: «Δεν με άγγιξε η παράγκα του ποδοσφαίρου»

Ημερολόγια Κυριακής / Γιώργος Δούρος: «Δεν με άγγιξε η παράγκα του ποδοσφαίρου»

Ο πρώην διεθνής διαιτητής, από τους πιο γνωστούς στον χώρο της ελληνικής διαιτησίας, μιλά για την 30χρονη καριέρα του, τις δύσκολες εποχές της διαιτησίας, το περίφημο ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού το 2004 εξαιτίας του οποίου στοχοποιήθηκε, καθώς και για τις απειλές που δέχθηκε.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΚΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ολυμπιακός, μαγκιά και αίμα: Το φονικό στις Τζιτζιφιές

Αληθινά εγκλήματα / Ολυμπιακός, μαγκιά και αίμα: Το φονικό στις Τζιτζιφιές

O δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται την αιματηρή συμπλοκή στις Τζιτζιφιές, τον Απρίλιο του 1973, που κατέληξε στη δολοφονία του αδελφού του Θανάση Κίνλεϊ, παλιάς δόξας του Ολυμπιακού.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΦΛΙΟΣ
H σκληρή αλήθεια για τον Σταμάτη Γονίδη

Σκληρές Αλήθειες / H σκληρή αλήθεια για τον Σταμάτη Γονίδη

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για την σαραντάχρονη τρικυμιώδη πορεία του καλλιτέχνη που είναι γεμάτη περιπέτειες, καταχρήσεις, φιλανθρωπίες, αμφιλεγόμενες δηλώσεις, κόντρες και αγάπη
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
«Δεν έχω χόμπι να καλώ την αστυνομία, θέλω απλώς να βγαίνω από το σπίτι μου»

Ζούμε, ρε! / «Δεν έχω χόμπι να καλώ την αστυνομία, θέλω απλώς να βγαίνω από το σπίτι μου»

Η Ολτιάνα Ζούπας, καλλιτέχνιδα παραστατικών τεχνών που χρησιμοποιεί αμαξίδιο, μιλά για τα καθημερινά εμπόδια προσβασιμότητας που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, τη γραφειοκρατία και την αδιαφορία των αρμόδιων αρχών.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ
«Υπάρχει μια απληστία. Μου έλεγαν “έχεις καμιά φίλη που θέλει να δώσει ωάρια;”»

ΟΙ ΑΛΛΟΙ / «Πονούσα και μου έλεγαν “φέρε και καμιά φίλη να δώσει ωάρια”»

Η Δανάη Παπαδάκη, δότρια ωαρίων, και η Μαίρη Μπουλή, σκηνοθέτιδα του βραβευμένου ντοκιμαντέρ «Δεν κοστίζει τίποτα», μιλούν στη LiFO για την εμπειρία της δωρεάς ωαρίων, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες και τις λιγότερο ορατές πλευρές μιας διαδικασίας που σπάνια συζητείται ανοιχτά.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Γιάννης Μουσούλης: «Πέφτουμε στον δρόμο και, αντί για εργατικό ατύχημα, μας λένε έπαθες τροχαίο»

H κατάσταση των πραγμάτων / Γιάννης Μουσούλης: «Χτυπάμε στον δρόμο και, αντί για εργατικό ατύχημα, μας λένε έπαθες τροχαίο»

Ο πρόεδρος του Σωματείου Εργασίας Διανομέων Πλατφορμών και Ταχυμεταφορέων Ελλάδος μιλά στη LiFO για τη gig economy, τις συνθήκες εργασίας του κλάδου των ντελιβεράδων και το μεγάλο κενό στην καταγραφή των εργατικών ατυχημάτων.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ