ADVERTORIAL
Απ’ όπου κι αν είμαστε, ανεξάρτητα από τη φυσική μας κατάσταση, το φύλο, την ηλικία ή το εισόδημα το τρέξιμο είναι μία δραστηριότητα που έχει χώρο για όλους. Υπάρχει μια ατάκα που αναφέρει ότι «το κορμί μπορεί να αντέξει σχεδόν τα πάντα, το μυαλό είναι αυτό που χρειάζεται να πείσεις» κάτι που ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του τρεξίματος και τη δυσκολία πραγματοποίησής του.
Με λίγα λόγια καθένας από εμάς μπορεί να φορέσει ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια, να βγει στον δρόμο και να ξεκινήσει την άσκηση, κάτι που συνδέεται και με τη φιλοσοφία της adidas πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Όλοι μπορούμε να βάλουμε το τρέξιμο στην καθημερινότητά μας, για αυτό και ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Ανθρώπων καθημερινών που πριν ή μετά τις δουλειές τους φοράνε τα αθλητικά τους παπούτσια και βγαίνουν στο δρόμο ή την ύπαιθρο για να αθληθούν.
Δύο «εκπρόσωποι» της Gen Z, η Γεωργία Κατσιμπούρα και ο Ακίμ-Γιάννης Κατσούλης μοιράζονται τις δικές τους απόψεις γύρω από το τρέξιμο και γιατί είναι τόσο σημαντικό για τη ζωή τους. Αμφότεροι απαντούν σε μια κοινή ερώτηση που αφορά την «τεμπέλικη» πλευρά της γενιάς τους, ωστόσο με τις απαντήσεις τους μας οδηγούν στο συμπέρασμα που είναι ταυτόσημο με τη φιλοσοφία της adidas. Ότι το τρέξιμο είναι πραγματικά για όλο τον κόσμο φτάνει μόνο να πείσει κανείς τον εαυτό του ότι μπορεί και κυρίως ότι θέλει να το κάνει.
Γεωργία Κατσιμπούρα
— Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το τρέξιμο; Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε να φορέσεις τα αθλητικά σου και να αρχίσεις την άσκηση;
Το τρέξιμο υπήρχε ανέκαθεν στη ζωή μου λόγω της ενασχόλησής μου με διάφορα αθλήματα. Αυτό που με έκανε να επιστρέψω σε αυτό ενεργά ήταν η πρώτη καραντίνα στην οποία αναζητούσα -όπως όλοι εξάλλου- έναν τρόπο να ξεφύγω. Το γεγονός ότι είχα κοντά στο σπίτι μου φυσικό περιβάλλον στο οποίο μπορούσα να τρέχω καθημερινά με έκανε να εκτιμήσω ακόμη περισσότερο αυτή τη μορφή άθλησης και να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου.
— Είναι τελικά εύκολο για μια γυναίκα να τρέχει μόνη της στο δρόμο; Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που φοβάται (ή ντρέπεται) να το ξεκινήσει;
Θα τη συμβούλευα, αρχικά, να επιλέξει ένα ασφαλές μέρος και να τρέχει πρωινές ώρες. Επίσης, η σκέψη ότι κρινόμαστε για την εικόνα του σώματός μας όταν αθλούμαστε, είναι απλά ένα κοινωνικό κατάλοιπο που πρέπει να αποβάλλουμε.
«Η άθληση ως μορφή ψυχοθεραπείας είναι αυτό που έχει ανάγκη η νέα γενιά»
— Κάθε φορά που τρέχεις τι προσπαθείς να πετύχεις; Είναι κάτι που το κάνεις για το σώμα σου ή για την ψυχολογική σου υγεία;
Φυσικά και με ενδιαφέρει η καλή σωματική μου κατάσταση, αλλά πλέον εστιάζω κυρίως στο ψυχικό κομμάτι. Το τρέξιμο με φέρνει σε επαφή με το τώρα και αδειάζει τη σκέψη μου με πολύ ανακουφιστικό τρόπο.
— «Να περπατήσω ή να τρέξω;»: Τι θα έλεγες σε όσους αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στα δύο;
Δοκίμασε να αφιερώσεις χρόνο και στα δύο για να δεις ποιο σου ταιριάζει. Δεν έχεις να χάσεις κάτι.
— Η ατάκα λέει «αθλούμαστε για να ταιριάζουμε στα ρούχα μας». Είναι αυτή μια άποψη που συμμερίζεται η σημερινή νεολαία ή το κάνει για άλλους λόγους;
Μια αναδιατύπωση της ατάκας για το σήμερα θα ήταν «αθλούμαστε για να ταιριάζουμε το μέσα μας». Η άθληση ως μορφή ψυχοθεραπείας είναι αυτό που έχει ανάγκη η νέα γενιά.
— Λένε ότι η Gen Z είναι η γενιά που δεν αθλείται. Συμφωνείς με τη συγκεκριμένη άποψη;
Ξεκάθαρα. Όταν η πραγματικότητα μιας γενιάς περιστρέφεται γύρω από μια οθόνη, είναι λογικό και επόμενο κάποιες ανάγκες, όπως η άσκηση, να περνούν στο παρασκήνιο.
Ακίμ-Γιάννης Κατσούλης
— Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το τρέξιμο; Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε να φορέσεις τα αθλητικά σου και να αρχίσεις την άσκηση;
Ξεκίνησα το τρέξιμο καθαρά για εκτόνωση. Μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις την πόλη ή τη φύση με ανεβασμένους παλμούς. Επίσης είδα διαφορά στην ψυχολογία μου. Μου έκανε πραγματικά καλό, για αυτό και το συνέχισα.
— Νιώθεις ότι σε έχει βοηθήσει το τρέξιμο στην καθημερινότητά σου πέρα από το κομμάτι της γυμναστικής; Σου προσθέτει έξτρα πειθαρχία και για τα υπόλοιπα πράγματα της ζωής σου;
Αν έλεγα ότι δεν το κάνει θα έλεγα ψέματα. Βέβαια για να μπει το τρέξιμο στην καθημερινότητα σου, να σου γίνει βίωμα και να το κανείς κάθε μέρα εντελώς αναίμακτα πρέπει στην αρχή να του δώσεις παραπάνω ενέργεια και συνέπεια. Σε κανέναν δεν «ξυπνάει» η όρεξη από μόνη της, σύντομα όμως τσουλάει από μόνο του και δεν θέλεις να το κόψεις. Θέλει δουλειά αλλά αφήνει το αποτύπωμά του σε κάθε σου βήμα.
«Η Gen Z γενιά στην προσπάθειά της να έρθει κοντά στο σώμα και την ψυχή, γνώρισε καλύτερα το τρέξιμο»
— Τι είναι πιο απαραίτητο κατά την άποψή σου την ώρα της άθλησης και γιατί: Ανεβαστική μουσική ή καλύτερα παπούτσια και γενικότερα εξοπλισμός;
Ποιος δεν θέλει κάποιο κίνητρο την ώρα της άσκησης; Στο τρέξιμο κιόλας που είσαι μόνος σου, εκτός και αν το κάνεις με παρέα, πρέπει να έχεις ένα κίνητρο που να σε σηκώνει από το κρεβάτι ή μετά από την δουλειά που θα είσαι κουρασμένος και δεν θες να σκεφτείς ότι θα κάνεις τίποτα άλλο από το να πέσεις στο κρεβάτι σου. Σε τέτοιες στιγμές το κίνητρο είναι ο ρυθμός σου, και ο ρυθμός σου έρχεται προφανώς από την μουσική. Επομένως ακουστικά στα αφτιά και ξεκινάς.
— Ποια είναι η προϋπόθεση σου για να τρέξεις: Να υπερβάλλεις εαυτόν στην προπόνηση ή ίσα-ίσα για να διατηρείσαι σε καλή κατάσταση;
Στην ουσία επειδή χρησιμοποιώ το τρέξιμο κατά κύριο λόγο για εκτόνωση δεν το έχω ποτέ στο μυαλό μου αυτό. Ωστόσο τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα ενδεχομένως από την ένταση που βγάζω μπορεί να υπερβάλω στον ρυθμό που πηγαίνω. Δεν είναι απαραίτητο ότι κάθε φορά τρέχω σαν τον Βέγγο, αλλά υπάρχουν φορές που γκαζώνω και ξεχνάω να βάλω «κόφτη».
— Λένε ότι η Gen Z είναι η γενιά που δεν αθλείται. Συμφωνείς με τη συγκεκριμένη άποψη;
Δεν θα έλεγα ότι ισχύει τόσο πολύ. Σαφώς και ένα μεγάλο μέρος της γενιάς μου δεν αθλείται και ενδεχομένως να μην σκόπευε ποτέ να το κάνει, ωστόσο εδώ και λίγα χρόνια ύστερα από τους εγκλεισμούς, ολοένα και περισσότεροι φόρεσαν αθλητικά παπούτσια και ανακάλυψαν τις «μαγικές» ιδιότητες του τρεξίματος, καθώς και τα ωφέλη του.
Οι άνθρωποι ψάξανε μέσα σε όλο αυτό το διάστημα να έρθουν πιο κοντά στον εαυτό και στο σώμα τους και σίγουρα κάτι για να ξεχνιούνται. Είναι και αυτός ένας τρόπος να αγαπήσεις το τρέξιμο. Μπορεί να το κάνεις για το καλό της υγείας σου, ενδεχομένως να το ξεκινήσεις για λόγους εκτόνωσης. Για μένα δουλεύει υπέροχα και δεν το αλλάζω με τίποτα.
