ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Δεκαέξι χρόνων ξανά!

Δεκαέξι χρόνων ξανά! Facebook Twitter
0

Από την πρώτη φορά που εμφανίστηκε στις σελίδες της LifΟ έχουν περάσει σχεδόν 20 μήνες, ένα διάστημα αρκετό για να αλλάξουν τα πάντα στη ζωή της Sugahspank! Τότε είχε μόλις κυκλοφορήσει το Misplaced του Blend -στο οποίο συμμετείχε με τα φωνητικά της σε δυο κομμάτια- και έκανε εμφανίσεις με τους Sugah Galore, το πρώτο της σχήμα πριν γίνει μέλος στην κολεκτίβα τωνCast-a-Blast. Ακολούθησαν αμέτρητες ζωντανές εμφανίσεις με τα δύο σχήματα, ατελείωτες πρόβες και ώρες δουλειάς, πρωινή full-time απασχόληση σε ναυτιλιακή εταιρεία και υποχρεώσεις τα βράδια που κατέληξαν σε υπερκόπωση! Πέρσι ένα πρόβλημα με τη μέση την καθήλωσε για μήνες στο κρεβάτι, ακριβώς τη στιγμή που ξεκινούσε να ηχογραφεί τον πρώτο δίσκο της. «Ολόκληρος ο δίσκος έχει γίνει στο σπίτι μου μεμηδέν budget» λέει. «Έρχονταν οι μουσικοί που συμμετέχουν φιλικά και ηχογραφούσαμε χωρίς σπουδαίο PC, με μικρόφωνα των 15 ευρώ κι εμένα σαν τρελή απ' τους πόνους. Μόνο για το mastering δώσαμε λεφτά, που δεν μπορούσε να περάσει από εμάς. Γι' αυτό και έχουμε χαρεί τόσο από το αποτέλεσμα».

Ο πρώτος δίσκος της Sugahspank! είναι ένα θαύμα από κάθε άποψη. Καταρχάς, η παραγωγή του Blend είναι αξιοζήλευτη - δεν είναι καθόλου τολμηρό να συγκρίνεις κάποιες στιγμές με κομμάτια του Dilla ή του Flying Lotus, είναι πραγματικά τέτοιου επιπέδου. Ωμά και βρώμικα beats, εσκεμμένα έντονα μπάσα, vintage synths, samples από βινύλια που είναι αγνώριστα, dub σε σωστές δόσεις, συμμετοχές από εξαιρετικούς μουσικούς και τον Bitman στο beatbox. Δεν μπορείς να πιστέψεις ότι είναι ελληνικό δημιούργημα. Δεν ξέρω επίσης πόσο τυχαίο είναι το γεγονός ότι όλοι οι δίσκοι που απέχουν έτη φωτός από τους υπόλοιπους της ελληνικής παραγωγής δεν ανήκουν πια σε μεγάλη εταιρεία. Το The Incredible, The Invisible είναι άλλο ένα καθαρό δημιούργημα των Cast-a-Blast με προοπτικές να κάνει καριέρα κι εκτός Ελλάδας. Όχι επειδή θα βρεθεί κάποιος να το σπρώξει, αλλά επειδή αξίζει πραγματικά. Δεν είναι καθόλου flat, διαθέτει μεγάλη ποικιλία ήχων, είναι soul με ένα μοντέρνο τρόπο που φλερτάρει πότε με το σύγχρονο funk punk της Νέας Υόρκης και πότε με τα space blues της Erykah Badu, το R&B, το κιθαριστικό φανκ των ‘70s, το hip hop μέχρι τα ‘90s. Ξεκινάει με ένα πεντακάθαρο R&B που στέκεται περήφανα δίπλα στα καλύτερα downtempo κομμάτια του είδους, το «Invisible», και συνεχίζει με ένα δυναμίτη που χρωστάει περισσότερα στο νεοϋορκέζικο ήχο του παρόντος (το βρώμικο beat παραπέμπει στους Out Hud, έστω και ασυνείδητα) παρά στον Hendrix, «Kill the bitch u got in ya». Φτιαγμένο για να σαρώσει. Η σειρήνα του «Bad Tooth» (ίσως του καλύτερου κομματιού στο δίσκο) μεταμορφώνεται σε ένα space blues με τη Sugahspank! να αναρωτιέται πάνω στο «κλάμα» μιας κιθάρας: «why u wanna put chain on me? God has given me strong will but ain't no horse for the races...». Στο «Incredible» παρλάρει σε παχιά hip hop beats, ενώ στο «Dynamite» αλλάζει τη φωνή της ψιθυρίζοντας σχεδόν πάνω σε έναν απίθανο ρυθμό που είσαι σίγουρος ότι ξεπήδησε από δίσκο του Flying Lotus. Ακαταμάχηταsexy -κι επιτέλους!- ένας δίσκος που μπορεί να δανείζεται στοιχεία του παρελθόντος, αλλά είναι του 2008 όσο κανείς άλλος της εγχώριας παραγωγής. Στο ξεκίνημα του «Blush?» ακούγεται σαν diva ‘70s πριν αρχίζει να ραπάρει θυμίζοντας τις καταβολές της. Δεν δικαιολογεί καθόλου το πρώτο συνθετικό του ονόματός της (sugah) - αντιθέτως, ακούγοντας το δίσκο μοιάζει σχεδόν ειρωνικό. Τα κομμάτια έχουν μια «επιθετικότητα» ακόμα και στις πιο τρυφερές τους στιγμές. Ίσως αυτό να έχει σχέση με τις συνθήκες που ηχογραφήθηκαν τα κομμάτια - ακόμα κι όταν τραγουδάει το «Golden chain» που είναι μια soul μπαλάντα βγαίνει κάτι «άγριο». Οι στίχοι είναι ρεαλιστικοί, σχεδόν σαρκαστικοί, τα περιστατικά που εξιστορούνται είναι προσωπικές εμπειρίες, το εύρος της φωνής της τεράστιο. Ένας εξαιρετικός δίσκος απ' την αρχή μέχρι το τέλος.

«Με το που σηκώθηκα απ' το κρεβάτι το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να παραιτηθώ απ' τη δουλειά μου» λέει η Sugahspank!, «κάτι που μου άλλαξε ολόκληρη τη ζωή. Έχω όλο το χρόνο να κάνω αυτό ακριβώς που θέλω, πρόβες, να τρέχω γι' αυτό που μ' αρέσει και στην τελική να την παλεύω μια χαρά και να πληρώνω το νοίκι μου μέσα απ' αυτό. Είμαι σαν 16 χρονών».

0

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Μουσική / Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χορευτικών υβριδίων και της προσωπικής μνήμης για να μιλήσει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά του να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.
M. HULOT
Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Αποκλειστική Συνέντευξη / Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Οι Florence + The Machine επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου και η σπουδαία Βρετανή μουσικός μιλά στη LiFO για τη σχέση της με τον μύθο και την ιστορία, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη της.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Hyperpop: ο ήχος του ψηφιακού καπιταλισμού

Nothing Days / Hyperpop: Ο ήχος του ψηφιακού καπιταλισμού

Μέσα από το βιβλίο της Ζιλί Ακερμάν, η hyperpop αναδεικνύεται ως το πιο χαρακτηριστικό μουσικό φαινόμενο της διαδικτυακής εποχής, όπου η ποπ, η τεχνολογία και οι νέες ψηφιακές ταυτότητες συναντιούνται και μετασχηματίζονται διαρκώς.
M. HULOT
Γιώργος Κουμεντάκης: «Η δουλειά μου στη Λυρική είναι σαν να γράφω ολημερίς μουσική»

Μουσική / Γιώργος Κουμεντάκης: «Στη Λυρική είναι σαν να γράφω ολημερίς μουσική»

Αφού ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ κέρδισε το δύσκολο στοίχημα να αναβιώσει τη «Μήδεια» του Μινωτή, δοκιμάστηκε στην καβαφικής έμπνευσης περφόρμανς «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι» την οποία επιμελήθηκε μουσικά. Εμείς τον ρωτάμε για όλα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ