Διάβασα τους μισθούς που έπαιρναν οι δημοσιογράφοι του 9.84 και αηδίασα. Κάντε google να τους δείτε (μια ξανθιά αμειβόταν με 4.500 ευρώ για δυο δεκάλεπτα σχόλια, ένας χωρίς εκπομπή έπαιρνε 5.692 ευρώ τον μήνα χωρίς να εμφανίζεται, μια άλλη έπαιρνε 4.339 για μια ωριαία εκπομπή κ.λπ.). Όλοι οι καταφερτζήδες φύρδην μίγδην, από πατσαβούρες μέχρι αριστεροί κήνσορες. Μισθούς που πλήρωναν οι δημότες. Για ένα άνισο προϊόν που αφορά ελάχιστους.

Προσπερνώ το θράσος μερικών απολυμένων να ζητάνε τα ρέστα. Και να παίζουν θέατρο επιπέδου Κλακ Φιλμς (κοιτάξτε τα κουρέλια μας! Κυκλοφορούμε με βέσπα!).

Ξεβολεύονται - κι είναι επόμενο να κακιώνουν.

Μ' ενδιαφέρει να τελειώνει η κωμωδία εδώ. Ποιος νοιάζεται πραγματικά αν χάσει τη δουλειά της η Μαρία Σταματέρη και η Αρετή Σιδηροκαστρίτου; Μακάρι να είχε ο μέσος δημοσιογράφος το 1/10 των εισοδημάτων τους. Στην πλειονότητά τους τα επιφανή πρόσωπα που ομοσταυλίστηκαν στον 9.84 όλες τις προηγούμενες θητείες είναι πρόσωπα προνομιούχα, που είχαν άκρες, μέσον, πλούτο, διπλές και τριπλές θέσεις - και είναι αστείο να μιλάμε για εργατικά δίκαια. Όλα τα τελευταία χρόνια στο δημοτικό ραδιόφωνο επιτελέστηκε ένα πλιάτσικο και αυτό το ήξεραν όλοι! Πλιάτσικο κρατικού χρήματος. Από φόρους φτωχών ανθρώπων.

Εποχές που είναι, θα εκτιμούσα να δω κάποιον να τιμωρείται για την κακοδιαχείριση. Ακούω, μάλιστα, ότι ακόμα μεγαλύτερα σκάνδαλα ανακαλύπτονται και σε άλλους τομείς του δήμου. Κάθε λογαριασμός και αμαρτία. Περισσότερο, όμως, από την τιμωρία προέχει το τέλος του παραλογισμού.

Πείτε μου έναν (1) λόγο για τον οποίο πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει ο 9.84 με μικρότερο, έστω, κόστος. Χωρίς αυτόν, οι Αθηναίοι δεν θα μαθαίνουν τις ειδήσεις; Δεν θα μεθερμηνεύουν τα γεγονότα; Δεν θα ακούν καλή μουσική και ζημιάρικα ανέκδοτα; Δεν θα λαγνοβοούν στα ιδρωμένα σεντόνια τους τις έρημες νύχτες; Ποιος είναι αυτός ο ΕΝΑΣ λόγος που το αμαρτωλό αυτό καζάνι είναι unique και αναντικατάστατο;

Η μόνη απάντηση που ξέρω είναι η ίδια πάντα: ο σταθμός αυτός υπάρχει μόνο για να βολεύονται οι φίλοι μας ή επειδή είναι μεγάλο το πολιτικό κόστος της κατάργησής του. Όσοι θίγονται (και θίγονται πολλοί) σε συκοφαντούν από όλες τις μπάντες. Αλλά πολιτικός γίνεσαι για να αλλάξεις πράγματα - όχι για να διαιωνίσεις την αρρώστια.

Νομίζω ότι ο Καμίνης ξεκίνησε σωστά. Αλλά θέλει κι άλλο. Θέλει να μην κωλώσει. Να κλείσει εντελώς αυτό το αποθρασυμένο χωραφάκι του δημοσιογραφικού ρουσφετιού.

Τα μπλογκ θα αφρίσουν, αλλά η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη.