Μαμά συγνώμη που ρίχτηκα στο αλκοόλ...
©Hicham Habchi


Μαμά συγνώμη που γύρισα πάλι μεθυσμένος σπίτι. Συγνώμη που πάλι έπρεπε να με μαζεύεις. Συγνώμη που άλλη μία φορά έπρεπε να καθαρίσεις τους εμετούς μου.

 

Μαμά συγνώμη που πάλι δεν κοιμήθηκες όλη νύχτα για να είσαι πλάι μου μήπως χρειαστώ κάτι. Μαμά... Συγνώμη που τελικά δεν κατάφερα να ξεφύγω από την παγίδα του αλκοόλ, παρόλο που με είχες προειδοποιήσει τόσες φορές. Όμορφη όμως η κατάντια του, γιατί με έκανε να ξεχνιέμαι, απαίσια γιατί με σκότωνε...

 

Μαμά σε αγαπάω ακόμα και τώρα που δεν βλέπω, που δεν αισθάνομαι το χέρι σου να χαϊδεύει τα μαλλιά μου, αλλά μέσα στη ζαλάδα μου μπορώ να νιώσω την αγάπη σου.

 

Παρόλο που μου έδωσες χαστούκι με το που με είδες στην εξώπορτα, με πήρες αμέσως αγκαλιά και έκλαιγες μαζί μου. Ο καθένας για διαφορετικό λόγο, αλλά ήσουν εκεί σαν κανέναν άλλον.

 

Μαμά συγνώμη, σε αγαπώ...