Πώς έγινε έτσι ο κόσμος ρε γαμώτο, γιατί τόσος εγωισμός, τέτοια κακία, τόσο μίσος και έχθρα, για κάτι που στο κάτω κάτω μπορεί να συμβεί και σε μας τους ίδιους. Έχουμε γίνει αριστεροί, δεξιοί , κεντρώοι και ξεχάσαμε πως είμαστε άνθρωποι. Καθόμαστε και τρώμε την πίτσα μας στον καναπέ βλέποντας μικρά παιδία να πνίγονται και μπουκωμένοι μονολογούμε πως δεν θέλουμε άλλους ξένους στην Ελλάδα, δεν τους αντέχουμε, δεν έχουμε τι να τους κάνουμε(πράγμα που μπορεί να είναι αλήθεια) αλλά τι σημασία έχει αν χωράνε ή δεν χωράνε; Θα την βρούμε την άκρη, πρέπει να βοηθηθούν αυτοί οι άνθρωποι, για να επιβιώσουν φεύγουν απ την πατρίδα τους, θεωρεί κανείς πως είχαν όρεξη να ξεσπιτωθούν;

 

Είχαν κέφια να παρατήσουν τη χώρα τους για να κοιμούνται στην πλατεία Βικτωρίας και στην Ειδομένη μες το κρύο, χωρίς νερό, χωρίς φαγητό; Όλοι μας καυχιόμαστε για τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική φιλοξενία, ας τη δείξουμε, ας έχουμε ως πρότυπο τους ανθρώπους του λιμενικού και τους εθελοντές της Μυτιλήνης και των άλλων νησιών και πόλεων που κάνουν πραγματικά υπεράνθρωπες προσπάθειες γι αυτούς τους ανθρώπους.


Μπορεί σαν έλληνες να έχουμε χίλια στραβά, αλλά πάντα ήμασταν άνθρωποι, δεν είχαμε καμία σχέση με οποιονδήποτε άλλο λαό της Ευρώπης. Ας μη γίνουμε σαν κι αυτούς. Κλείνουν τα σύνορα οι ¨Ευρωπαίοι¨ γιατί δεν πνίγουμε τους πρόσφυγες στη θάλασσα(Δεν μπορώ να φανταστώ τι άλλο σημαίνει να σταματήσουμε τις ροές) ,ας κάνουν ότι καταλαβαίνουν.


Είχα γράψει κάποτε ένα άρθρο για το αν ανήκει ο Έλληνας στην Ευρώπη γράφοντας τα αρνητικά της χώρας μου και ολοκληρώνοντας πως όντως δεν έχουμε καμία σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες στον τομέα της οργάνωσης και της παιδείας, πράγμα που είναι αλήθεια. Αλλά τελικά για ποια παιδεία των ξένων έγραφα τότε άραγε; Τι να το κάνεις να λέγεσαι ευρωπαίος αντί βλέποντας τις απίστευτες εικόνες ντροπής για το ανθρώπινο είδος να σου σφίγγετε το στομάχι και να απλώνεις ένα χέρι βοήθειας στον άνθρωπο που εκλιπαρεί για να ζήσει, εσύ κλείνεις τα σύνορα και του γυρνάς την πλάτη. Ευτυχώς είμαστε έλληνες κι έχουμε πάντα μια αγκαλιά ανοιχτή και διάθεση να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε, από λίγο ο καθένας μας. Μακάρι να μην το ξεχάσουμε ποτέ αυτό.

 


Για τρία πράγματα ευχαριστώ την τύχη: πρώτα γιατί γεννήθηκα άνθρωπος και όχι θηρίο, δεύτερο γιατί γεννήθηκα άνδρας και όχι γυναίκα και τρίτο γιατί γεννήθηκα Έλλην και όχι βάρβαρος.
Θαλής ο Μιλήσιος