Μα όταν σου κάνω μια ερώτηση πολύ πιο ειδική, για το αν σ' αρέσει βρε παιδί μου κι έχεις λίγο ερωτευτεί
Μου απαντάς είναι πολύ καλό παιδί, μωρέ καλό παιδί, δε φαντάζεσαι πόσο καλό παιδί

 

Περιμένοντας κολλημένη στο αυτοκίνητο, επί της Κηφισίας, μπαίνει το προαναφερθέν κομμάτι της Ευσταθίας και από εκείνη τη στιγμή το..."καλό παιδί" κάνει συνεχώς στροφές στο μυαλό μου.


Φέρνω στο νου όλα τα καλά παιδιά που απέρριψα ακριβώς επειδή τα θεώρησα τέτοια. Ή και όσους έδειξαν σε εμένα την πλάτη τους επειδή ήμουν εγώ το καλό παιδί.


Τι σημαίνει όμως το να είσαι το καλό παιδί; Είναι τελικά ευχή ή κατάρα;

 

Απίστευτη τύχη σίγουρα για όποιον συναντήσει το αληθινά καλό παιδί στο δρόμο του, ατυχία για το ίδιο. Πάντα πρόθυμο να βοηθήσει, συνεπές, φιλότιμο, ευαίσθητο μέχρι εκεί που δεν παίρνει, να σου σταθεί, να σε ακούσει, χωρίς απαραίτητα να ζητάει κάτι. Το παιδί που πάντα θυμάται ενώ οι άλλοι συνήθως ξεχνούν.


Πολύ ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπου αυτή. Φύλο συγκεκριμένο δεν έχει, ούτε ηλικία, ούτε κοινωνικοοικονομικό background.

 

Ο σοφός λαός βέβαια, λέει πως ο καλός καλό δεν βρίσκει. Και πολλές φορές, αν όχι όλες, έτσι γίνεται.


Το καλό παιδί πέφτει θύμα. Το εκμεταλλεύονται. Γελάνε. Το παίρνουν για δεδομένο.


Και το καλό παιδί κουράζεται, βλέπει τι συμβαίνει. Και καμιά φορά του "τελειώνει" να είναι σωστό, να μην στεναχωρεί, να υπακούει σε κανόνες που δεν έβαλε το ίδιο.

 

Ξέρεις όμως ποιο είναι το ζητούμενο; Ο καλός, όσο και να θες να τον τρελάνεις, με τον εαυτό του θα συνεχίζει να τα έχει καλά.
Και αυτό γιατί, όσο και να στεναχωριέται, αυτό που κάνει το κάνει από την καρδιά του, τον γεμίζει.


Και όσο και αν η σημερινή πραγματικότητα τον θεωρεί βλάκα και θύμα, μην ανησυχείς. Η ίδια η καρδιά που έδινε είναι που θα του πει σταμάτα, θα του πει να τα πάρει όλα πίσω, έτσι μονομιάς.


Αν τον εξαπατήσεις θα φύγει μακριά, δεν θα κοιτάξει πίσω. Είπαμε είναι καλός, όχι ηλίθιος έτσι όπως θα ήθελες να πιστεύεις.

 

Σε κάθε κατάσταση, σε κάθε σχέση μας ανθρώπινη, μικρή και μεγάλη, πάντα εισπράττουμε στο τέλος ο,τι έχουμε πράξει στην αρχή.
Και αν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το άχρηστο από το χρήσιμο, δεν θα σου μείνει τίποτα από τα δυο.


Μάντεψε τότε ποιος θα είναι ο ηλίθιος.