Είμαι 16 χρονών.. Ζω σε ένα όμορφο περιβάλλον με γονείς που κάνουν τα πάντα για μένα και την αδελφή μου. Κάποιες φορές νιώθω απίστευτα στεναχωρημένη και συχνά πιστεύω ότι δεν με καταλαβαίνουν, ενώ είμαι αρκετά σίγουρη ότι στην ηλικία μου κάνανε πάνω κάτω τα ίδια. Η αλήθεια είναι ότι παρόλο που είναι καλοί και υπομονετικοί ως γονείς τους κρύβω πράγματα. Αρκετά πράγματα. Κάποιες φορές όχι τόσο σημαντικά αλλά και πάλι.. Η μητέρα μου θα βρει κάποια στιγμή να το κοπανήσει. Εδώ και ένα μήνα είμαι με ένα αγόρι, μια χαρά παιδί, και καλά περνάμε και όλα.Δεν μπορώ να το πω στους γονείς μου αυτό. Όχι επειδή δεν θέλω αλλά επειδή ξέρω ότι θα γίνει χαμός. Θα είναι εντελώς κατά με αυτή τη κατάσταση. Δεν θέλω να κρύβομαι και προπαντός θέλω να τους λέω την αλήθεια για τέτοια θέματα για να είναι και αυτοί ενημερωμένοι για το που βρίσκομαι και με ποιον. Δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό και συνεχίζω να λέω ψέματα, άσχετα που κάτι έχουν καταλάβει κάτι απλά εγώ τα αρνούμαι για τους παραπάνω λόγους. Εύχομαι πραγματικά να καταλάβουν ότι δεν γίνεται να είναι τόσο απόλυτοι πάντα και ότι χρειάζεται αμοιβαία υποχώρηση κάποιες φορές- έτσι ώστε να έχουν και αυτοί τον έλεγχο. Θέλω να τους το πω πραγματικά. Θα το κάνω σύντομα....απλά πρώτα θα πρέπει να αναλογιστώ τις συνέπειες..