ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Εδω κ κάνα χρόνο είμαι μόνος μου, μεχρι τον Μάρτιο απο επιλογή γτ ήθελα να συνέλθω απ την προηγούμενη σχέση μου κ να μην κουβαλάω ψυχολογικά μαζί μου.Από τότε παρότι σχετικά ντροπαλός βγήκα στην «αγορά» κ προσέγγισα κάποιες κοπέλες αλλά ακόμη δεν εχω καταφέρει ούτε ραντεβού να πάω, πάντα θα βρεθεί μια δικαιολογία κ είτε θα μου ακυρώσουν κατι που κανονίσαμε είτε θα σταματήσουν να μου μιλάνε.Εντωμεταξύ είμαι εμφανισιμος, αισιόδοξος, με σταθερή δουλειά κ κάλος άνθρωπος.Αναρωτιέμαι φταίω εγω?κανω κάτι λάθος?φταίει η εποχή η είμαι απλά άτυχος?Με πήρε λίγο απο κάτω σήμερα μετά απο πολύ καιρό γι αυτό το μοιράζομαι εδώ....

Που ολο το γυμνασιο με κοροιδευατε επειδη ημουν χοντρος και μου κανατε τη ζωη μαρτυριο. Που προσπαθουσα να αδυνατισω με εξαντλητικες διαιτες στο γυμναστηριο και τρεχοντας στον διαδρομο και με κοιταγατε παραξενα. Που αδυνατισα και ξαφνικα εγινα ενδιαφερον ανθρωπος. Μου την πεσατε, πηδηχτηκαμε, σας αρεσα, με γνωρισατε, με ερωτευτηκατε. Που πηρα 6 κιλα και απο τοτε δεν υπαρχω, ειμαι μονο "φιλος" "γλυκουλης" ή απαρατηρητος. Και παλι αρχιζω μια διαιτα, και παλι ο καθρεφτης εχει μια αλλαγμενη εικονα στα ματια μου. Αλλα αυτη τη φορα σας βαρεθηκα, και με βαρεθηκα μεσα απο αυτο. Και αν αρχισετε παλι να μου μιλατε μετα απο εναν χρονο που ειμαι εντελως αορατος, θα μπορω πλεον να ξερω, και να κρινω πιο καλα τι μου αξιζει.

Διαβάζω πολλά για τους καθηγητές και ήρθε η ώρα να κάνω τη δική μου εξομολόγηση. Και εγώ ήμουν τσιμπημενη με έναν καθηγητή. Και μια φίλη μου επίσης. Ο ένας το εκμεταλλεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο. Αφού έκανε ο,τι έκανε, της είπε μια φτηνή δικαιολογία του τύπου..Τι θα πουν οι άλλοι και εξαφανίστηκε. Ενώ για τον άλλον...έμαθα μετά από χρόνια ότι την έπεφτε σε μαθήτριες πριν από τη δική μου χρονιά και μάλιστα είχε παντρευτεί και μια από αυτές. Πολλοί καθηγητές μπορεί να σας καταλάβουν και να ασχοληθούν με το ερωτικό σας σκίρτημα. Άλλοι πάλι θα το εκμεταλλεύτουν. Μην τους βλέπετε όλους θεούς..

Ξέρω ότι είσαι στραβόξυλο αλλά παραμένεις όνειρο ζωής. ΥΓ. Περιμένω ρε παιδί μου να με βάλεις κάτω κι εσύ είσαι σε θέλω και δε σε θέλω, μπορώ και δεν μπορώ, παστίτσιο και μουσακάς...5 χρόνια τώρα, με τη διάθεση μένω.

Η Νατασσα Μποφιλιου η υποδειγματική αυτη καλλιτεχνιδα και πανω απο ολα ανθρωπος με την ανατριχιαστικη φωνη και τις τραγουδαρες της χθες στο Pride χαρισε σε όλους εμας τους ανθρωπους που ξερουμε να αγαπαμε μια υπέροχη βραδιά συγκινησης...Γιατι η αγαπη στο τέλος νικα...Μακαρι να υπηρχαν αλλοι σαν και αυτη....

Θέλω να γίνω καλή.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει γυναίκα που δεν της αρέσει να της κορνάρουν και να της σφυρίζουν στο δρόμο. Για μένα είναι ένα είδος επιβεβαίωσης και το απολαμβάνω.

Εχω μια φοιτητικη παρεα κοριτσια αγορια περιπου 9 ατομα. Με τη μια συγκατοικουμε, εγω μαλιστα επειδη εργαζομαι και εχω μια οικονομικη ανεση ως φοιτητρια καλω συχνα αυτη την παρεα μου και αλλους φιλους που έχω στο σπιτι. Η μεγαλη μου αγαπη ειναι η μαγειρικη ετσι πολυ συχνα τους προσφερω πιτες, σπιτικη πιτσα, γλυκα και περιπου δυο φορες τον μηνα και κανονικο φαγητο. Καταλαβαινεται πως για ενα φοιτητικο σπιτι αυτα ειναι πολλα αλλα επειδη εχω το μερακι και εγω και η φιλη μου το κανουμε. Ε λοιπον ερχεται τις προαλλες μια απο τις κοπελες της παρεας και με υφος μεταξυ αστειου και σοβαρου λεει μας παρατησατε και μειναμε χωρις φαι εκνευριστηκα ρε παιδια η φιλη μου περασε ενα πολυ σοβαρο προβλημα και ουτε καν ρωτησε πως και γιατι και εκτος αυτου η ιδια ουτε για εναν καφε που λεει ο λογος δεν μας εχει πει να παμε στο σπιτι της ενω σε εμας ειναι 2 φορες την εβδομαδα εκει και ουτε ευχαριστω. Τελικα πιαστηκαμε μ@λα@κες.

Είναι η 3η φορά που γράφω εδω .. η αληθεια ειναι οτι οποτε γραφω νιωθω ποτε καλυτερα και ας μην εχω βρει λυση.Ο λογος που γραφω ειναι για τη σχεση που εχω (5 χρόνια διάρκεια). Τον τελευταιο καιρο δεν υπαρχει καλη επικοινωνια. Νιωθω παραμελημενη. Δε με παιρνει τηλ και γενικότερα νιωθω οτι δεν του λειπω.Ισως ευθυνεται η εξεταστικη , ισως η αποσταση ισως ολα. Πιστευω ενα τηλεφωνο και ενα τι κανεις καθημερινα ειναι αυτονόητο όταν βρίσκεσαι σε σχεση.Του το αναφερω αλλα ειναι αλλου,λεει δεν εχει καποιο προβλημα μαζι μου, απλως σκεφτεται τα πραγματα πολυ λογικα και δε παιρνει σοβαρα αυτα που του λεω. Νιωθω περιεργα! Δε ξερω τι να κανω για να λυθει.. :/

Για να μην μας τα ζαλιζετε καθε τοσο με τις πανελλήνιες...ΑΠΛΑ πατε σε εξομολογηση με θεμα ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ και πατηστε ταυτίζομαι