ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι 21 στα 22 και σε ενα εξαμηνο τελειωνω την σχολη και σκεφτομαι να μετακομισω στην αθηνα κοντα στο αγορι μου.να βρω μια δουλεια εκει και να κανω και πρακτικη παραλληλα... Το προβλημα ειναι η οικογενεια μου.Ειναι πολυ πιεστικοι ανθρωποι και δεν δεχονται με τιποτα ουτε τη σχεση μου ουτε το γεγονος οτι θελω να ανεξαρτιτοποιηθω.Σπουδαζα τοσα χρονια στην πολη μου και δεν εζησα καθολου φοιτιτικη ζωη.Εκανα υπομονη και αποφασισα να φυγω οταν τελειωσω.δουλευω και μαζευω λεφτα για να βρω σπιτι και να κινουμαι το πρωτο διαστημα μεχρι να βρω δουλεια.και θελω πολυ να περασω στιγμες με το αγορι μου γτ δεν τον βλεπω συχνα κ πρεπει να αναπληρωσουμε χρονο... φοβαμαι οτι οι δικοι μ θα μου κανουν αντιποινα.. οπως να μην αφηνουν την αδελφη μ να μ μιλαει οταν φυγω η να βλαψουν σωματικα εμενα η εκεινον(εχει επαναλειφθει στο παρελθον).Θελω να με κατανοησουν.ουτε λεφτα ουτε τπτ απο το πατρικο μ δεν τους ζηταω.απλα στηριξη και κατανοηση.γτ οταν ξεκινας κατι παντα χρειαζεσαι την ευχη τους οπως και να χει... δεν θελω να χασω επαφες μαζι τους αλλα αν κανω αυτο π θελω εγω για αντιποινο θα με βλαψουν και αυτο το γνωριζω γτ ξερω τον χαρακτηρα τους...αν δεν γινει το δικο τους θα με καταστρεψουν

Έχω ξεκινήσει δοκιμαστικά εργασία σε ένα ιδιωτικό γραφείο χωρίς αμοιβή για την ώρα.Στο γραφείο είναι καλό το κλίμα αλλά δεν έχουμε κάνει κουβέντα για πληρωμή, ασφάλεια κτλ..Πρέπει όμως να γίνει αλλά φοβάμαι ότι θα με απορρηψουν εάν τους πω για πληρωμές ακόμα δεν ξεκίνησα.Πώς να το πω πιο καλά;

Γίνεται οι άντρες να φλερτάρουν συνέχεια και καθημερινά μια κοπέλα όταν έχει βγει το βράδυ με τις φίλες της , χωρίς εκείνη να δώσει το παραμικρό δικαίωμα; Δηλαδή να έρθει κάποιος-οι απο μόνοι τους να την φλερτάρουν; Ναι οκ είναι όμορφη η γυναίκα μου , αλλά αν δεν δίνει το παραμικρό δικαίωμα όπως και καλά μου λεει, πως γίνεται τότε αυτό; Είναι μια όμορφη απλή γυναίκα, δεν είναι κάτι τρομερό ,ούτε ντύνεται προκλητικά. Εγώ είμαι της άποψης ότι ένας άνθρωπος δεν έρχεται να σε φλερτάρει αν δεν του έχεις δώσει εσύ το δικαίωμα; Εσείς τι πιστεύετε; Να την στείλω ή να την κρατήσω ;

Έχω την εντύπωση ότι ο πατέρας δεν έχει φίλους να βγεί και πρίζει όλη την ώρα εμένα να βγώ μαζί (αγόρι είμαι 24.). Εγώ έχω τους δικούς μου πηγαίνουμε σε μέρη της ηλικίας μου.Δε λέω μια φορά την εβδομάδα να βγω για καφέ μαζί του εννοείται ακόμα και αν είχε φίλους.Αλλά όταν έρχεται και μου λέει πάμε στο καφενείο όπου ο πιο μικρός εκεί πέρα είναι 45-50 χρονών , έ οχι ρε παιδιά.Και όταν αρνούμαι μου φωνάζει λες και κάνω κάποιο έγκλημα.Δηλαδή νομίζει ότι όχι μόνο είναι φυσιολογικό γι'αυτόν να είναι ένας 24αρης σε καφενεία με χαρτιά και κομπολόγια αλλά το κάνει και με χειριστικό τρόπο πιστεύοντας ότι θα συμφωνήσω..Τι να κάνω ..

Δουλευω σε τηλεφωνικο κεντρο καπου 2 χρονια και κοντευω να τρελαθω. Δεν αντεχω αλλο. Καθε μερα παω κλαιγοντας στη δουλεια. Ευχομαι να μου συμβει κατι στο δρομο για να μην παω. Δε μπορω αλλο τις φωνες, τα παραπονα, την γκρινια. Εχω χασει καθε ορεξη για ζωη εκει μεσα. Εχω 2 πτυχια και νιωθω οτι χανω το χρονο μου σε αυτη την κολαση..

Δε ξέρω κάθε πότε ο πελάτης έχει δίκιο.Λοιπόν . Πάω σε καφετέρια που ο καφές έχει 4 ευρώ σε κεντρικό σημείο Θεσσαλονίκης. Μου φέρνουν ένα πράμα 80% αφρός και 20% καφές.Εε μετά πώς να μην έχω νεύρα 4 ευρώ για μια ρουφηξιά το κέρατο μου ; Άμα μου λεγες σου δίνω αυτό και φέρε μου 0.50λ ευχαρίστως.

Καλησπέρα σας, προβληματίζουμε σοβαρά, αρχικά ειμαι 26 χρονών και γνώρισα την ξαδέρφη του κολλητού μου σε μια εκδήλωση, είχαμε χορέψει αρκετά και βγήκαμε ξανά με παρέα προχθές, φυσικά ήταν και ο κολλητός μου στην παρεά. οταν τελιώσαμε τους πήρα όλους στο σπίτι τους και άφησα τελευταία την ξαδέρφη διότι μένει σχεδον 5 λεπτά απο το σπίτι μου. όταν έιχα φθάσει, μου είχε στείλει μήνυμα στο ινσταγκραμ γιατί ανησυχουσε λέει εαν είχα φθασει στο σπίτι μου, και μιλούσαμε για αρκετή ώρα. Το πρόβλημα είναι οτι η ξαδέρφη είναι 18 χρονών και οπως καταλαβαίνεται η διαφορά μας είναι στα 8 χρόνια. δεν ξέρω τι να κάνω, γράψτε μου τις απόψεις σας παρακαλώ

Τα τελευταια μου εχει δημιουργηθει στο μυαλο η ιδεα του ''φοβαμαι μηπως γινω γκευ'' ή ''μηπως ειμαι και δεν το ξερω''...ολο αυτο ξεκινησε οταν πρωτοπηγα στη σχολη και παρατηρησα πως υπηρχαν πολλα γκευ ατομα...Πρεπει να με ειχε επηρεασει το γεγονος οτι συνηπηρχα καθε μερα με τετοια ατομα και γι αυτο μου δημιουργηθηκαν τα παραπανω ερωτηματα...Απο τοτε τεσταρω τον εαυτο μου να δω αν ειμαι γκευ...μπηκα να δω μια φορα γκευ περιεχομενο και ειδα πως δεν νιωθω κατι...κοιταω ανδρες να δω αν μου αρεσουν και βλεπω πως παλι δεν νιωθω κατι...Υστερα γυρναω στο straight περιεχομενο και εκει διεγειρομαι, και επιπλεον οταν βγαινω φλερταρω με κοριτσια...Μεσα μου ξερω πως δεν ειμαι γκευ αλλα το αγχος δεν με αφηνει...Πιστευω πως μια κοπελα θα με βοηθουσε να ξεπερασω αυτες τις σκεψεις και το καθημερινο αγχος...Αλλα γιατι ολο αυτο?Καθε απαντηση θα μου ειναι χρησιμη

με αφορμή κάποιες εξομολογησεις πιο πριν θέλω να πω και τα δικά μου ετσι να τα βγάλω από μέσα μου. εγώ από μωρό έχω δεχτει απόρριψη πραγματικά .μια από τους βιολογικούς γονείς που ενώ πριν και μετά από μένα κάνανε και άλλα παιδιά μένα μόνον άφησαν. μια με τους θετούς γονεις μου που και αυτοί με τον τρόπο τους με απέρριπταν έστω και όχι σκόπιμα. από συγγενεις των θετών γονιών μου και από τους γύρο μου δεχομαι συνεχώς απόρριψη. ούτε αλητισσα ειμαι ούτε έχω κατρακυλήσει σε άσχημους δρόμους ομως οι ανθρωποι όλοι γύρο πάντα κάτι θα βρίσκουν να λεν δε θέλω σχέσεις και πολλά πολλά μαζί σου γιατί έτσι!!! δίχως εξήγηση. δε κατακρίνω πια την στάση των ανθρώπων γύρο μου το έχω πλέον δεχτει και δε ασχολουμε αδιαφορώ. ο καλύτερος ανθρωπος στο κόσμο δε ειμαι μα δε έχω κάνει νομίζω κάτι τόσο φοβερό που να μην αξίζω να έχω φίλους κάποιους ανθρώπους και μένα να με δεχτούν στην ζωή τους . δε μισώ κανέναν φυσικά ούτε έχω απαιτηση κανένας να μου φέρετε με καλοσύνη βλεπω γύρο μου συμπεριφορές βγάζω συμπεράσματα κι άπλα απομακρύνομαι όμορφα και ωραία . δε ειμαι συμπαθής απ ότι καταλαβαίνω και οι ανθρωποι μου βγάζουν μια αντιπάθεια . κάνω ότι μπορώ να πλησιάσω τους ανθρώπους φέρομαι φιλικά και όμορφα μα δε ανταποκρίνονται και έτσι απομακρύνομαι. άσε μην πω πόσες φόρες παρερμηνευετε η συμπεριφορά μου και δίνουν και περνούν οι κακίες που λεν πίσω από την πλάτη μου ότι ειμαι ομοφυλόφιλη. δε μπορείς πουθενά να τους πιάσεις τους ανθρώπους περίπλοκοι χαρακτήρες και μπερδεμένες καταστάσεις. ερχονται λίγο κοντά σου μόνον αν είναι να βγάλουν κάτι να εκμεταλλευτούν μετά γεια σας. εδω οι γονεις οι πραγματικοί με απόρριψαν και οι γονεις οι θετοί δε φέρονται με καλό τρόπο θα φερθούν οι άλλοι ???μην βιαστείτε να με κακοχαρακτηρισετε ως αχάριστη για τους θετούς γονεις γιατί δε μου φέρθηκαν κι αυτοί σωστά. σίγουρα απ έξω πολλοί λεν μα κανείς δε ξέρει σένα σπίτι πραγματικά τι παίζει ώστε να υπάρχει σωστή κρίση στο θέμα. όπως και να χει νιώθω καταραμένη σε ότι άφορα τις ανθρώπινες σχεσεις .να είστε όλοι καλά κι ευχομαι οι ανθρωποι να έχουν μέσα τους αγάπη ανιδιοτελή και ψυχική κυρίως γαλήνη αυτό είναι η βάση κι το θεμέλιο για σωστές σχεσεις μετάξι των ανθρώπων. εγώ δε τα βρήκα αυτά στην ζωή μου και πλέον δε μπορώ να δώσω στους άλλους τίποτα γιατί ότι πάρεις δύστυχος δίνεις. πληγώθηκα πονεσα και εκλεισα δε ανοίγει πια η ψυχή μου πουθενά. κανείς δε κάνει μια κίνηση εξαλλου να με πλησιάσει να μου αλλαξει γνώμη άρα τέλος. ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και για όσους μου απαντήσετε καλοπροαίρετα .

δευτέρααργίακαι δουλεύουμε.κουράγιο αδέρφια.