Σε μια εποχή που η οικονομική κρίση έχει φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή και την καθημερινότητά μας, που τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο και το μέλλον είναι αβέβαιο, ο καλύτερος τρόπος για να ξορκίσεις την κατάθλιψη που σε περιβάλλει είναι να βγεις έξω, να επικοινωνήσεις με φίλους και να σκεφτείς τι καλό μπορεί να προκύψει μέσα από τα δύσκολα.

Δεν ξέρω τι συζητούσαν όλες αυτές οι παρέες που είχαν γεμίσει τα τραπεζάκια στον πεζόδρομο της οδού Μηλιώνη. Ένα ανθρώπινο μελίσσι που το βουητό του χάθηκε σιγά σιγά, ανεβαίνοντας τις ξύλινες σκάλες του Jackson Hall για το roof. Είναι τόσο υπέροχα καθημερινό και ευχάριστο αλλά και τόσο απίστευτα χαλαρό. Ένα από τα πιο δημοφιλή στέκια της περιοχής του Κολωνακίου, που σε κάνει αμέσως να σκεφτείς πως... κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια.

Στο έμπα κοντοστέκομαι και «χαλβαδιάζω» μια υπέροχη κόκκινη δερμάτινη αντίκα πολυθρόνα του κουρέα. Ο χώρος άνετος, ντυμένος με ξύλο στο χρώμα της σοκολάτας, είναι διακοσμημένος με αυθεντικά memorabilia. Πάνω από το μπαρ κρέμεται ένα αεροπλάνο σε μια γωνία μια αντλία βενζίνης , αφίσες  και άλλα πολλά που δημιουργούν μια καθαρά αμερικάνικη ατμόσφαιρα εποχής. Περιβάλλον γοητευτικό που ενισχύεται και από τον απαλό φωτισμό.

Παίρνω θέση στη σκεπαστή βεράντα με την καταπράσινη φυλλωσιά των δέντρων και τα διακριτικά λαμπιόνια πάνω στην ξύλινη κουπαστή σαν πυγολαμπίδες που κάνουν δοκό.

Μια φρόζεν μαργαρίτα που ευωδιάζει λεμόνι είναι ιδανική για να ενισχύσει την καλή διάθεση πριν περάσουμε στο... ψητό. Τα σουπλά πάνω στο τραπέζι αναγράφουν και το μενού, που καλύπτει κλασικές προτάσεις από την αμερικανική και ιταλική κουζίνα.

Το Chicken quesadilla από τα ορεκτικά είναι ό,τι πρέπει για να «δέσει» με τη μαργαρίτα. Ανάλαφρες ψητές πίτες τορτίγιας με γέμιση από κοτόπουλο, λαχανικά και μοτσαρέλα ισορροπούν όμορφα σε ένα γευστικό σύνολο που ενισχύεται από σος blue cheese. Μας άνοιξε δεόντως η όρεξη για να προχωρήσουμε στα burgers και τα stakes, θέλοντας να πάρουμε μια καλή γεύση αμερικάνικης κουζίνας.

Προσπέρασα τις προτάσεις του καταλόγου με τη λαχταριστή pasta και τα risotti - έμειναν γι' άλλη φορά. Η επιλογή κρίνεται δύσκολη. Όλα ελκυστικά.

Το blue burger με σος blue cheese και το green burger με μανιτάρια, πιπεριές και κρεμμύδια σχάρας που προσγειώθηκαν στο τραπέζι χόρταιναν αμέσως τα μάτια. Μερίδες γενναίες. Ζουμερά, πληθωρικά, τα burgers ξεδιπλώνουν αυθεντική νοστιμιά και συνοδεύονται από εξαιρετικές χειροποίητες τηγανητές πατάτες. Τα πιάτα εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, αφήνοντάς μας στη γλυκιά αναμονή του κυρίως. Επέλεξα ένα Jackson Hall stake, το hit του μαγαζιού. Ήρθε άψογα ψημένο στη σχάρα, όπως ακριβώς το είχαμε ζητήσει. Μια υπέροχη μοσχαρίσια μπριζόλα γάλακτος: τρυφερή, μαλακή και νόστιμη, που η μπάρμπεκιου σος από δίπλα τής χάριζε έναν υπέροχο ρουστίκ χαρακτήρα. Happy end με αφράτη τιραμισού και cheese cake.