8ο Φεστιβάλ ΛΕΑ: «Μουσική περιήγηση στη Λατινική Αμερική»

Η έντεχνη προσέγγιση κυριαρχεί και βεβαίως ο ελληνικός στίχος.

Ο Obi και η Αλεξάνδρα Επίθετη μιλούν για το «Αρχιπέλαγος ΙΙ», το τραγούδι τους που ακούγεται στην ταινία «The Birthday Party», στο οποίο συμμετέχει και ο Γιώργος Μαργαρίτης.

Συνδέθηκε με τη Θεσσαλονίκη, με το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τις φεστιβαλικές εκδηλώσεις της πόλης.

Στη Ferropolis της Γερμανίας, κάθε καλοκαίρι δημιουργείται ένας χώρος ελευθερίας, όπου οι ταυτότητες μπορούν να υπάρξουν χωρίς περιορισμούς και η ηλεκτρονική μουσική αναδεικνύεται σε μια κοινή γλώσσα έκφρασης.

Από το απαγορευμένο «Relax» και το «Erotica» μέχρι το «Rush» και το «Montero», η ποπ μουσική υπήρξε διαχρονικά πεδίο σύγκρουσης γύρω από το σεξ, την επιθυμία και την queer ορατότητα. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι ΛΟΑΤΚΙ+ καλλιτέχνες δεν χρειάζεται πλέον να μιλούν με υπαινιγμούς. Το κάνουν ανοιχτά, συχνά με χιούμορ, αυτοπεποίθηση και χωρίς καμία διάθεση να απολογηθούν.

Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χορευτικών υβριδίων και της προσωπικής μνήμης για να μιλήσει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά του να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.

Οι Florence + The Machine επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου και η σπουδαία Βρετανή μουσικός μιλά στη LiFO για τη σχέση της με τον μύθο και την ιστορία, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη της.

Ο θάνατός του τον περασμένο Μάιο, στα 96 του, συμβολίζει το τέλος μιας εποχής.

Είκοσι ένα χρόνια μετά το «Confessions on a dance floor», η Mαντόνα επιστρέφει με ένα σίκουελ και παραδίδει το «Confessions II», τον πιο ολοκληρωμένο και απολαυστικό δίσκο της εδώ και δύο δεκαετίες.

Από τη Ζάκυνθο, στο Άμστερνταμ και στη Νέα Υόρκη. Ο διεθνούς φήμης κοντραμπασίστας αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.

Από τους Sabaton ως τον ΤΑΦ ΛΑΘΟΣ και από τα Ημισκούμπρια ως τους The Offsping. Στην Αθήνα, μέχρι το τέλος του Αυγούστου, τα lives που ξεχωρίζουν είναι πάρα πολλά.

Μέσα από το βιβλίο της Ζιλί Ακερμάν, η hyperpop αναδεικνύεται ως το πιο χαρακτηριστικό μουσικό φαινόμενο της διαδικτυακής εποχής, όπου η ποπ, η τεχνολογία και οι νέες ψηφιακές ταυτότητες συναντιούνται και μετασχηματίζονται διαρκώς.