Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για όσους ήθελαν πάντα να ζήσουν σε πίνακα του Χόπερ

Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για όσους ήθελαν πάντα να ζήσουν σε πίνακα του Χόπερ Facebook Twitter
Το Mουσείο Κλών Τεχνών της Βιρτζίνια προσφέρει στους επισκέπτες της έκθεσης "Edward Hopper and the American Hotel" τη δυνατότητα διαμονής για ένα βράδι στο δωμάτιο που αποτελεί πιστή αναπαράσταση του πίνακα "Western Motel".
2

Περιδιαβαίνοντας την έκθεση με τίτλο "Edward Hopper and the American Hotel" που εγκαινιάστηκε πριν από λίγο καιρό στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βιρτζίνια, ο επισκέπτης βρίσκεται ξαφνικά μπροστά από μια βιτρίνα πίσω από την οποία διακρίνεται μια εντυπωσιακά πιστή τρισδιάστατη αναπαράσταση του δωματίου ξενοδοχείου που απεικονίζεται στον πίνακα "Western Motel" που ζωγράφισε ο Έντουαρντ Χόπερ το 1957.

Το μόνο που λείπει είναι η μυστηριώδης γυναίκαπου κάθεται στην άκρη του κρεβατιού δίπλα στο παράθυρο. Το μουσείο όμως προσφέρει στην επισκέπτρια ή τον επισκέπτη της έκθεσης να καλύψει τη θέση της και να διαμείνει στο δωμάτιο για ένα βράδι – από τις εννέα το βράδυ μέχρι τις οκτώ το πρωί που ξανανοίγει τις πόρτες του το μουσείο.

Το μουσείο προσφέρει στην επισκέπτρια ή τον επισκέπτη της έκθεσης να καλύψει τη θέση της και να διαμείνει στο δωμάτιο για ένα βράδι – από τις εννέα το βράδυ μέχρι τις οκτώ το πρωί που ξανανοίγει τις πόρτες του το μουσείο.

Η διαμονή κοστίζει από 150 ως 500 δολάρια ανάλογα με τις υπηρεσίες που επιθυμεί ο ένοικος αυτού του δωματίου (δείπνο, μίνι γκολφ, ξενάγηση από τον επιμελητή της έκθεσης), θα πρέπει όμως πλέον όποιος θέλει να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα και να ζήσει προσωρινά έστω σε έναν πίνακα του αγαπημένου στο κοινό Αμερικανού ζωγράφου, να ελπίζει σε κάποια ακύρωση, από τη στιγμή που το δωμάτιο είναι κλεισμένο μέχρι το τέλος της έκθεσης τον ερχόμενο Φεβρουάριο.

Η έκθεση περιλαμβάνει γύρω στα 60 έργα του Χόπερ με θέμα το ταξίδι και την φιλοξενία – πίνακες, σκίτσα αλλά και εξώφυλλα ξενοδοχειακών περιοδικών, ενώ παράλληλα μπορεί να δει κανείς και 35 έργα αντίστοιχης θεματολογίας από άλλους Αμερικανούς καλλιτέχνες.

Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για όσους ήθελαν πάντα να ζήσουν σε πίνακα του Χόπερ Facebook Twitter
Η θέα του δωμάτιου από την αίθουσα της έκθεσης
Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για όσους ήθελαν πάντα να ζήσουν σε πίνακα του Χόπερ Facebook Twitter
Edward Hopper, “Western Motel” (1957)
Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για όσους ήθελαν πάντα να ζήσουν σε πίνακα του Χόπερ Facebook Twitter
Edward Hopper, "Hotel Room" (1931)
Το όνειρο έγινε πραγματικότητα για όσους ήθελαν πάντα να ζήσουν σε πίνακα του Χόπερ Facebook Twitter
Edward Hopper, "Hotel Lobby" (1943)

Με στοιχεία από τους New York Times

Εικαστικά
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Εικαστικά / Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Το τιτάνιο έργο της τελικής μεταφοράς από τα Κατεχόμενα και η επιστροφή 219 έργων τέχνης Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων καλλιτεχνών είναι μέχρι σήμερα μια ιστορία με πολλά μυστικά, σκοτεινά σημεία και ερωτηματικά, που μοιάζει με αστυνομικό θρίλερ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ O κύριος Bios και το Bios Effect

20 χρόνια LiFO / Από το Bios πέρασε όλη η πρωτοπορία της Αθήνας

Το Bios δεν υπήρξε απλώς ένας πολυχώρος στην Πειραιώς. Ήταν, και συνεχίζει να είναι, το σημείο όπου διαμορφώθηκαν νέες αισθητικές, γεννήθηκαν καλλιτεχνικές διαδρομές και άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο η Αθήνα αντιλαμβάνεται τον σύγχρονο πολιτισμό.
M. HULOT
Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

20 ΧΡΟΝΙΑ LIFO / Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

Η ανάδειξη του κουίρ στοιχείου στον εικαστικό χώρο και η αλληλεπίδρασή του τόσο με τις σύγχρονες πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις όσο και με την ιστορία, τη μνήμη και το βίωμα.
ΠΑΝΟΣ ΦΟΡΤΟΥΛΑΚΗΣ/ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη κλειστά για χρόνια

20 χρόνια LiFO / ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη: Τόσα χρόνια κλειστά που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε

Η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι σήμερα δύο από τα σημαντικότερα καταφύγια πολιτισμού της Αθήνας. Για να ανοίξουν όμως τις πόρτες τους στο κοινό, χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες σχεδίων, ανατροπών, ματαιώσεων και διαδοχικών εξαγγελιών.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Θυμάσαι την Marina Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

20 χρόνια LiFO / Θυμάσαι την Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά εικαστικά events της πόλης όπου τα περασμένα 20 χρόνια είδε την πρώτη της Μπιενάλε, την σημαντική Documenta αλλά και μεγάλες αναδρομικές ελλήνων ζωγράφων. Διαλέξαμε 10 που αξιζει να τις θυμηθούμε ξανά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

2 σχόλια
Κάποτε έδωσε και βρέθηκα σε μια αναδρομική του τεράστιου Hopper στο Tate...Μέχρι τότε τον λάτρευα. Όλοι οι πίνακές του μαζί μου βγάλαν τόση μοναξιά και στεναχώρια που έφυγα βουρκωμένος. Πολλή μοναξιά!ΥΓ Δεν ξέρω αν παίζει κάποιον ρόλο αλλά στις συνεντεύξεις του μιλούσε η σύζυγός του αντ'αυτού. Μου θύμισε την ατάκα του Σωκράτη "αν παντρευτείς ή ζεις ευτυχισμένος ή γίνεσαι φιλόσοφος".