Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες

Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
H ασύγκριτη Anis al-Doleh αγαπημένη σύζυγος του Σάχη (δεξιά).
2

Η εμφάνιση της γενειοφόρου ερμηνεύτριας Conchita Wurst στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον προκάλεσε αντικρουόμενες εντυπώσεις. Η συζήτηση που μονοπώλησε στα social media συνειρμικά με παρέπεμψε σε μια τυχαία ανακάλυψη που είχα κάνει προ καιρού.

Τα χαρέμια της Ανατολής δεν κατακλύζονταν πάντα από λάγνα κορμιά και αιθέριες, εξωτικές γυναίκες.

Τουλάχιστον έτσι συνέβαινε στο Ιράν της δυναστείας Κατζάρ τον 19ο αιώνα. Ο σάχης Νασρεντίν (ή αλλιώς Νασρ αλ Ντιν Σαχ) ήταν ο τρίτος μακροβιότερος στον θρόνο μονάρχης του Ιράν, μετά τον Σαχπούρ των Σασσανιδών και τον Ταμάσπ των Σαφαβιδών. Ηγεμόνευσε για σαράντα οκτώ χρόνια από το 1848 μέχρι την δολοφονία του το 1896.

Οι περισσότερες αρκετά ευτραφείς, δεν έβγαζαν τα φρύδια τους αλλά επεδίωκαν να τα ενώσουν σε μια ενιαία γραμμή, άφηναν μουστάκι και όσες δεν είχαν έντονη τριχοφυία έβαφαν ένα μουστάκι με μολύβι.

Ήταν φιλότεχνος, συλλέκτης έργων τέχνης, ποιητής, ζωγράφος, φωτογράφος, αλλά ανώριμος και ανίκανος ηγέτης. Απέκτησε μία από τις πρώτες φωτογραφικές μηχανές που εμφανίστηκαν στο Ιράν και μετέτρεψε ένα δωμάτιο των ανακτόρων Γκολεστάν στην Τεχεράνη σε φωτογραφικό studio. Τράβηξε πολλά στιγμιότυπα από την ζωή στο παλάτι αλλά ταξίδεψε και στο υπόλοιπο βασίλειό του απαθανατίζοντας σκηνές από την καθημερινότητα των ανθρώπων και τις ασχολίες τους.

Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Ο σάχης Νασρεντίν μπροστά στον θρόνο του Παγωνιού.

Επίσης ήταν ο πρώτος Ιρανός μονάρχης ο οποίος διατηρούσε σημειώσεις σε προσωπικό ημερολόγιο και ο πρώτος που ταξίδεψε στην Ευρώπη. Αρχικά το 1873 και αργότερα το 1878, όπου ενθουσιάστηκε από την προηγμένη τεχνολογία των Ευρωπαίων και την καλαισθησία τους. Επισκέφθηκε πολλές βιομηχανικές εγκαταστάσεις όπως χαλυβουργεία και αρκετές γκαλερί από όπου αγόρασε πολλά μονάκριβα έργα τέχνης όπως πίνακες, γλυπτά, πολυέλαιους και διακοσμητικές αντίκες για τα ανάκτορά του στο Ιράν.

Η κακοδιαχείριση και οι σπατάλες σύντομα επέτρεψαν την είσοδο των ξένων δυνάμεων στο Ιράν. Οι Άγγλοι και οι Ρώσοι ανέλαβαν τον τραπεζικό κλάδο και την οικονομία, οι Βέλγοι το εμπόριο και τις εξαγωγές, οι Γερμανοί και οι Αυστριακοί την εκπαίδευση των στρατιωτικών δυνάμεων και οι Γάλλοι με τους Ιταλούς τις αστυνομικές δυνάμεις. Τις σπατάλες διόγκωσαν και οι ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις της παρασιτικής αυλής του σάχη αλλά και του πολυάριθμου χαρεμιού του.

Η λέξη «χαρέμι» προέρχεται από την αραβική λέξη «χαράμ» που σημαίνει το «απαγορευμένο». Στα χαρέμια της Ανατολής αποκλειστική πρόσβαση είχε μόνο ο σουλτάνος και οι ευνούχοι που υπηρετούσαν τις συζύγους του μεγαλειότατου, τις παλλακίδες του και άλλες γυναίκες της οικογενείας του.

Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Ο σάχης Νασρεντίν επισκέπτεται την Μεγάλη Βρετανία και ασπάζεται τη βασίλισσα Βικτώρια.

Οι Δυτικοί ζωγράφοι και λογοτέχνες εφόσον δεν είχαν πρόσβαση στα χαρέμια επιστράτευσαν τη φαντασία τους και αποτύπωσαν στον καμβά ή το χαρτί, με χρώματα ή λέξεις διάφορες εικόνες για τα χαρέμια. Προφανώς οι γυναίκες και οι διάφορες ερωμένες που επέλεγε ο σουλτάνος ήταν καλλονές. Ωστόσο τα αισθητικά πρότυπα σε κάθε εποχή μεταβάλλονταν.

Ο σάχης Νασρεντίν είχε 84 συζύγους. Το φωτογραφικό υλικό της εποχής ανατρέπει τις οριενταλιστικές φαντασιώσεις που θέλανε τις γυναίκες του σάχη να είναι πανέμορφες. Σε αντίθεση με τις τελευταίες βασίλισσες του Ιράν, τη Φαουζία, τη Σοράγια και τη Φαράχ οι οποίες ομολογουμένως ήταν πολύ όμορφες, οι σύζυγοι του Νασρεντίν ήταν τριχωτές!

Οι περισσότερες αρκετά ευτραφείς, δεν έβγαζαν τα φρύδια τους αλλά επεδίωκαν να τα ενώσουν σε μια ενιαία γραμμή, άφηναν μουστάκι και όσες δεν είχαν έντονη τριχοφυία έβαφαν ένα μουστάκι με μολύβι. Φορούσαν μια μαντήλα, φούστες σαν ομπρέλες με πολλές πτυχώσεις μέχρι το γόνατο και κεντημένες κάλτσες. Αυτό ήταν το στυλ που επικρατούσε στο παλάτι ενός μονάρχη της Ανατολής.

Οι γυναίκες αυτές χάρισαν 48 απογόνους στον σάχη Νασρεντίν και τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο γιος του, ο Μοζαφάρ (που σημαίνει ο νικηφόρος).

Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Αγοράζοντας πολύτιμες αντίκες στην Ευρώπη.

Η δυναστεία των Κατζάρ ανατράπηκε πραξικοπηματικά το 1925 από έναν συνταγματάρχη του ιρανικού στρατού, τον Ρεζά Χαν. Οι τρεις πανέμορφες βασίλισσες που προαναφέραμε ήταν σύζυγοι του γιου του Ρεζά Χαν και τελευταίου μονάρχη του Ιράν, Ρεζά Παχλαβί.

Η μελέτη της ιστορίας είναι γεμάτη από εκπλήξεις, επιβεβαιώνοντας την ρευστότητα των αισθητικών προτιμήσεων. Αυτό που σήμερα είναι ελκυστικό ενδεχομένως σε κάποια εποχή να ήταν αποκρουστικό. Αντιστρόφως αυτό που στις μέρες μας ορίζεται ως αποκρουστικό σε άλλες εποχές και σε συγκεκριμένους τόπους ήταν ελκυστικό. Κάποτε στην Ανατολή, οι γυναίκες με έντονη τριχοφυΐα ήταν τυχερές και αποτελούσαν τη συντροφιά ενός Παντισάχ. Κάποτε οι Κοντσίτες ήταν περιζήτητες.

Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Περιποίηση μουστακιού.
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Το ευτραφές σώμα υπήρξε κριτήριο ομορφιάς.
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Η Anis al-Doleh.
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Ο γιος και διάδοχος του Νασρεντίν, Μοζαφάρ με το στέμμα των Κατζάρ, ''Kiani Crown''.Το ύψος του υπολογίζεται σε 32cm. Επενδυμένο με κόκκινο βελούδινο ύφασμα και 1.800 μαργαριτάρια με διάμετρο 7 χιλιοστόμετρα το καθένα. Επίσης φέρει 300 σμαράγδια το μεγαλύτερο εκ των οποίων είναι 80 καρατίων και 1.800 ρουμπίνια και διαμάντια. Το μεγαλύτερο ρουμπίνι είναι 120 καρατίων ενώ το μεγαλύτερο διαμάντι 23 καρατίων.
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Οι τρεις σύζυγοι του τελευταίου σάχη Ρεζά Παχλαβί. Από αριστερά στα δεξιά, Φαουζία, Σοράγια και Φαράχ.
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες Facebook Twitter
Ο Νασρεντίν σε ναργιλέ.
Αρχαιολογία & Ιστορία
2

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δήλος: H καρδιά των Κυκλάδων

Ιστορία μιας πόλης / Δήλος: H καρδιά των Κυκλάδων

Στη μέση των Κυκλάδων, σ’ ένα νησί χωρίς μόνιμους κατοίκους, η γη κρύβει ακόμη φωνές. Αν ξέρεις πού να κοιτάξεις, η Δήλος αρχίζει να σου μιλά για θεούς που λατρεύτηκαν, εμπορικές αυτοκρατορίες που γεννήθηκαν, λαούς που ήρθαν και έφυγαν, και τελετές που παραμένουν μυστήριο. Το νησί αυτό υπήρξε κάποτε το κέντρο του κόσμου – και ακόμη κρατά μυστικά. Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με την αρχαιολόγο Ζώζη Παπαδοπούλου.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Εν μέσω των γυναικών της αμαρτίας. Μια επίσκεψη στα Βούρλα τον Φλεβάρη του 1936

Αρχαιολογία & Ιστορία / Εν μέσω των γυναικών της αμαρτίας. Μια επίσκεψη στα Βούρλα τον Φλεβάρη του 1936

Η συγγραφέας, δημοσιογράφος και φεμινίστρια Λιλίκα Νάκου επισκέφθηκε το –υπό κρατική διαχείριση– πορνείο των Βούρλων τον Φλεβάρη του 1936, συνομίλησε με τις «γυναίκες της αμαρτίας» και μετέφερε τις εντυπώσεις της.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Μέλι, Ρόδια, Aμβροσία: Τι έτρωγαν τελικά στον Όλυμπο οι Θεοί;

Αρχαιολογία & Ιστορία / Μέλι, Ρόδια, Aμβροσία: Τι έτρωγαν τελικά στον Όλυμπο οι Θεοί;

Τόσο οι γραπτές πηγές όσο και η εικονογραφία της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας αποκαλύπτουν ότι οι θεοί και οι ήρωες ήταν μάλλον εκλεκτικότεροι των θνητών ως προς τη διατροφή τους. Και τα φαγητά τους έκρυβαν κίνητρα πέρα από την πείνα...
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Ματίας Ρουστ: Μια ατέλειωτη ιστορία των ’80s

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ματίας Ρουστ: Μια ατέλειωτη ιστορία των ’80s

Το βράδυ της 28ης Μαΐου 1987 ο 18χρονος Γερμανός προσγειώνεται με ένα Cessna στην Κόκκινη Πλατεία για να αποδείξει ότι «αν κάποιος σαν εμένα μπορεί να περάσει σώος και αβλαβής στην άλλη πλευρά, τότε δεν υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος, και ίσως να μπορούμε να τα βρούμε όλοι μεταξύ μας».
ΜΑΚΗΣ ΜΑΛΑΦΕΚΑΣ
Η Μεγαλόχαρη ως αστυνομικό λαγωνικό 

Αρχαιολογία & Ιστορία / Τα «αντιλωποδυτικά θαύματα» της Παναγίας

Μια δημοσιογραφική έρευνα που έκανε το 1933 ο αστυνομικός ρεπόρτερ Ευστάθιος Θωμόπουλος κατέγραψε τους άθλους της Παναγίας· από την Κρήτη μέχρι τη Ροδόπη, οι πιστοί «έβλεπαν» τη δράση της, ένιωθαν ευγνώμονες και τη μαρτυρούσαν.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Γιατί έθαβαν βρέφη μέσα σε αγγεία στο Βαθύ της Αστυπάλαιας;

Ιστορία μιας πόλης / Γιατί έθαβαν βρέφη μέσα σε αγγεία στο Βαθύ της Αστυπάλαιας;

Τι το ιδιαίτερο συμβαίνει στο Βαθύ της Αστυπάλαιας και τι συνεχίζει να αποκαλύπτει η αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή; Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον Ανδρέα Βλαχόπουλο.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«ΒΙΑΣ»: Τα αρχαιολογικά τοπία ως ζωντανά οικοσυστήματα

Αρχαιολογία & Ιστορία / Καμπανούλες στους Δελφούς, Πέρδικες στο Σούνιο. Ό,τι φυτρώνει και ζει στους αρχαιολογικούς χώρους

Μια πρωτοποριακή επιστημονική προσέγγιση του πολιτιστικού τοπίου αποκαλύπτει έναν άγνωστο κόσμο χιλιάδων ζώων και φυτών σε είκοσι εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους της χώρας. 
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Οι Αθηναίοι / Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Από τις ανασκαφές στην Επίδαυρο και τη Νάξο, ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας αφηγείται μια ζωή αφιερωμένη στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και όπως λέει, το πιο πολύτιμο εύρημα δεν ήταν αρχαιολογικό – ήταν η γυναίκα του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Δεσποτόπουλος και το αθηναϊκό όνειρο του μοντερνισμού

Ιστορία μιας πόλης / Ο Δεσποτόπουλος και το αθηναϊκό όνειρο του μοντερνισμού

Από το Ωδείο Αθηνών έως τη Σουηδία της εξορίας, ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος αρχιτέκτονας, αλλά και ένας διανοούμενος που οραματίστηκε μια πιο δημοκρατική, λειτουργική και πολιτισμένη πόλη. Ποια είναι η παρακαταθήκη του στη σύγχρονη Ελλάδα; Η Αγιάτη Μπενάρδου μιλά με τον Λουκά Μπαρτατίλα.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τι σήμαινε να είσαι ψυχικά ασθενής στην αρχαία Αθήνα;

Ιστορία μιας πόλης / Τι σήμαινε να είσαι ψυχικά ασθενής στην αρχαία Αθήνα;

Πώς κατανοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες την ψυχική ασθένεια; Ήταν θεϊκή τιμωρία, παθολογία του σώματος ή ένα υπαρξιακό βάρος που αποτυπωνόταν στη λογοτεχνία και στο θέατρο; Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με τον Γιώργο Καζαντζίδη, Αναπληρωτή Καθηγητή Λατινικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, για τον τρόπο με τον οποίο η αρχαιοελληνική κοινωνία εξηγούσε, απεικόνιζε και αντιμετώπιζε τις ψυχικές διαταραχές.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

σχόλια

2 σχόλια
Ρε παιδιά, επειδή κανείς δε μιλά για τον άντρα στο χαρέμι (κατά τον «ελέφαντα στο δωμάτιο»), μήπως ήταν μερακλής ο Σαχης και κάποιες εκ των εμφανιζόμενων εδώ ήταν απλά κάποιοι;... Δεν ήταν και οι καλύτεροι καιροί να είσαι gay ή bi, ειδικά αν είσαι ο Σαχης....