Τις εξεγέρσεις δεν τις κάνουνε πάντα οι «διαβασμένοι» κύριε Μακρόν

Τις εξεγέρσεις δεν τις κάνουνε πάντα οι «διαβασμένοι» κύριε Μακρόν Facebook Twitter
62

Aυτό το άρθρο γράφτηκε στις 20/06.2018... Αναδημοσιεύεται γιατί αναδρομικά απέκτησε νέο νόημα.

«Πάρε πτυχίο, βρες δουλειά και μετά κάνε την επανάστασή σου» (και μάθε να σέβεσαι τους μεγαλύτερους, ειδικά άμα είναι υψηλοί κρατικοί λειτουργοί), ήταν το απόσταγμα του... δημόσιου κατσαδιάσματος που επεφύλαξε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν σε έφηβο που τόλμησε να τον χαιρετίσει προσφωνώντας τον με το μικρό του όνομα και μάλιστα το «χαϊδευτικό» του στη διάρκεια των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 18ης Ιουνίου στο Μον Βαλεριάν – μια ιστορική μέρα εφόσον στις 18/6/1940 ο στρατηγός Ντε Γκολ είχε απευθύνει από εκεί έκκληση στους ηττημένους Γάλλους να συνεχίσουν την αντίσταση στους ναζί.

Δεν ξέρω αν ο εθνικός ήρωας της νεότερης Γαλλίας είχε συμβουλέψει τότε τους νεαρότερους να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους πριν στρατευτούν στους Maquis, από εξεγερμένους φοιτητές πάντως ήταν που παραλίγο να υποχρεωθεί να εγκαταλείψει τον προεδρικό θώκο και τη χώρα σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, στο αποκορύφωμα του Μάη του '68!

Οι «Αβράκωτοι» των φτωχών παρισινών προαστίων, που δεν είχανε βέβαια καμία πανεπιστημιακή μόρφωση ήταν η «μαγιά» της Γαλλικής Επανάστασης του 1789, χάρη στην οποία οι αστοί σαν και του λόγου σου γίνανε έκτοτε η κυρίαρχη κοινωνική τάξη – διαφορετικά, πιθανό να «ανήκες» ακόμα οικογενειακώς σε κάποιο φέουδο.

Οι «Αβράκωτοι» των φτωχών παρισινών προαστίων, που δεν είχανε βέβαια καμία πανεπιστημιακή μόρφωση ήταν η «μαγιά» της Γαλλικής Επανάστασης του 1789, χάρη στην οποία οι αστοί σαν και του λόγου σου γίνανε έκτοτε η κυρίαρχη κοινωνική τάξη – διαφορετικά, πιθανό να «ανήκες» ακόμα οικογενειακώς σε κάποιο φέουδο.

«Οι Αβράκωτοι, η κύρια δύναμη κρούσης των επαναστατών ήταν παθιασμένοι με την ισότητα, δε αποκαλούσαν ποτέ κάποιον "κύριε" αλλά "πολίτη" και δεν χρησιμοποιούσαν ποτέ πληθυντικό», διαβάζω. Αλλά και την Κομμούνα του Παρισιού (1871) αγράμματοι προλετάριοι την είχαν σε μεγάλο βαθμό στελεχώσει – οι πιο αφοσιωμένοι επαναστάτες είναι βλέπεις συνήθως εκείνοι που δεν έχουν τίποτα να χάσουν, μήτε σπουδές, μήτε δουλειές, μήτε πλούτη, μήτε αξιώματα, παρεξόν ίσως τις αλυσίδες τους.

Και αλήθεια, τι άραγε θα έλεγε ο Γάλλος πρόεδρος αν είχε μπροστά του ένα άλλο διάσημο αυθάδη Γάλλο νεαρό, τον Αρθούρο Ρεμπό, να τσακιστεί να πάει να βγάλει κάποια σχολή προτού αρχίσει να γράφει τη «Μια Εποχή στην Κόλαση» και τις «Εκλάμψεις»;

Ή μήπως ο ίδιος ο Μακρόν περίμενε να αποφοιτήσει προτού κάνει τη δική του καθ' όλα σεβαστή προσωπική επανάσταση, να ερωτευθεί δηλαδή όντας ακόμα έφηβος την 24 χρόνια μεγαλύτερη – ήδη παντρεμένη και με παιδιά - καθηγήτριά του με την οποία, παρά τις σφοδρές οικογενειακές αντιδράσεις, εντέλει παντρεύτηκαν και είναι σήμερα η Πρώτη Κυρία της χώρας;

Υπόψη ότι και το καθολικό του βάπτισμα το είχε κάνει 12 χρονών ύστερα από δική του απαίτηση, δεν είχε γονείς θρησκευόμενους ούτε περίμενε να βγάλει τουλάχιστον το γυμνάσιο.


Θα μου πεις και τι να έκανε, να έλεγε του πιτσιρικά «κόλλα το», take five; Δεν θα φαινόταν κάτι τέτοιο «λαϊκίστικο», «δήθεν»; Πιθανόν, θα ήταν όμως μια ανθρωπινότερη αντίδραση. Το ήθος και το ύφος μεσήλικα χουντικού γυμνασιάρχη εποχής που επέδειξε είναι μάλλον αταίριαστο με το άνετο, νεανικό, μοντέρνο προφίλ που πλασάρει, ίσως όμως κοντύτερα σε αυτό που πραγματικά είναι άμα ανασκάψεις λίγο την ποπ επιφάνεια: ένα σνομπ νεοσυντηρητικό κολεγιόπαιδο της τεχνοκρατικής γαλλικής ελίτ.

Ίσως πάλι περισσότερο κι από τον ενικό του πιτσιρικά να τον ενόχλησε η Διεθνής που λέγεται ότι σιγοτραγουδούσε ο «ένοχος» - αφότου ανέλαβε «εργολαβία» να βάλει τη Γαλλία στο «σωστό δρόμο» της εργασιακής απορρύθμισης, της σκληρής λιτότητας, των γενναίων περικοπών μισθών και επιδομάτων και του κοινωνικού δαρβινισμού, έννοιες που στο νεοφιλελεύθερο λεξιλόγιο ταυτίζονται με την ανάκαμψη, την πρόοδο, την ανάπτυξη και την παραγωγή ακόμα περισσότερου πλούτου για ακόμα λιγότερους – αυτά που ζούμε κι εδώ δηλαδή από τα χρόνια που ο τωρινός Γάλλος πρόεδρος έκανε τον επενδυτικό τραπεζίτη στη Ρότσιλντ.

Αποτέλεσμα οι κοινωνικές αναταραχές, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις να έχουν γίνει σύνηθες σκηνικό στη Γαλλία, άσχετα που τέτοιες ειδήσεις τις περνάνε συνήθως «στα ψιλά».

Όσο για το «φάντασμα» του Μάη του '68, οι διεκδικήσεις του οποίου «δεν αφορούν τη σύγχρονη γαλλική κοινωνία, ούτε συνάδουν με τις ανάγκες της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας», καθώς αποφάνθηκε ο Μανωλάκης ο Μακρόν σαν πιέστηκε να αναφερθεί στη φετινή του επέτειο, φαίνεται ότι παρά ταύτα εξακολουθεί, μισόν αιώνα μετά, να κάνει ανήσυχο τον ύπνο των κρατούντων ακόμα και σαν απόηχος ενός σαρκαστικού γέλιου.

Ακόμα κι αν αυτοί δεν είναι τίποτα παλαιών αρχών υπερσυντηρητικοί, «ξινοί γέροι» σαν τον Ντε Γκολ τού '68 αλλά νέοι, ωραίοι και γυαλιστεροί «εκσυγχρονιστές» σαν τον μεσιέ Μακρόν που μπορεί στα νιάτα τους να άκουγαν μέχρι και Daft Punk αλλά που ουδέποτε θα μπορούσαν να είναι πραγματικοί πανκ.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 20.6.2018

Casus Belli
62

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δείξε μου το…Google search σου να σου πω ποιος είσαι

TV & Media / Δείξε μου το…Google search σου να σου πω ποιος είσαι

Με αφορμή το δημοσίευμα για τα πολλά αρνητικά αποτελέσματα που εμφανίζει για τους Εβραίους στην ελληνική της έκδοση η μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης, ψάξαμε ευρύτερα τι προκύπτει όταν κάνεις “search” για στοχοποιημένες μειονότητες ή/και πληθυσμιακές ομάδες. Και να τα αποτελέσματα...
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας Αλβανός «λάθρο» εξομολογείται

Ο ελληνικός ρατσισμός / Ένας Αλβανός «λάθρο» εξομολογείται

Η αλβανική μετανάστευση στην Ελλάδα και το αντίκτυπό της σε Έλληνες κι Αλβανούς μέσα από τη συγκινητική αυτοβιογραφία του Φατός Ρόσα «Εγώ, ο Λαθρομετανάστης» (εκδ. Ελεύθερος Τύπος), μια μαρτυρία δυνατή που καθηλώνει με την παραστατικότητα, την αμεσότητα και την ευστοχία της
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η αθώωση των αστυνομικών που συμμετείχαν στην εκκένωση του Συντάγματος το '11 έχει πολλές σημασίες

Casus Belli / Γιατί η αθώωση των αστυνομικών που συμμετείχαν στην εκκένωση του Συντάγματος το '11 έχει πολλές σημασίες

Η αθωωτική απόφαση των δεκαοκτώ αστυνομικών που κατηγορούνταν για βιαιότητες κατά την επιχείρηση εκκένωσης της κατειλημμένης πλατείας Συντάγματος τον Ιούλιο του ’11 δεν εξέπληξε κανέναν και απογοήτευσε όποιον τυχόν έλπιζε σε ένα νέο ύφος και ήθος από πλευράς εξουσίας
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Tι πρέπει να διδαχτούμε από την περιπέτεια της Ηριάννας και του Περικλή

Casus Belli / Tι πρέπει να διδαχτούμε από την περιπέτεια της Ηριάννας και του Περικλή

Κάθε άνθρωπος που δίκαια διασώζεται από τα νύχια ενός συστήματος εξουσίας βαθιά διεφθαρμένου, αυταρχικού κι ανάλγητου είναι κέρδος για την κοινωνία, αλλά τι θα συμβεί αν στην περίπτωσή της Ηριάννας και του Περικλή βρεθούν κάποιοι λιγότερο νέοι και ωραίοι;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η προοπτική αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια και ο συντηρητισμός του πολιτικού συστήματος

Casus Belli / Η προοπτική αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια και ο συντηρητισμός του πολιτικού συστήματος

Σκέψεις σχετικά με το επίμαχο νομοσχέδιο αναδοχής για τα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης, με αφορμή την 6η Γιορτή Οικογενειών Ουράνιο Τόξο στην Ακαδημία Πλάτωνος
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πόσο πιθανό είναι το σενάριο ενός Γ' Παγκοσμίου Πολέμου;

Casus Belli / Πόσο πιθανό είναι το σενάριο ενός Γ' Παγκοσμίου Πολέμου;

Από την κεντρική Αφρική ως την Αραβική χερσόνησο, από την Άπω ως τη Μέση Ανατολή κι από τον Καύκασο ίσαμε τη «δικιά μας» γειτονιά μυρίζει μπαρούτι. Πόσο πιθανός είναι άραγε ένας μεγάλος, τοπικός ή και παγκόσμιος πόλεμος και τι μορφή θα έχει; Κι αν έχει ήδη ξεκινήσει;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μεροληπτεί η ελληνική δικαιοσύνη υπέρ της ακροδεξιάς;

Αρχείο / Μεροληπτεί η ελληνική δικαιοσύνη υπέρ της ακροδεξιάς;

Κρίνουν άραγε οι δικαστές τους κατηγορούμενους για πολιτική βία και τρομοκρατικές ενέργειες ισότιμα κι αντικειμενικά ή ανάλογα, εν πολλοίς, με την ιδεολογική τους προέλευση; Δύο ευαισθητοποιημένοι στα κοινά δικηγόροι και ο πρώην γ.γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταθέτουν την άποψή τους
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ρητορική μίσους και ρατσιστικός λόγος στην Ελλάδα: ένα μικρό χρονικό

Casus Belli / Ρητορική μίσους και ρατσιστικός λόγος στην Ελλάδα: ένα μικρό χρονικό

Με αφορμή αφενός την πρωτόδικη καταδίκη των δραστών των πρόσφατων ρατσιστικών κρουσμάτων κατά προσφύγων στη Χίο με βάση τον αντιτρατσιστικό, αφετέρου τις εκθέσεις για το 2016 τόσο του Δικτύου Καταγραφής Ρατσιστικών Περιστατικών όσο και του Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων, ιδού ένα σύντομο «χρονικό» των κηρυγμάτων μίσους, του ρατσιστικού λόγου και των δράσεων εναντίον τους
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

5 σχόλια
Αυτό ακριβώς προσπαθώ να εξηγήσω και στο πρώτο άρθρο που αναφέρθηκε το περιστατικό. Οι περισσότεροι επαναστάτες ανά τους αιώνες ήταν αγράμματοι. Οι μορφωμένοι παίρνανε αξιώματα, όπως ο Μακρόν, και "υποδούλωναν" τους αμόρφωτους. Ευτυχώς σε εποχές σημαντικές (όπως Γαλλική Επανάσταση, Β'ΠΠ) δεν υπήρχαν τύποι σαν τον Μακρόν που στέλνανε πρώτα τους αμόρφωτους να πάνε να μορφωθούν πριν ξεκινήσουν επανάσταση ή άμυνα.Και μην ξεχνάμε ότι ΔΕΝ τον προσέβαλε. Του μίλησε απλά πολύ οικεία (πράγμα που λείπει στους σημερινούς καιρούς). Μάλλον τον φωνάζει έτσι η γυναίκα του όταν είναι στις ιδιαίτερες στιγμές τους και αναστατώθηκε ο Μανώλης.
Που διαφωνείς ακριβώς; Την "υποδούλωση" την έβαλα σε εισαγωγικά γιατί δεν την εννοούσα με την κυριολεκτική έννοια. Ανέκαθεν οι πλούσιοι και μορφωμένοι είχανε πάντα περισσότερη δύναμη απ' τους αμόρφωτους και είναι λογικό.
Η "υποδούλωση" ή υποδούλωση πρέπει να ενέχει το βουλητικό στοιχείο του υποκειμένου της πράξης. Ο μορφωμένος τα μόνα βουλητικά στοιχεία που έχει είναι είτε της μόρφωσης σαν αυτοσκοπό είτε σαν μέσο για την κοινωνικοοικονομική ανέλιξη.Δεν έχει σκοπό να βλάψει ή "να βλάψει" κανένα. Αλλά εκεί έρχεται η αριστερίστικη φοβικότητα με την ιεράρχηση.Είναι κακό για τον πιο εργατικό να βγάζει πιο πολλά; Όπου υπάρχει ιεράρχηση σημαίνει ότι είναι προϊόν αδικίας ή διακρίσεων; Δικαιώνουμε τον αποτυχημένο στην πράξη Προυντόν (του οποίου η αναρχική και δίκαιη ανταλλακτική τράπεζα βάρεσε κανόνι καραμπινάτο) ως προς το "η ιδιοκτησία είναι κλοπή" αφού η μόρφωση "υποδουλώνει".Ε λοιπόν όχι. Η μόρφωση απελευθερώνει. Η αμορφωσιά είναι δουλεία. Σεβόμαστε τα ζώα αλλά όχι τους ανθρώπους. Λένε οι άντρες "παρούσα" και οι γυναίκες διεκδικούν το δικαίωμα στις αξύριστες μασχάλες (λες και τους απαγόρευσε κανείς τίποτα).Αν βαφτίσουμε τα λογικά παράλογα, και τούμπα, δεν χορταίνουν οι κοιλιές των πεινασμένων. Οι κοιλιές των πεινασμένων χορταίνουν με ψωμί που παράγεται με ιδρώτα.Μόρφωση για όλους. Όχι αμορφωσιά για όλους. Ισότητα προς τα πάνω, όχι προς τα κάτω. Να δουλέψουν όλοι να αποκτήσουν κατσίκα, όχι να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.
Δυστυχώς η ιστορία σε διαψεύδει. Των επαναστάσεων ηγούνταν συνήθως μορφωμένοι (προερχόμενοι συχνά από την αριστοκρατία ή την αστική ταξη). Ροβεσπιέρος, Σαιν-Ζυστ, Μπακούνιν, Λενιν μερικά παραδείγματα.
Εφυγε πριν τελειώσω..Οντως που λέτε κ αρθογράφε τις εξεγέρσεις δεν τις κάνουν πάντα οι 'διαβασμένοι".Το πρόβλημα είναι πως κάποιες φορές οι μη "διαβασμένοι" γίνονται πρωθυπουργοί και κει αφήστε τα..μας παίρνει και μας σηκώνει!
Μεσήλικα χουντικού γυμνασιάρχη!Α..εσείς έχετε πολύ μεγάλη φαντασία,οπότε ναι, ονειρεύεστε και εξεγέρσεις του στυλπου--να όλα,να μη μείνει κολυμπιθρόξυλο,κάτω ο καπιταλισμός ,ο ιμπεριαλισμός,ζήτω η κομμουνιστική διεθνής,εμπρός της γης οι κολασμένοι....κλπ..Δεν λέω..είναι και όλα τούτα μία άποψη...δεν είστε ο μόνος εξ΄άλλου.
Δεν είμαστε, όμως, ούτε στο 1968 ούτε στο 1871 ούτε στο 1789. Είμαστε στο 2018. Πολύ καλά έκανε ο Μακρόν και του την είπε του μαθητή. Δεν απευθυνόταν στον κολλητό του ή σε κάποιο συνομίληκό του. Μιλούσε σε έναν άγνωστο μεγαλύτερης ηλικίας και κάτοχο δημοσίου αξιώματος.
Όπως φαίνεται στις ονειρεμένες σοσιαλιστικές ουτοπίες τέτοια πράγματα δεν μετράνε: αξιώματα, υποχρεώσεις, δικαιώματα, όλοι ίσιοι και όλοι σούζα στην αυθόρμητη νεανική αυθάδεια.
Ετσι ακριβως,αδυνατουμε να πιστεψουμε οτι ζουμε με μεγαλυτερη ελευθερια ευημερια και ισοτητα σημερα απο οποιαδηποτε αλλη εποχη. Πρωτα ας συνειδητοποιησουμε αυτο και μετα ας παλεψουμε για την βελτιωση του. Οι αναπολοντες τους Σταλινικους παραδεισους και μεγαλες επαναστασεις που ειτε δεν ηρθαν ποτε ειτε εκφυλιστικαν σε εξουσισαστικο παροξυσμο ομως δεν αισθανονται ανετα στην σημερινη εποχη βλεπεις.
Οσον αφορά τον ενικό, σε μια χώρα όπου όλοι μιλούν στον πληθυντικό, είχε ένα δίκιο (από την άλλη ο ενικός μπορεί να δείχνει την κάθετη αντιπαράθεση, όταν ο άλλος σου έχει στείλει πριν μερικές εβδομάδες τα ΜΑΤ και έχουν χτυπήσει άγρια πολλούς φοιτητές). οσον αφορά το "πάρε το πτυχίο, βρες δουλειά και μετά κάνεις την επανάσταση" εκτός από αφόρητη μούχλα είναι και εκτός πραγματικότητας.Γιατί δεν του έλεγε δηλαδή: "δούλεψε μέχρι τα 65 υπηρετώντας το σύστημα και κάνε την επανάστασή σου στη σύνταξη, τότε που θα έχεις άφθονο χρόνο" ΄;
δεν το λεω προσωπικα, αλλα φανταζομαι αυτο το σχολιο (λογω πολλων επαναστασεων) να γραφετε σε ενα σαλε Γαλλια, με αφθονο εξαιρετικο κοκκινο κρασι και τυρια.Το προβλημα της μπουρζουαζιας και την νομεκλατουρας ειναι οτι εχει ξεχασει οτι δεν υπαρχει λεφτοδεντρο, οπως οι παταταες δεν φυτρωννουν μονες τους, τα κινητα δεν φτιαχνονται μονα τους κλπ. Εχουν μπερδεψει την αφθονια που κυριαρχει στη ζωη τους με απουσια απαιτησης εργου για να συντηρηθει η ζωη.
Σε μια χώρα που ο προπηλακισμός πολιτικών είναι σχεδόν καθημερινότητα, το να απευθυνθεί ένας 15χρονος στον 25χρόνια μεγαλύτερό του πρόεδρο της χώρας του στον ενικό, είναι προφανώς άνευ σημασίας. Τα όρια ανοχής μας σε αγενείς και προσβλητικές συμπεριφορές έχουν αμβλυνθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Επίσης, ο πληθυντικός στη γαλλική κοινωνία είναι πολύ διαδεδομένος, δεν χρησιμοποιείται κατ΄εξαίρεση σε ειδικές περιπτώσεις. Και αν βάζεις έναν έφηβο που δεν έχει δείχνει σεβασμό σε ένα θεσμό στη θέση του, δεν σε χαρακτηρίζει αυτό "χουντικό γυμνασιάρχη".
Το να μιλήσεις με κάποιον στον ενικό δεν σε κάνει ασεβή προς τον θεσμό και την θέση του. Ίσα ίσα δείχνεις οικειότητα και όταν δείχνεις οικειότητα σημαίνει ότι το αγαπάς.Μου θυμίζει αρκετά χουντικό γυμνασιάρχη όπως βλέπουμε στις παλιές ταινίες. Ή θα μιλάς στον πληθυντικό (λες και είναι πολλοί) ή θα τρως σφαλιάρα. Προφανώς δεν του έριξε σφαλιάρα ο Μακρόν αλλά τον έκανε χώμα σίγουρα για κάτι απλό.Α, ρε Φεουδάρχες που μας χρειάζονται.
Συγγνώμη, δεν ήξερα πως πλέον οι μαθητές μπορούν να απευθύνονται στους καθηγητές και στους γυμνασιάρχες τους στον ενικό. Είμαι της πιο παλιάς σχολής βλέπετε.
Μιλας για την Γαλλία, τη χωρα που εφευρε τον πληθυντικο, οχι για την Ελλαδα που η ισοπεδωση προς τα κατω ειναι το πιο βολικο για την κατασκευη εξουσιαστικων και νεοφεουδαρχικων δομων.
@tropique Τώρα μπορούν αλλά δεν το κάνουν. Βλέπετε, είναι άλλο το να σέβεσαι με πληθυντικό τον άλλον επειδή στο επέβαλαν, και άλλο το να του μιλάς στον πληθυντικό επειδή θες[email protected] Τους μίλαγα στον πληθυντικό και ακόμα μιλάω στον πληθυντικό με ανθρώπους που δεν ξέρω ή που σέβομαι. Το ερώτημα είναι γιατί να μην μιλάμε στον ενικό; Ούτε πολλοί είναι ο άλλος, ούτε δείχνουμε ασέβεια εκτός κι αν μιλήσεις στον άλλον με υφάκι[email protected] δεν το βλέπω ως ισοπέδωση να μιλάς στον πληθυντικό. Υπάρχουν αρκετές χώρες που ΔΕΝ χρησιμοποιούν πληθυντικό και μια χαρά σέβονται τους άλλους. Είναι θέμα νοοτροπίας και όχι τι λέξεις χρησιμοποιείς. Μην ξεχνάμε πως και οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχανε πληθυντικό και μια χαρά άκμασαν. Ξέρω, άστοχος συσχετισμός...
@Vasilis21: Ο Λουμίντιτης δεν βρέθηκε ποτέ σε αυτό το δίλημμα γιατί δεν πήγε σχολείο.Αλλά γενικά, το να βλέπεις στο πρόσωπο ενός αγράμματου καραγκιόζη έναν πιθανό επαναστάτη είναι από αφελές μέχρι βλακώδες. Ας πει κάποιος στους Συριζαίους ότι για να αλλάξεις τον κόσμο χρειάζεται προσόντα, μόρφωση και ήθος. Εκτός αν οραματίζεσαι να αλλάξει ο κόσμος όπως άλλαξε στη Βενεζουέλα ή την Κούβα, εκεί πάσο. ========

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ