Η Σάρλοτ Ράμπλινγκ χαρακτηρίζει «ρατσιστικό για τους λευκούς» το μποϊκοτάζ στα Όσκαρ

Η Σάρλοτ Ράμπλινγκ χαρακτηρίζει «ρατσιστικό για τους λευκούς» το μποϊκοτάζ στα Όσκαρ Facebook Twitter
10

Η Σάρλοτ Ράμπλιγκ, η οποία είναι φέτος υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «45 Χρόνια», πήρε θέση σχετικά με τις αντιδράσεις που έχουν προκαλέσει οι απουσίες υποψηφιοτήτων μαύρων ηθοποιών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά από τα όσκαρ, χαρακτηρίζοντας «ρατσιστικό για τους λευκούς» το μποϊκοτάζ στη βραδιά της απονομής των βραβείων.

Μιλώντας στον γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό Europe 1, η βρετανίδα ηθοποιός τόνισε πως «κανείς δεν ξέρει πως η Ακαδημία παίρνει τις αποφάσεις της, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, αλλά ίσως κάποιες φορές οι μαύροι ηθοποιοί να μην άξιζαν να βρεθούν στην τελική λίστα».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το εάν η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών θα πρέπει να εισάγει ποσοστώσεις- η 69 χρονη Ράμπλινγκ - η οποία είναι μέλος της Ακαδημίας και επομένως μπορεί να ψηφίσει στα βραβεία- εμφανίστηκε κατηγορηματικά αντίθετη: «Γιατί να κατατάσσουμε τους ανθρώπους; Σήμερα, οι περισσότεροι είναι λιγότερο ή περισσότερο αποδεκτοί. Οι άνθρωποι πάντα θα λένε: "Αυτός είναι λιγότερο όμορφος", "Αυτός είναι πολύ μαύρος", "Αυτός είναι πολύ λευκός". Κάποιος πάντα θα λέει ότι και εσύ είσαι (αυτό ή το άλλο). Πρέπει, όμως, να εκλάβουμε από αυτό ότι θα πρέπει να είναι πολλές μειονότητες παντού;»

Ερωτηθείσα για το γεγονός πως πολλά μέλη της αφροαμερικανικής κοινότητας που εργάζονται στη βιομηχανία του θεάματος αισθάνονται ακόμη πως δεν λαμβάνουν την αναγνώριση που αξίζουν, η Ράμπλινγκ προτίμησε να απαντήσει με ένα λιτό: «Ουδέν σχόλιο».

Οι αντιδράσεις απέναντι στη συνέντευξη της Βρετανίδας ηθοποιού ήταν άμεσες, με διάφορες προσωπικότητες από το χώρο του θεάματος και του κινηματογράφου, όπως ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Τορόντο Kάμερον Μπέιλι να ισχυρίζονται πως πολλά μέλη της Ακαδημίας ίσως και να ταυτίζονται με τις απόψεις της.

Πολιτισμός
10

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ ΟΑΚΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Πολιτισμός / Άννα Βίσση: Η αποκάλυψη για μια από τις εκπλήξεις στην αποψινή συναυλία στο ΟΑΚΑ

Μετά τις δύο καθηλωτικές εμφανίσεις της στο Καλλιμάρμαρο, η απόλυτη Ελληνίδα σταρ επιστρέφει με ένα πρωτοποριακό υπερθέαμα υψηλών προδιαγραφών μπροστά σε περισσότερους από 95.000 θεατές
THE LIFO TEAM
Η Βιρζινί Βιάρ μιλά πρώτη φορά για την απόλυσή της από τη Chanel και τα 36 χρόνια με τον Λάγκερφελντ

Πολιτισμός / «Σου κρατάω κακία που ήσουν ο μόνος που με έβλεπε»: Η Βιρζινί Βιάρ μιλά για Chanel και Λάγκερφελντ

Στο νέο βιβλίο της «Un regard. Une vie chez Chanel», που κυκλοφορεί στις 30 Σεπτεμβρίου, η Βιρζινί Βιάρ περιγράφει για πρώτη φορά το γεύμα της απόλυσής της και επιστρέφει στα 36 χρόνια δίπλα στον Καρλ Λάγκερφελντ.
THE LIFO TEAM
Ένας πίνακας του Ντέιβιντ Χόκνεϊ με τον σκύλο του μπορεί να πουληθεί έως 2,5 εκατομμύρια λίρες

Πολιτισμός / Ένας πίνακας του Ντέιβιντ Χόκνεϊ με τον σκύλο του μπορεί να πουληθεί έως 2,5 εκατομμύρια λίρες

Το «Dog Painting 17», με τον αγαπημένο του ντάτσχουντ Στάνλεϊ κουλουριασμένο σε ένα μαξιλάρι, βγαίνει σε δημοπρασία από τον οίκο Christie’s. Είναι το πρώτο έργο από τη σειρά των σκύλων του Χόκνεϊ που εμφανίζεται σε δημοπρασία.
THE LIFO TEAM
Ο Μαρκ Άλμοντ αποχαιρετά τους Soft Cell: «Η ομοφοβία δεν εξαφανίστηκε, απλώς πήρε άλλα πρόσωπα»

Πολιτισμός / Ο Μαρκ Άλμοντ αποχαιρετά τους Soft Cell: «Η ομοφοβία δεν εξαφανίστηκε, απλώς πήρε άλλα πρόσωπα»

Με αφορμή το «Danceteria», το τελευταίο άλμπουμ των Soft Cell, ο Μαρκ Άλμοντ μιλά για τη γκέι ζωή από τα τέλη των ’70s έως τα ’90s, την κρίση του AIDS και αποχαιρετα τον Ντέιβ Μπολ.
THE LIFO TEAM
Νταμιέν Ζαλέ: «Δεν ήταν εύκολο να είσαι γκέι στα ’90s. Ευτυχώς είχα τη Madonna και τον Αλμοδόβαρ»

Πολιτισμός / Νταμιέν Ζαλέ: «Δεν ήταν εύκολο να είσαι γκέι στα ’90s. Ευτυχώς είχα τη Madonna και τον Αλμοδόβαρ»

Λίγες ώρες πριν διεκδικήσει MTV Video Music Award για τις χορογραφίες του για τη Μαντόνα και το viral «Storm» των Gener8ion και Yung Lean, ο Νταμιέν Ζαλέ θυμάται πώς η Μαντόνα και ο Πέδρο Αλμοδόβαρ έγιναν η κουίρ οικογένεια που δεν έβρισκε γύρω του.
THE LIFO TEAM
NEW YORK TIMES 100 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ 21ΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Πολιτισμός / Αυτές είναι οι 100 καλύτερες τηλεοπτικές σειρές του 21ου αιώνα, για τους New York Times

Οι New York Times απευθύνθηκαν σε εκατοντάδες ηθοποιούς, showrunners, σεναριογράφους, στελέχη, τεχνικούς και άλλους επαγγελματίες της τηλεόρασης, ζητώντας τους να επιλέξουν έως και δέκα από τις καλύτερες σειρές του 21ου αιώνα
THE LIFO TEAM
Oasis μέσα στο πλήθος και techno στο Κίεβο: Οι μουσικές φωτογραφίες της χρονιάς

Πολιτισμός / Αυτές είναι οι μουσικές φωτογραφίες της χρονιάς: από τους Oasis μέχρι ένα techno rave στην εμπόλεμη Ουκρανία

Από έναν οπαδό των Oasis χαμένο μέσα στο πλήθος έως ένα techno rave στην Ουκρανία, τα Abbey Road Music Photography Awards ξεχώρισαν τις εικόνες που αποτύπωσαν τη μουσική κουλτούρα του 2025.
THE LIFO TEAM

σχόλια

6 σχόλια
Το πρόβλημα είναι ότι σε αυτό το είδος ταινίες κάνεις παραγωγός και κανένα στούντιο δεν θα έδινα μερικά εκατομμύρια δολάρια για να γυρίσει το Μαντ Μαξ και τον πόλεμο των άστρων με ασιατες και Αφροαμερικανούς . Οπότε σε αυτά τα βραβεία που χωράνε μόνο πέντε ξενόγλωσσες τα πράγματα είναι έτσι. Αρέσει δεν αρέσει δεν είναι υποχρεωτικό να πας και να συμμετέχεις. Δηλαδή όλος ο κόσμος γυρίζει λιγότερες καλες ταινίες από ότι η Αμερική? Βραβεία επίδειξης τουαλέτας είναι.
Ναι μπορεί να μην άξιζε υποψηφιότητα κανένας άλλος. Αλλά πόσες ευκαιρίες έχουν οι μαύροι, λατίνοι, ασιάτες ηθοποιοί; Πόσοι από αυτούς πρωταγωνιστούν σε μεγάλες παραγωγές ώστε να βρεθούν μια μέρα να είναι και υποψήφιοι; Αυτό είναι το πρόβλημα και ας κανει η αγαπημένη Σαρλοτ πως δεν καταλαβαίνει.
Τη στιγμή που η ακαδημία εισάγει ποσόστωση η μαύρη κοινότητα θα έχει χάσει τη μπάλα κατά την γνώμη μου. Είναι αυτογκολ η λογική "πρέπει και οι μαύροι να κερδίζουν κάτι άρα ας φτιάξουμε κατηγορία μόνο για μαύρους". Αν το δεχτείς αυτό επιβάλεις διαχωρισμό ηθοποιών σε μαύρους/λευκούς όπου ο καθένας θα παίρνει τα δικά του βραβεία. Με το να σπας το πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα σε άτομα του ίδιου χρώματος δεν καταφέρνεις να έχεις ισότητα. Απλά καταφέρνεις κάθε χρόνο κάποιος μαύρος να έχει βραβείο.
Μια χαρά τα λέει η Charlotte! Φτάνει πια με τον «ρατσισμό απ' την ανάποδη»!Να είμαστε όλοι ίσοι χωρίς ταμπέλες. Μη φτάσουμε στο να αισθάνεται κάποιος μειονεκτικά επειδή οι μαύροι τον στραβοκοιτάζουν ως λευκό, οι γέροι ως νέο, οι «παραολυμπιακοί» ως αρτιμελή, οι gay ως straight, οι φεμινίστριες ως άντρα... Ε τι πια; Είναι δυνατόν ποσόστωση λευκών-μαύρων στα όσκαρ; Θα μου πεις υπάρχουν και χειρότερα: στη Γαλλία ο Ολάντ τήρησε την δέσμευσή οι υπουργοί του να είναι 50% γυναίκες. Γιατί να μην οριστεί και ποσοστό για gay υπουργούς, για έγχρωμους, για ανάπηρους και ούτω καθεξής... Μα είναι δυνατόν τέτοια κριτήρια να μπαίνουν μπροστά από την «αντικειμενική αξία» κάθε ανθρώπου;
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το είπε κάποιος. Έχει καταντήσει αηδία αυτή η μόδα του politically corectness όπου δεν μπορείς να πεις τίποτα με τον φόβο ότι θα χαρακτηριστείς ρατσιστής. Δεν το καταλάβαινουν οι μαύροι (και κάθε «μειονότητα» εντός ή εκτός εισαγωγικών) ότι όταν αυτόδιαχωρίζεσαι φέρνεις ο ίδιος τον ρατσισμό πάνω σου; Όταν αυτοδιαχωρίζεσαι είναι σα να δηλώνεις πως είσαι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ. Δεν υπάρχουν λευκοί και μαύροι, υπάρχουν μόνο ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Το να φωνάζεις για το γεγονός ότι δεν υπάρχουν μαύροι στα φετινά όσκαρ είναι σα να φωνάζεις επειδή δεν υπάρχουν κοκκινομάλληδες. Το ίδιο ισχύει και για πολλές άλλες ομάδες ανθρώπων. Μην αυτοδιαχωρίζεστε. Είμαστε όλοι ένα.