Η Ρωσία απαγορεύει τις ταινίες που απειλούν την «εθνική της ενότητα» ή «προσβάλουν τον πολιτισμό της»

Η Ρωσία απαγορεύει τις ταινίες που απειλούν την «εθνική της ενότητα» ή «προσβάλουν τον πολιτισμό της» Facebook Twitter
Σκηνή από την ταινία 'Leviathan' του Αντρέϊ Ζβιάγκιντσεφ
4

Μια σειρά από νέα μέτρα που αφορούν την έκδοση αδειών για την προβολή φιλμ πρόκειται να περάσουν από ότι φαίνεται σύντομα στην Ρωσία. Όποιο φιλμ «προσβάλει την εθνική κουλτούρα, απειλεί την εθνική ενότητα και υπονομεύει τις βάσεις της συνταγματικής αρχής»  δε θα επιτρέπεται να προβάλλεται στους κινηματογράφους της χώρας.

Τα νέα διατάγματα βασίζονται σε έναν παλιότερο νόμο που ψηφίστηκε το 2014 και απαγόρευε κάθε είδους βωμολοχία σε ταινίες και μια καμπάνια του Υπουργού Πολιτισμού Βλαντιμίρ Μεντίνσκι για να προάγει εθνικό σθένος στους πολιτισμικούς θεσμούς!

Τα μέτρα δεν έχουν περάσει ακόμη λόγω της αλλαγής του χρόνου αλλά ελέγχονται αυτή τη στιγμή από τα άλλα υπουργεία.

Οι κινηματογραφιστές έχουν ήδη αντιδράσει έντονα σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις.

«Ποιος θα αποφασίζει αν προσβάλλουμε τον πολιτισμό; Το υπουργείο; Το κοινό; Το δικαστήριο; Και με ποια βάση;» δήλωσε ο σκηνοθέτης Andrei Proshkin. «Πώς καθορίζεις ότι έχει προσβληθεί η κουλτούρα νόμιμα; Και τι προσβάλλει την κουλτούρα περισσότερο τον 21ο αιώνα από αυτούς τους νόμους;».

Ο Daniil Dondurei, εκδότης του Ρωσικού περιοδικού για το σινεμά,  Iskusstvo Kino δήλωσε: «Τι σημαίνει ‘εθνική ενότητα’; Αυτός είναι ένας  νέος όρος που δεν υπήρχε στο παρελθόν. Παλιά είχαμε [τον όρο] αντισιοβιετική προπαγάνδα».

Αυτές οι μεταρρυθμίσεις έρχονται την εποχή που καλλιτεχνικά η Ρωσία έπρεπε να γιορτάζει μια μεγάλη της επιτυχία. Το φιλμ Leviathian που κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα Ξενόγλωσσης Ταινίας για το 2015 έχει προταθεί για Όσκαρ στην ίδια κατηγορία.  Δεν υποδέχτηκαν την ταινία όμως με τον καλύτερο τρόπο.

Η υπόθεση αφορά έναν άντρα που τα βάζει με έναν τοπικό διεφθαρμένο γραφειοκράτη. Μια σάτιρα κατά του Ρωσικού πολιτικού συστήματος. Έχει ήδη πέσει κάτω από τους νέους νόμους περί λογοκρισίας όσον αφορά την κυκλοφορία της στους κινηματογράφους.

Ο Βλαντιμίρ Μεντίνσκι  δήλωσε σχετικά: «Δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου, τους συνάδελφους μου, τους φίλους ή τους φίλους φίλων μου στους ήρωες του Leviathan» ενώ από ότι φαίνεται ότι έχει άποψη για την καλλιτεχνική έκφραση στην χώρα του.

Είχε πει κάποτε ότι οι δημιουργοί των ιστορικών ταινιών θα πρέπει να «παίρνουν οδηγίες για το τι είναι καλό και τι είναι κακό» και σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση, «όλα τα λουλούδια πρέπει να ανθίζουν αλλά θα ποτίζουμε αυτά που μας αρέσουν». Ο σκηνοθέτης του Leviathan, Αντρέϊ Ζβιάγκιντσεφ τότε είχε δηλώσει στην Guardian ότι με αυτό του το σχόλιο θα έπρεπε να τον είχαν απομακρύνει από την κυβέρνηση. 

4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί τα λατομεία γίνονται το νέο trend στον πολιτισμό

Ρεπορτάζ / Γιατί τα λατομεία γίνονται το νέο trend στον πολιτισμό

Από τα γυρίσματα της ταινίας του Ρομέν Γαβρά στον Βώλακα έως τις συναυλίες και τα μεγάλα events στα Λατομεία Διονύσου, η αξιοποίησή τους ως τόπων πολιτισμού κερδίζει έδαφος διεθνώς. Τι ισχύει στο εξωτερικό; Ποιο είναι το θεσμικό κενό στην Ελλάδα και ποιες αλλαγές εξετάζονται; 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
FALL PREVIEW

Fall Preview 2026 / Σινεμά, θέατρο, μουσική, εικαστικά, βιβλίο: Τα καλύτερα που έρχονται

Η τέχνη πάντα θα μας σώζει τελικά. Πριν τις λεπτομερείς καταγραφές κάθε τομέα, ας διαβάσουμε τους 28 λόγους που θα μας στήσουν στις ουρές για εισιτήρια και στα βιβλιοπωλεία για δύο σπουδαία βιβλία. 
THE LIFO TEAM
Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Culture / Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Το κοστούμια που δημιούργησε ο Ιταλός ενδυματολόγος Mάσιμο Καντίνι Παρίνι για να ντύσει την Αντζελίνα Τζολί ως Μαρία Κάλλας στην ταινία του Πάμπλο Λαραΐν σε μια αποκαλυπτική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μαμά δεν είναι πια εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Η Mαμά Δεν Είναι Πια Εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τρία σώματα, τρεις μηχανές εικόνας, τρεις στιγμές πριν από την οριστική παράδοση. Ο Connor Storrie στο πέρασμα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Met Gala, ο Clavicular στο κέντρο μιας Gen Z φαντασίωσης αρρενωπότητας που μετατρέπει την ομορφιά σε αλγόριθμο, και ο Pasolini στις φωτογραφίες του Dino Pedriali, όπου το γυμνό σώμα κοιτάζεται πια με τη γνώση του μετά. Μια σκοτεινή ΟΑΣΗ για την επιθυμία, τη φήμη, το αρχείο και το βλέμμα που δεν ξέρει πάντα πότε να σταματήσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τι κοινό μπορεί να έχουν η Κάιλι Μινόγκ που χορεύει εξαντλημένη μετά το Met Gala, η Κέιτ Μπλάνσετ και μια τίγρη μέσα σ’ ένα σούπερ μάρκετ, ο Jonathan Anderson με τα πουκάμισα που έπνιξαν τόσα αγόρια, η Donatella Versace με τακούνια και η Jan Morris που ταξίδεψε παντού για να φτάσει στην καλοσύνη;
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Πολιτισμός / Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Με αφορμή τέσσερις νέες σκηνικές εκδοχές της μόνο στη Νέα Υόρκη μέσα στο 2026, η Αντιγόνη επιστρέφει ξανά στο τώρα ως το έργο που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο τι συμβαίνει όταν η εξουσία χάνει το όριό της και ο κόσμος βγαίνει από τη θέση του.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ