Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter

Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι

11

Γρατσουνισμένα γόνατα, η μυρωδιά της καβαλίνας, μια έγκυος γάτα που λιάζεται στη βεράντα, ένα μωρό στο γιο-γιο, σκηνές καθημερινότητας μιας ρώσικης οικογένειας που αποχαιρετάει το καλοκαίρι.

Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι Facebook Twitter
Φωτογραφία
11

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

LIFO Portraits / Γιάννης Οικονομίδης: «Δεν κάνω βίαιες ταινίες, απλώς μιλάω για τη βία»

Ο Έλληνας σκηνοθέτης κατάφερε να μεταφέρει στο σινεμά μια αυθεντική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς να κρύψει τίποτα, ούτε τις βωμολοχίες, ούτε τη φτώχεια, ούτε την αγριότητα. Σήμερα το στυλ του έχει επιβληθεί, και πολλοί προσπαθούν να τον μιμηθούν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Φωτογραφία / Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Με αφορμή το φετινό Mουντιάλ, το Athens Football Festival οργανώνει μια ξεχωριστή έκθεση φωτογραφίας του διεθνούς δικτύου Analog Football, φέρνοντας στην Αθήνα εικόνες που αποτυπώνουν την κουλτούρα του ποδοσφαίρου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Πολιτισμός / Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Ο φωτογράφος Dani D’Ingeo κατέγραψε το Nature Loves Courage στη νότια Κρήτη: ένα queer φεστιβάλ στην ακτογραμμή της Σούγιας, με σώματα που χορεύουν στο φως, FLINTA DJs, θάλασσα, ιδρώτα, αλάτι και μια διαφορετική εκδοχή της club κουλτούρας έξω από τα σκοτεινά υπόγεια της Ευρώπης.
THE LIFO TEAM
Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Πολιτισμός / Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Στο Unbewitched, η Ρωσίδα φωτογράφος Kristina Rozhkova καταγράφει νέους ανθρώπους που ζουν ανάμεσα στην πολιτική ασφυξία, την καταστολή, την εξορία και την ανάγκη να επινοήσουν άλλους κόσμους.
THE LIFO TEAM
Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Πολιτισμός / Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Με αφορμή την αναδρομική της έκθεση στο Λονδίνο, η cult φωτογράφος Nancy Honey μιλά για τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, για το γυναικείο σώμα ως εικόνα προς κατανάλωση και για τη χαρά ως μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
THE LIFO TEAM
Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Πολιτισμός / Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Σε νέο cover story του Dazed MENA, η Myriam Boulos μιλά για τις εικόνες που έκανε για τον Harry Styles, τη Βηρυτό, τη μόδα ως αυτοπροσδιορισμό και την επιθυμία ως μορφή αντίστασης.
THE LIFO TEAM
Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Πολιτισμός / Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Το Birds of Mexico City του Pieter Henket μετατρέπει queer νέους της μεξικανικής πρωτεύουσας σε τελετουργικές μορφές ανάμεσα στη lucha libre, τη θρησκευτική εικονογραφία, τη μόδα και την ελευθερία.
THE LIFO TEAM
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT

σχόλια

6 σχόλια
Analoga, polloi zoun stin poloi kai exoun ksi ta spitakia tous sta xwria opou pane ta savvatokuriaka kai mazeuoun freska frouta kai laxanika. Alloi apla zoun ekei giati auto exoun mathei...min ksxnas pws oi photos panta einai pio dramatc apo tin pragmatikotita... Exw tis idies photos sto paidiko mou album alla se ena pio 'katharo' pervalon sto ktima mas ktl...Eixame ola ta zwa pou mporei na exei mia farma..Thewrw pws an deN exeis mathei sta lousa kai tis aneseis, arkei.An omws milame gia ton sugxrono anthrwpo pou exei mathei stin zwi tis polis... NO WAY :))
nice.Η τελευταία νομίζω μιλάει παγκόσμια. Δείχνει κάτι που ίσως προλάβαμε σε πολλές χώρες να ζήσουμε, και είναι η γειτονιά-αυλή.Η μεγάλη γυναίκα μετά τον μεσημεριανό ύπνο χαζεύει ξεκούραστη την ομορφιά της ζωής, το παιχνίδι, μετέχοντας σε αυτό μόνο μέσω του ρόλου της επίβλεψης. Και προδίδει το τρίτο βλέμμα του φωτογράφου, στον ρόλο της παρατήρησης, ποπυ εσωκλείει όλο αυτό το μικρό παραμύθι.
Ξέρεις κάτι, φύγαμε από την Ρωσία και στην ουσία επιστρέψαμε στην πατρίδα των γονιών μου την Ελλάδα για να βρεθώ στα 25 μου με δική μου οικογένεια να φύγω σαν οικονομικός μετανάστης και να αλλάξω χώρα για να επιβιώσω, γιατί φοβόμουν να βγω από το σπίτι μου και ούτε μέλλον είχαμε για να ρισκάρουμε για κάτι...Όσα έχτιζες τόσα χρόνια στα γκρέμισαν και άντε πάλι από την αρχή...Εκεί, όπως βλέπεις στις εικόνες αναπτύσσονται... μου λέει η γιαγιά μου, πόσο βελτιώνονται τα πράγματα και πόσο κάθε χρόνο είναι και καλύτερα.Δεν είναι ότι τους ζηλεύω, άλλα από την άλλη, από την στεναχώρια και το άγχος ίσως πεθάνουμε πιο γρήγορα παρά από την κούραση του να δουλεύουμε στα χωράφια μας.Εύχομαι καλή τύχη σε όλου, λίγη τύχη την θέλουμε, δυστυχώς πολλά δεν είναι πια στο χέρι μας!!! :)
Οντως σκληρη καθημερινοτητα.Φαινονται ομως αυθεντικοι και σχεδον..ευτυχισμενοι ανθρωποι.Αλλωστε η χαρα της ζωης δεν εξαρταται ουτε απο τη μαλθακοτητα,ουτε απο το πεντικιουρ..
Exw genithei kai zisei stin Rwssia san paidi mexri ta 6 mou...Zousa stin poli kai to kalokairi to pernaga sto xwrio tis giagias mou.DEN einai sklres eikone... einai apla paradosiaka spitakia kai fusi...Ta paidia zoun kai megalwnoun trexontas se xwrafia, kanontas podilato, peftontas...Oi katoikoi OLOI exoun dka tous xwrafia sunithws stin auli tou o kathenas, kathws einai streeemata kathe spiti...Giauto kai ta podia tous einai etsi, zoun mesa stin fusi kai trefontai apo autin.Na tous zileuetai.. min tous lupaste.Mou leipei polu i ksegnoiasia kai to paixnidi me tous filous mou se olo to xwrio, ola ta spita itan diathesima na mpeis kai tha se potizan tha se taizan kai tha sunexizes tin mera sou paizontas mexri na nuxtwsei...Ta paixndia panw sta stoivagmena axoira sta xwrafia, ta ksulina spitakia pou ftiaxname ligaki eksw apo to xwrio kai pigainame san ekdromi me fagwsima kai arazame... Kaneis den fovotan, ola ta paidia eksw stous dromous :))))))Oloi xaroumenoi me tin kathimerinotita, ta zwakia tous ta kotetsia tous ktl.Pairname papakia kai kotopoulakia thumamai kai ta vazame se koutes me lampes na zestenontai kai ta taizame oso itan mwra gia na dunamwsoun ton xeimwna...Eixame ena kelari me fagita se konserves spitika pou ta ftiaxne i giagia kalokairi ga na exoume ena gelato upogeio stin auli gemato promeithies...Anyway...sas kourasa, alla ithela na to moirastw auto, mias kai mou dwthike i aformi...:) euxomai ta paidia mou estw kai ligaki na mporoun na zisoun autin tin ksegnoiasti zwi pou viwsa egw san paidaki :) den mas eleipe tipota, den fovomastan tipota...
αχ με συγκίνησες... εγώ έφυγα λίγο πιο μικρή αλλά έχω το ίδιο όμορφες αναμνήσεις κ ποτέ δεν έχω πάψει να αναζητώ αυτή την επαφή με την φύση κ ουσιαστική ζωή...
Τι ωραιες φωτογραφιες!Και ειδικα η 3η.Σαν πινακας του Βερμεερ.Και τι ωραιο φως..Εχω βαρεθει το σκληρο φως του ελληνικου καλοκαιριου που μας κατσικωνεται μεχρι τον νοεμβρη..Και τα δειχνει ολα πιο εντονα(και ασχημα)απο οτι ειναι..Στη μοσχα αδερφες μου..Στη μοσχα..