Μπαντ-Σέλερ

Αφ'ης στιγμής τα ονομάσαμε «πνευματικάπροϊόντα» -βιβλία, ταινίες, τραγούδια,ζωγραφιές, θέατρα- ανέκυψε και το ζήτηματων πελατών. Ωραία, το έγραψες, τοεξέδωσες, μοιράστηκε στα βιβλιοπωλεία- αρκεί αυτό; Αν υποθέσουμε ότι κανείςμα κανείς δεν αγόρασε το βιβλίο ούτεκαταδέχτηκε να το διαβάσει, δεν ισοδυναμείμε απόλυτη ανυπαρξία; Όχι, λένε οιμυημένοι· ο Ζαρατούστρα πούλησε μόλιςτρία αντίτυπα όταν πρωτοκυκλοφόρησε.Αν πάλι κάποιος άγνωστος δημοσιεύεικαι παρ' ελπίδα φτάνει τις 10, 50, 150εκδόσεις το βιβλίο του, πώς εκτιμάταιη επιτυχία; Είναι ατράνταχτη απόδειξηανωτερότητας; Η μήπως υποκρύπτεισαθρότητα, φτήνια, φιλισταϊκό πνεύμακαι τα παρόμοια; Επειδή ο αριθμός τωναντιτύπων κατάντησε σαν τα ρήματα τηςΠυθίας, οι περισσότεροι συγγραφείςπέφτουν θύματα των αριθμών. Το βέβαιοείναι ότι η επιτυχία, έστω και σκάρτη,στήνει γιορτή και μοιράζει άφθονακατευναστικά. Αντίθετα το μπαντ-σέλερβάζει στα κακά στενά το δημιουργό του,υποσκάπτει τη φύση του, του περνάειαόρατη θηλιά στο λαιμό. Μια άγνωστηλεπτομέρεια σε αυτή την αντίθετη μοίραείναι ότι οι πολυπώλητοι «γλιτώνουν»από τα βιβλία τους, ενώ οι ολιγοπώλητοικαταδικάζονται σε αέναες αναγνώσειςτων «αδικημένων» βιβλίων τους.