Η ΣΑΥΡΑ

Όσο κι αν πάσχει η χώρα, η προεκλογική επιστράτευση των κομματόσκυλων έχει δικό της καθεστώς. Σαν τους υπομονετικούς κληρονόμους που, μόλις ο ετοιμοθάνατος πρόγονος μετακομιστεί στο νοσοκομείο, σκίζουν τα στρώματα για να ανακαλύψουν θησαυρούς, οι εντεταλμένοι κομματοφύλακες θυμίζουν τα τομάρια της πάλαι ποτέ Επαναστάσεως: «Τα αρχεία να σωθούν και ο τόπος ας πάει κατά διαβόλου!». Η γενική κατάντια δεν τους απασχολεί, το πρώτο και κύριο είναι να μαζέψουν ό,τι απέμεινε, να αναθερμάνουν το ημιθανές σώμα της παράταξης, να κινητοποιήσουν παραλυτικούς και αποστρατευμένα γερόντια, να παράσχουν τις πρώτες κομματικές βοήθειες στους αηδιασμένους οπαδούς. Η τέχνη τους είναι γνωστή και ξέρουν από πρώτο χέρι ότι ο συστηματικός βαυκαλισμός πάντα αποδίδει. Πελώρια σαύρα, απίθανο τέρας με άπειρα ποδάρια που διασχίζει την κοινωνία καθέτως και οριζοντίως για να διασφαλίσει τα μαγικά χαρτάκια. Όσο για το χρήμα ποτέ δεν λείπει σε αυτές τις κρίσιμες «εθνικές» στιγμές. Οι μακρινοί αίφνης γίνονται κοντινοί, οι σπουδαίοι ταπεινόφρονες, οι υπερόπτες καταδεχτικοί. Ο εσαεί περιφρονημένος, μόλις κολακευτεί, αρχίζει να νιώθει απαραίτητος, ανακαλύπτει και πάλι τους «δικούς» του, ξεχνάει το πολύ και θυμάται το λίγο, άρα έφτασε η στιγμή να ρίξει την ψήφο του και μαζί με αυτή το ίδιο του το χέρι.