Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Εικονογράφηση: Λόρα Κάλαχαν
Δ. Χαριτόπουλος

Είμαι κι εγώ εδώ

Όσο πιο οργισμένη, δηλητηριώδης και κακεντρεχής είναι η ανάρτηση, τόσο το «προσέξτε με, σας παρακαλώ» γίνεται πιο σπαρακτικό

Οι άνθρωποι επιβιώσαμε μέσα στην ομάδα. Τα βλέπαμε όλα με τα ίδια μάτια και ενεργούσαμε όλοι για τους ίδιους λόγους. Έξω από το μικρό ή μεγάλο σύνολο δεν υπήρχε ζωή. Η εξάρτηση του ενός από τον άλλον ήταν απόλυτη.

 

Προσωπικότητα δεν υπήρχε. Ούτε αυτοδυναμία. Ούτε έπαρση, ούτε δουλικότητα και υποταγή. Ουδείς είχε συνείδηση ότι μπορεί να υπάρχει κάποια διαφορετική στάση: εγωισμός, κολακεία, φθόνος, μοναξιά, συμφέρον. Ήταν ένας κόσμος ενιαίος και διαιρετός.


Αργήσαμε πολύ να διαχωρίσουμε τον εαυτό μας από το σύνολο. Να αποκτήσουμε συνείδηση του ξεχωριστού εαυτού μας. Μετά το αυγό έσκασε.

 

Το «προπατορικό αμάρτημα» ήταν η ανακάλυψη του «εγώ». Η συνείδηση του ατόμου ότι είναι κάτι διαφορετικό από την κοινότητα.

 

Στην εποχή που πρώτο ζητούμενο είναι η δημοφιλία, για κάποιους η ανωνυμία γίνεται βραχνάς. Δεν αντέχουν να χάνονται στο πλήθος. Άσχετα πώς το εκφράζουν, με έξυπνο ή βλακώδη τρόπο, το βαθύτερο νόημα είναι «είμαι κι εγώ εδώ».

 

Κι όπως λέγεται, η πρώτη ατομική διαφοροποίηση, που καταγράφεται πριν από χιλιάδες χρόνια, είναι όταν κάποιος αναγνώρισε τον εαυτό του σε πορτρέτο που του ζωγράφισε ένα άλλος.

 

Έκτοτε βρεθήκαμε απελπιστικά μόνοι. Η επικοινωνία με τους άλλους δύσβατη. Κατά το παλιό σύνθημα στους τοίχους, «εκτός από τον ιμπεριαλισμό υπάρχει και η μοναξιά». Αναγκαστικά ο εαυτός μας έγινε το κέντρο του κόσμου. Όλα τα αντικρίζουμε μέσα από τη δική μας ματιά και τα κρίνουμε σε σχέση με εμάς.

 

Προέκυψε και η ανάγκη του να ξεχωρίσεις. Να κάνεις γνωστή την ύπαρξή σου. Να βγεις από την αφάνεια των πολλών. Να σε προσέξουν. Όπως το έλεγαν παλιότερα «να γίνεις κάποιος». Κυριαρχεί η επιδίωξη για προσωπική ανάδειξη, ατομικό πλούτο, δύναμη, δόξα, ως και υστεροφημία.

 

Αυτή η ανάγκη οργιάζει στο Διαδίκτυο. Γιατί στην εποχή που πρώτο ζητούμενο είναι η δημοφιλία, για κάποιους η ανωνυμία γίνεται βραχνάς. Δεν αντέχουν να χάνονται στο πλήθος. Άσχετα πώς το εκφράζουν, με έξυπνο ή βλακώδη τρόπο, το βαθύτερο νόημα είναι «είμαι κι εγώ εδώ».

 

Όσο πιο οργισμένη, δηλητηριώδης και κακεντρεχής είναι η ανάρτηση, τόσο το «προσέξτε με, σας παρακαλώ» γίνεται πιο σπαρακτικό. Φωνάζουν για ν' ακούνε τη φωνή τους.

 

Όμως για να ξεχωρίσεις πραγματικά, ισχύει πάντα η παλιά κουβέντα: «πρέπει να κάνεις κάτι που αξίζει να γραφτεί ή να γράψεις κάτι που αξίζει να διαβαστεί».

 

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος είναι συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1947 στον Πειραιά όπου από μικρή ηλικία έκανε διάφορες χειρωνακτικές δουλειές στο Λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία. Eγκατέλειψε νωρίς δύο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο και δούλεψε στη διαφήμιση μέχρι το 1990. Γνωστότερα έργα του: "Δανεικιά γραβάτα", "525 τάγμα πεζικού", "Τα παιδιά της Χελιδόνας", "Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων", "Εκ Πειραιώς"

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ψυχή και κώλος στο φέϊσμπουκ
///
 Έλληνας γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Αν απαντήσεις, επιλέγοντας την πρώτη εκδοχή, είσαι ξενοφοβικός και φασιστόμουτρο. Αν επιλέξεις τη δεύτερη, είσαι ξεπουλημένος κι εθνομηδενιστής.
Ο ρόλος του καλλιτέχνη
Κανένας καλλιτέχνης, όσο εγωιστής κι αν είναι, δεν δουλεύει μόνο για τον εαυτό του. Επιδιώκει πάντα το έργο του να φτάσει στους φυσικούς του παραλήπτες που είναι οι συμπολίτες του.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βουβό κύμα: Ο παράγοντας της ψυχικής υγείας στην πανδημία
Η ψυχική υγεία υποτιμάται, κάθε φορά που τα μέτρα αλλάζουν αιφνιδιαστικά, λες και η χώρα συμμετέχει σε κάποιο πείραμα για την ικανότητα προσαρμογής μας στις αιφνίδιες μεταβολές δεδομένων.
Καλώς το κι ας άργησε το #MeToo
Μακάρι με αφορμή την καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου να ξεκινήσει κι εδώ «χιονοστιβάδα αποκαλύψεων», μακάρι να συμπαρασύρει και κάποια (ιερά) τέρατα του δημοσιογραφικού μας χώρου.
Με αφορμή το εμβρυακό #MeToo της χώρας μας
Σήμερα: Το ωραιότερο εμβολιαστικό κέντρο • • • δύο διαστάσεις της υπόθεσης Μπεκατώρου • • • η κατάντια της διοίκησης Τραμπ • • • στα τάρταρα η δημοφιλία του Τραμπ • • • παιδάκι και σκυλάκι στον ίδιο τάφο • • • μια εγκυκλοπαίδεια στην παλάμη μας • • • το ρητό της εβδομάδας.
Αχ, βρε παλιομισοφόρια: Πικρή ωδή στην ένδυση του lockdown
Πικρή ωδή στην ένδυση του lockdown, που βρήκε πλέον χαρακτηριστική ονομασία: «hate-wear» ή ένδυση μίσους και αυτολύπησης ή «μισοφόρια» ίσως στα ελληνικά.
Η τελευταία ευκαιρία των βιβλιοπωλείων
Ως πότε, εμείς, οι άνθρωποι του βιβλίου, εκδότες, βιβλιοπώλες, διανομείς, θα αναζητούμε πάντα τη μαγική λύση από τον ουρανό και την κρατική βοήθεια για να μας συντηρεί, η οποία μάλιστα ποτέ δεν είναι αρκετή;
Η παραβολή της μωρής φιλενάδας
Το κορακοζώητο ύφος της καλιαρντής εγγύτητας που ήταν κανόνας στα λαϊκά media επί χρόνια, έχει γίνει κιτς σιγουράκι στο στόμα φερέλπιδων αταλάντων― λες κι είμαστε ακόμη στις αυλές με τις Σμυρνιές.
Μέτρο: Μια πολύ σπουδαία αξία
Ο Ντόναλντ Τραμπ έπαιξε με τη φωτιά και κάηκε.
Μια εξοργιστική απάντηση
Η ψυχρότητα στη διατύπωση, η μηδενική ενσυναίσθηση, η ελαφρά αμφιβολία που διατρέχει την αντίδραση της Ομοσπονδίας στην καταγγελία της Ολυμπιονίκη περί βιασμού είναι κάτι που στο μέλλον θα πρέπει να διδάσκεται σε Σχολές Επικοινωνίας και σεμινάρια διαχείρισης κρίσεων.
Να 'τανε το '21 να μην ερχότανε ποτέ
Ήδη ξεκίνησαν οι παρεξηγήσεις, οι αντεγκλήσεις και οι θεωρίες συνωμοσίας με αφορμή την αφίσα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» που κυκλοφόρησε προ ημερών και μοιάζει με συμβιβαστικό προϊόν χλιαρών συμβολισμών και εννοιακής / γραφιστικής αρπακόλλας.
Όπως στον αμερικανικό εμφύλιο
Σήμερα: Όπως στον αμερικανικό εμφύλιο • • • το πιστοποιητικό εμβολιασμού • • • πακέτο στήριξης 1.900 δισεκατομμυρίων • • • το τέλος του Τζουλιάνι; • • • ένας απλός «αλγόριθμος» • • • τα Τρία Φαράγγια • • • το κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου • • • δύο λαμπρά αδέλφια
Ο ποπ και μπανάλ αντισυστημισμός «τα σπάει»
Αυτό που εύλογα κέντρισε τα φώτα της δημοσιότητας στα συμβάντα της Ουάσινγκτον είναι το προφίλ των εισβολέων και ιδίως κάποιων πρωταγωνιστών που έκαναν το όλο σκηνικό της βίας που εκτυλίχθηκε να μοιάζει με σύνθεση των πιο ευφάνταστων και συνάμα τραγελαφικών εικόνων του Χόλιγουντ.
Επιτακτική ανάγκη κάθε συντηρητικού κόμματος σήμερα: Να κόψει κάθε δεσμό με ακροδεξιά, ρατσιστές και σαλεμένους
Σήμερα: Η παλιότερη ανθρώπινη ζωγραφιά • • • η απόλυτη προτεραιότητα των συντηρητικών • • • ανθρωπογεωγραφία των εισβολέων • • • ένα παριζιάνικο σκάνδαλο • • • εκπληκτικό πουλί-ρομπότ • • • μαθηματικοί / φυσικοί • • • τρυφερός Φρόιντ.
Η κούρσα του εμβολιασμού θα κρίνει ποιοι ηγέτες αξίζουν
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εθνικά επιχειρησιακά σχέδια εμβολιασμού του πληθυσμού είναι η νέα μεγάλη πρόκληση των κυβερνήσεων και ένας άτυπος ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών έχει αρχίσει ήδη.
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
Κλειστόν! Καιρός να σκεφτούμε το μέλλον, κορίτσια!
Τo κατάστημα αργεί.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή