Ήρθε πάλι η εποχή του χρόνου που κάποιος ξεκινά να ποστάρει το γνωστό hoax προτρέποντας και άλλους να το κάνουν, γιατί άλλωστε για να προστατευτείς νομικά αρκεί να το ζητήσεις δημοσίως μέσω ενός status update (!). 

 

Mαζί ήρθαν και οι απαραίτητες παρωδίες. 

 

 

 

Ήδη προ διετίας το LIFO.gr είχε καταρρίψει το hoax στη στήλη του SpyrosVJ γράφοντας: «Απάτη το κείμενο περί προστασίας 'προσωπικών πληροφοριών' στο Facebook - Το Facebook δεν ξέρει να διαβάζει ελληνικά (ακόμα)». Εκεί διαβάζουμε πως το κείμενο έρχεται και επανέρχεται ως viral σε διάφορες μικροπαραλλαγές, από το 2012, αλλά πρόκειται για ένα "άχρηστο και παραπληνητικό κείμενο μηδενικής αξίας". Στο εκτενές άρθρο του για το εν λόγω κείμενο και όλες τις παραλλαγές του, το Hoax Slayer τα αποδομεί παράγραφο προς παράγραφο καταλήγοντας ότι το ποστάρισμα, το share και ο σχολιασμός του το μόνο που κάνουν είναι να γεμίζουν το χρονολόγιο και τους σέρβερ του Facebook με "ψηφιακά σκουπίδια". 

 

 

 

Τώρα διάβασα μια επίσης παλιά κατάρριψη απ' το εξαιρετικό Ellinika Hoaxes, στην οποία όμως μαθαίνουμε και τι ακριβώς είναι ο Νόμος UCC που αναφέρεται στο κείμενο, τι είναι τα άρθρα L.111,112 και 113 του κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας, και τι προβλέπει στην πραγματικότητα το «καταστατικό της Ρώμης». 

 

Έχουμε και λέμε: 

 

1. Τα άρθρα L.111,112 και 113 του κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας δεν υπάρχουν.

 

2. Ο Νόμος UCC που αναφέρει το κείμενο είναι o Uniform Commercial Code (Ενιαίος Εμπορικός Κώδικας) των ΗΠΑ που ψηφίστηκε το 1952 με σκοπό να ρυθμίζει τις διαπολιτιακές εμπορικές συναλλαγές εντός των ΗΠΑ και τις παραγράφους 1-308 και 1-103 μπορείτε να τις δείτε στις παρακάτω εικόνες, (από τη βιβλιοθήκη της νομικής σχολής του πανεπιστημίου Cornell)

 

Παράγραφοι 1-308 και 1-103
Παράγραφοι 1-308 και 1-103

 

και τέλος

 

3. Το καταστατικό της Ρώμης είναι στην πραγματικότητα η συνθήκη με την οποία ιδρύθηκε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης...

 

 

*Όπως γράψαμε, το ότι σάρωσε τα προφίλ χιλιάδων ελληνόφωνων λογαριασμών, ένα κάπως σουλουπωμένο κείμενο νομιμοφάνειας, σε βάζει σε σκέψεις για τον τρόπο που οι συμπολίτες μας, ναι μεν συναινούν με τους όρους χρήσης του Facebook, (ναι, αυτούς που δεν διαβάζει κανείς) αλλά είναι έτοιμοι να επαναστατήσουν από την καρέκλα, νομίζοντας ότι θα υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους με δυο-τρία κλικ.