1985. Ο Prince έχει σαρώσει με το Purple Rain και έχει χωρίσει οριστικά τα τσανάκια του με τον Morris Day των Time (συνεργάτη του απ’ τα σχολικά χρόνια και μέλος των Grand Central κι αργότερα των Champagne, μαζί με τον Andre Cymone και τον Prince). Mαζεύει έτσι όσους παρέλασαν στην ταινία μαζί με τον Jesse Johnson των Time και φτιάχνουν τους Family, ένα από τα πιο ελπιδοφόρα πρότζεκτ του Prince που ξεκίνησε με τρομερές προοπτικές.

 

«Πάμε να αρπάξουμε μερικά απ’ τα λεφτά των Duran Duran», είχε πει στον Johnson και σε έναν έκπληκτο St. Paul Peterson, τον κιμπορντίστα του γκρουπ (σύμφωνα με τη διήγηση του Alan Leeds, του tour manager του Prince εκείνη την εποχή και πατριού του Eric Leeds, σαξοφωνίστα των Family). Ο Prince ήταν σίγουρος για την επιτυχία τους και τους είχε υποσχεθεί ότι σύντομα θα ήταν στο νούμερο 1.


Φρόντμαν θα ήταν ο Paul Peterson μαζί με την Susannah Melnoin, δίδυμη αδερφή της κιθαρίστριας των Revolution, της Wendy. Επίσης συμμετείχαν οι Jellybean Johnson και Jerome Benton (άνεργοι μουσικοί τότε και οι δύο, σύμφωνα με τον Alan Leeds).

 

O Prince τους έπεισε να μπουν αμέσως στο στούντιο και έγραψε για αυτούς 7 κομμάτια, μουσική και στίχους. Tο μόνο κομμάτι που δεν ήταν δικό του ήταν το River Run Dry [ήταν και είναι το αγαπημένο μου του δίσκου], το οποίο είχε γράψει ο Bobby Z., o ντράμερ των Revolution. (Αν έχεις πολλές άγνωστες λέξεις, κάνε ένα google τα ονόματα, είναι μεγάλες μορφές του ήχου της Μινεάπολης, από τις πιο σημαντικές μουσικές στιγμές των ’80s. Eλπίζω να ξέρεις τουλάχιστον τι εστί Prince).  


Tο πρώτο single του δίσκου ήταν το The Screams of Passion, το οποίο δεν τα πήγε και άσχημα, δεν κατάφερε όμως να φτάσει ψηλά στα τσαρτ. Έτσι ήταν και το μοναδικό. Μετά την παρθενική εμφάνισή τους στο First Avenue της Mινεάπολης (ο Leeds την αποκαλεί «volcanic») o Prince έφυγε για τη Γαλλία για να γυρίσει το Under the Cherry Moon, μία αποτυχημένη ταινία με πολύ καλό soundtrack που το κυκλοφόρησε σαν Parade, όπου υπάρχει και το Kiss. Τη στιγμή δηλαδή που το σχήμα χρειαζόταν δυνατό προμόσιον, το εγκατέλειψε στην τύχη του και ο δίσκος αγνοήθηκε εντελώς. Στο μεταξύ, ο Peterson υπόγραψε ένα πολύ καλό συμβόλαιο με την MCA και οι Family «εξατμίστηκαν».

 

Το άλμπουμ που θεωρείται ένα από τα πιο σπουδαία «χαμένα» όλων των εποχών, απόκτησε στη συνέχεια «καλτ φήμη». Η ειρωνεία είναι ότι περιέχει ένα από τα καλύτερα [και πιο πετυχημένα ever] τραγούδια που έχει γράψει ο Prince, το οποίο δεν θεωρήθηκε καν διασκευή όταν έγινε τεράστια επιτυχία από την Sinead o’Connor: το Nothing Compares 2u.

 

«Για να θεωρηθεί ότι ένα τραγούδι είναι φόρος τιμής σε κάποιο συγκρότημα, πρέπει να το έχεις διασκευάσει και αναβιώσει πετυχημένα. Τι να πεις όμως όταν η δικιά σου, αυθεντική εκτέλεση, δεν είχε ποτέ μια ευκαιρία;» ρωτάει η Susanne Melvoin. «Ήταν κάτι αλλόκοτο, πολύ αλλόκοτο, σκεφτόμουν. ‘Τουλάχιστον αφήστε μας να το δοκιμάσουμε πρώτοι’».
Ολόκληρο το στόρι των Family που ξαναφτιάχτηκαν το 2009 και πέρσι περιόδευσαν κάνοντας ζωντανές εμφανίσεις στην Ευρώπη, δημοσιεύτηκε στο Wax Poetics που είναι αφιερωμένο στον Prince και την «αυλή» του. Aυτή τη φορά τους έλεγαν fDeluxe.

 

Η Sinead o' Connor μέχρι τότε είχε μία ασήμαντη καριέρα με το The Lion and the Cobra και όλη της η μετέπειτα πορεία της στηρίχτηκε σε αυτό το τραγούδι.

 

 

To Νοέμβριο του 2014 η Sinead O’ Connor μίλησε στο νορβηγικό ραδιοφωνικό σταθμό NRK για τη σχέση της με τον Prince. Είπε ότι την κάλεσε στο σπίτι του μετά την επιτυχία του κομματιού για να μιλήσουν για το τραγούδι του. «Έκανα επιτυχία χωρίς αυτόν. Δεν τον είχα συναντήσει ποτέ. Είναι ηλίθιο να καλείς στο σπίτι σου μια Ιρλανδέζα, –μου είπε ότι δεν του άρεσε που έλεγα κακά πράγματα στις συνεντεύξεις. Του είπα να πάει να γαμηθεί. Έγινε αρκετά βίαιος. Έπρεπε να το σκάσω από το σπίτι του στις 5 το πρωί. Είχε μεγαλύτερη γροθιά απ’ τη δική μου».