«Πέρασα μία άσχημη ψυχολογική περίοδο και δεν ήμουν καθόλου ήρεμη», λέει. «Έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου calm down. Ήταν ένα είδος αυτοθεραπείας γιατί δεν ήμουν καθόλου καλά. Έτσι βγήκε. Τότε ήταν που αποφάσισα να συγκεντρωθώ και να μαζέψω ό,τι μουσικό υλικό είχα και βγάλω τον πρώτο μου δίσκο».
«Πέρασα μία άσχημη ψυχολογική περίοδο και δεν ήμουν καθόλου ήρεμη», λέει. «Έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου calm down. Ήταν ένα είδος αυτοθεραπείας γιατί δεν ήμουν καθόλου καλά. Έτσι βγήκε. Τότε ήταν που αποφάσισα να συγκεντρωθώ και να μαζέψω ό,τι μουσικό υλικό είχα και βγάλω τον πρώτο μου δίσκο».

 

H Ελίζα-Ειρήνη είναι 26 χρονών και ασχολείται με τη μουσική από πολύ μικρή. Ξεκίνησε με πιάνο στα 8, στην Τήνο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Εδώ και πέντε χρόνια ζει στο Βερολίνο και μόλις κυκλοφόρησε το άλμπουμ της "We will make it Darling". Την γνωρίσαμε όταν ήρθε για λίγες μέρες στην Αθήνα μετά τις διακοπές της στην Τήνο. Συναντηθήκαμε στο Booze. Ήταν χαμογελαστή και πολύ χαρούμενη και πιάσαμε αμέσως την κουβέντα, σαν να γνωριζόμασταν καιρό.


Το πρώτο πράγμα που την ρώτησα ήταν για το όνομα που υπογράφει τη μουσική της, το Calm Down (το οποίο γράφει έτσι: cålɱ↓).
«Πέρασα μία άσχημη ψυχολογική περίοδο και δεν ήμουν καθόλου ήρεμη», λέει. «Έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου calm down. Ήταν ένα είδος αυτοθεραπείας γιατί δεν ήμουν καθόλου καλά. Έτσι βγήκε. Τότε ήταν που αποφάσισα να συγκεντρωθώ και να μαζέψω ό,τι μουσικό υλικό είχα και βγάλω τον πρώτο μου δίσκο».

 

 


Το άλμπουμ είναι εντελώς DIY. Εκτός από τη μουσική και τους στίχους, φτιάχνει μόνη της, τη συσκευασία του CD. Ακόμη και τα γράμματα είναι χειρόγραφα, αυτό του δίνει μία ιδιαίτερη αισθητική και το καθένα είναι διαφορετικό. Ο ήχος της είναι ονειρικός και ταυτόχρονα παράξενος πειραματικός. Οι στίχοι της μιλούν για έρωτα και για ανθρώπινες σχέσεις.
Την ρωτάω πως ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική.


«Ξεκίνησα με κλασική μουσική και πιάνο, αλλά μετά βαρέθηκα το κλασικό ρεπερτόριο. Τα έπαιζα όλα όπως ακριβώς ήταν στην παρτιτούρα, ήθελα να απελευθερωθώ από αυτό και να κάνω κάτι άλλο. Πιάνο έμαθα στην Τήνο. Θυμάμαι που μικρό κοριτσάκι τριγυρνούσα με το ποδήλατο και άκουγα κάποιον στην γειτονιά να παίζει πιάνο κι ήταν πολύ ωραίο. Πήγα στον πατέρα μου και του είπα θέλω να μάθω να παίζω πιάνο, έτσι ξεκίνησα». Εκτός από την κλασική μουσική, η Calm Down βαρέθηκε και την Τήνο. Πήγε στο Βερολίνο να εξασκήσει τα γερμανικά της και τελικά έμεινε εκεί.

 

 


«Όταν τελείωσα το λύκειο, έμεινα άλλα δύο χρόνια Τήνο γιατί είχα τα μαθήματα πιάνου. Μετά έφυγα για Γερμανία γιατί δεν την πάλευα άλλο. Τώρα σκέφτομαι πάλι να φύγω από το Βερολίνο, μου έχει σπάσει τα νεύρα. Έχει έρθει πολύς κόσμος και έχουν αυξηθεί τα ενοίκια. Ενώ παλιά μπορούσες να βρεις σπίτι με 250 ευρώ με όλα τα έξοδα πληρωμένα, τώρα δεν βρίσκεις με κάτω από 350, μόνο το ενοίκιο. Πέρα από αυτό, θα ήθελα να αλλάξω παραστάσεις, μένω πέντε χρόνια εκεί».

 

Ολόκληρη η συνέντευξη της Calm Down στο site του ΓΚΡΕΚΑ.