Αρχείο

Αρχείο Facebook Twitter
0

• Τελικά όλοι οι όμορφοι άνθρωποι συναντιούνται.

• Με τον Χρήστο Μιχαηλίδη ταξιδεύω στην Αθήνα καθημερινά.

• …σήμερα μιλούσε για την Κρήτη… και είχε πένθιμο τόνο.

• Σαν σήμερα πέθανε… ο Βενιζέλος… σαν σήμερα πέθανε ο Ελύτης... σαν
σήμερα...

• Χρήστοοοοο... έλεος.

• Είναι πρωί, έχουμε γεμίσει ιούς πορείας και απεργιών.

• Πες κάτι γλυκό με την υπέροχη μουσική που επιλέγεις...

• Ταϊσέ με λέξεις… σαν βούτυρο με μέλι...

• Ταξίδεψέ μας…

• Δωσ’ μου εικόνες… με πράσινο.

• Δείξε μου ό,τι δεν βλέπω... ανάμεσα στα φανάρια...

• …και εγώ κοιτώ τους επαίτες με τα χαμόγελα...

• Μ’ άρεσε που το είδες αυτό.

• Ίδρωσα.

• Κάθε φορά που μιλάω για τον Χρήστο ιδρώνω.

• Έχει μια ένταση αργή αλλά σταθερή.

• Μια περίεργη άγνωστη-καθαρή ενέργεια ανάμεσα στα εφ εμ.

• Πόσο τυχερή είμαι που τον ξαναβρήκα… μετά από χρόνια... 3.

• Πίνω καφέ και ακόμη προσπαθώ να χωνέψω τα πιτάκια σκόρδου από την πίτσα Βάι.

• Πήγα να λιποθυμήσω στο τραπέζι από την υπόταση.

• Πάω στον Ελμάλογλου να αγοράσω ύφασμα μπλε για τους καναπέδες μου.

• Γωνία Μητροπόλεως και Αιόλου...

• Μετά θα χαζέψω στην Καλογήρου... και στο Fifty Fifty…

• …μμμμμ... έρχεται η άνοιξη...

• Κάνω γιόγκα όποτε με αφήνει η κίνηση να φτάσω... στο...

• Αγαπάω την Αθήνα.

• Όλους τους αγαπάω.

Αρχείο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ