Αρχείο

Σαν παρατεταμένη αγρύπνια αρχίζει να μοιάζει η θλιβερή κυβέρνηση της Δεξιάς, και είναι όντως θλιβερή. Η τελευταία απόπειρα αυτοκτονίας του δικηγόρου της 35χρονης συμβασιούχου, που γυρνούσε στους διαδρόμους των καναλιών ζητώντας εκδίκηση, κρύβει πολλά περισσότερα απ’ όσα μπορεί να εντοπίσει το ανυποψίαστο μάτι. Τι γύρευε ο δικηγόρος -φίλος του Πλεύρη των Εβραίων και της σατανικής 35χρονης- στην παραλιακή και γιατί διάλεξε με τόσο αγενή τρόπο να βάλει τέλος στη ζωή του; Γιατί δεν διάλεξε τον κομψό, και πολύ πιο αποτελεσματικό, τρόπο τού να βάλει τέλος στην ζωή του με ένα πιστόλι ή έστω με ποντικοφάρμακο, όπως οι γκαστρωμένες χωριατοπούλες τα παλιά χρόνια; Τι του έφταιγε ο μεροκαματιάρης οδηγός φορτηγού που γυρνούσε σπίτι του ανυποψίαστος πως κάποιος θα έπεφτε στις ρόδες του (αφού πρώτα είχε στείλει μια ντουζίνα γράμματα); Και αυτή η θρυλική παρέα της Θεσσαλονίκης, η μυστηριώδης Νατάσσα των 2 πτυχίων (η γραφική προστάτιδα των καλών τεχνών που όταν δεν μεγαλώνει τα δίδυμα ακούει σε μεταμεσονύκτιες κατανύξεις τη βαρετή μουσική ενός κουλτουριάρη με αλλόκοτο όνομα από τα Ανώγεια), ο Γιάννης Ανδριανός που διαπρέπει ως μελαγχολικός κομπάρσος στο έργο του Ρουσόπουλου, ο ρουφιάνος δημοσιογράφος που έδωσε το τσοντοντιβιντί και όλη η Αθήνα σαδιστικά φωνάζει το όνομά του (μα είναι άραγε αυτός;), η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά που γύρισε από το ψύχος... Ούτε ο Κώδικας ντα Βίντσι δεν είχε τόσες σκοτεινές λεπτομέρειες και τόσο ανεπανάληπτα βαρετή πλοκή. Πότε ακριβώς τελειώνει αυτή η τετραετία;