Τι ακριβώς επιδιώκει το Netflix με το άνοιγμα στο σινεμά;

Τι ακριβώς επιδιώκει το Netflix με το άνοιγμα στο σινεμά; Facebook Twitter
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Μάρτιν Σκορσέζε, πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης του «The Irishman» σε παραγωγή Netflix. Φωτο: Frazer Harrison/Getty Images
1

Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ πολεμάει το Netflix και παζαρεύει ευρύτερο παράθυρο για τις ταινίες του στις αίθουσες, ενώ όλοι αναρωτιούνται γιατί η γιγαντιαία πλατφόρμα ανοίγεται ντελικάτα, όπως με το Ρόμα, ή θορυβωδώς, όπως στην περίπτωση του Ιρλανδού, προς το σινεμά. Επειδή αγαπάει (και) την τέχνη; Δύσκολο να αποδειχτεί. Γιατί θέλει να γοητεύσει ένα πιο αντιστασιακό, σινεφίλ κοινό; The more, the better, συνεπώς δεν το αποκλείουμε. Στην προσπάθειά της να βρει περιεχόμενο; Με τέτοια μανία να προσφέρει ποικιλομορφία και ποσότητα, εννοείται.


Διακαώς, ωστόσο, το Netflix θέλει να προλάβει τα γεγονότα. Που δεν είναι άλλα από την άφιξη του Disney+. Όσοι κοιτάζουν την αγορά με περιέργεια και ανησυχία, γνωρίζουν πως τα ερωτήματα για τη χρησιμότητα του Ρόμα και του Ιρλανδού σε μια πλατφόρμα που καθημερινά γεμίζει με προϊόντα είναι δευτερεύοντα.

Σχεδόν όλα τα στούντιο έχουν ένα τηλεπικοινωνιακό αφεντικό, τη Viacom ή την AT&T. Παρέχουν θελκτικά πακέτα για να συνδυάσουν γρήγορες ταχύτητες και μπόλικη τροφή στους δέκτες, ένα οικόσιτο Shangri-La, και να είσαι μέσα στα πράγματα, αντί να τα κυνηγάς έξω από το σπίτι σου.

Το Netflix, από την άλλη, μαζεύει από πολλούς και παράγει αβέρτα, θυμίζοντας το πάλαι ποτέ μικρό κι ευγενικό πολυκατάστημα που εξελίχθηκε σε αχανές σούπερ-μάρκετ που προσκαλεί τρανταχτά ονόματα για απανωτά εγκαίνια.

To Disney+ θα περιλαμβάνει όλη τη Marvel, τους Πολέμους των Άστρων που έγιναν, που έρχονται, συν τα παράγωγά τους, την Pixar, που είναι θησαυρός, τα παιδικά, που αποτελούν τη μαγιά, και όλες τις παραγωγές με σήμα το ποντίκι.


Ένα από τα μεγάλα του πλεονεκτήματα; Η χαμηλή τιμή που, στη διαίρεση, το κάνει προσβάσιμο σε όλα τα σπίτια. Τόσο, που σε χρόνο-ρεκόρ απέκτησε το watercooler effect: στη χώρα μας δεν ρωτάνε πια τι κατέβασες αλλά τι είδες χθες στο Netflix. Τώρα θα τα βρει σκούρα.

Το Disney+, χωρίς να έχει δεσμευτεί με ακρίβεια, υπόσχεται ακόμα χαμηλότερη συνδρομή και δεν χρειάζεται καν να συστηθεί. Σταδιακά αποσύρει τις ταινίες του από το Netflix και κλείνει το παράθυρο συνεργασιών, καθώς τις κρατάει για το μεγάλο του λανσάρισμα, που ο πρόεδρος Μπόμπ Άιγκερ τοποθετεί στα τέλη του 2019, σε απόλυτη προτεραιότητα.

Θα περιλαμβάνει όλη τη Marvel, τους Πολέμους των Άστρωνπου έγιναν, που έρχονται, συν τα παράγωγά τους, την Pixar, που είναι θησαυρός, τα παιδικά, που αποτελούν τη μαγιά, και όλες τις παραγωγές με σήμα το ποντίκι. Αλλά και τα remakes που σχεδιάζονται με τηλεοπτικά επεισόδια πασίγνωστων κινηματογραφικών «μαγαζιών» (δεν φαντάζεστε πόσα...).

Eπιπρόσθετα, παραγγελιές όπως το Diary of a female President, που πρέπει να είναι μια ντισνεϊκής έμπνευσης αντιπολίτευση στον Τραμπ, πιο ενήλικο περιεχόμενο που θα περνάει μέσα από το «Hulu», τα αθλητικά διά του ESPN+, καθώς και το θέαμα που προσφέρει το National Geographic.

Και πέρα από το niche, ας μην ξεχνάμε τη Fox του 20ού και του 21ου αιώνα. Εξού τα 70 και πλέον δισ. που ξοδεύτηκαν για την εξαγορά της.

  

Τι ακριβώς επιδιώκει το Netflix με το άνοιγμα στο σινεμά; Facebook Twitter
To Disney+ σταδιακά αποσύρει τις ταινίες του από το Netflix και κλείνει το παράθυρο συνεργασιών, καθώς τις κρατάει για το μεγάλο του λανσάρισμα.

Μιλάμε για αρχειακό θησαυρό προς εκμετάλλευση και μελλοντικά σχέδια που ήδη εκπονούνται. Ακόμη δεν έχει γίνει τίποτε πρακτικά, ίσως γιατί οι λεπτομέρειες θα καθοριστούν από το πολύπλοκο οργανόγραμμα και νέες υπηρεσίες που ξεφυτρώνουν ανά πάσα στιγμή.


Ο λόγος που η Disney περιμένει τόσο καιρό να ξεκινήσει είναι ενδεχομένως η τεχνολογική πιστοποίηση και εφαρμογή της τέλειας λειτουργίας της πλατφόρμας, εκτός από τα logistics.

Όταν όμως εμφανιστεί στο ψηφιακό προσκήνιο, θα είναι το βαρύτερο πυροβολικό που έχει δει μέχρι στιγμής η τιτανομαχία του streaming. Με το πιο γνωστό σήμα κατατεθέν και άπειρες δυνατότητες για πυροδότηση παλιών, δοκιμασμένων συνταγών.


Ο κόσμος δηλώνει κουρασμένος από τις συνδρομές. Έχει να πληρώσει και την μπάλα την ντόπια (γιατί οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται), και την καλή, τη διεθνή.

Από την άλλη, αναζητά όλο και λιγότερο, και εντελώς στοχευμένα, το θέαμα στην ελεύθερη αγορά, στον καθαρό αέρα της κλειστής αίθουσας. Εκτός αν τον βρίσκει τσάμπα, ξέρετε πού.

Οι ειρωνείες προστίθενται: οι κινηματογραφικές παραγωγές πολλαπλασιάζονται, αλλά η theatrical προθεσμία τους μειώνεται, γιατί απευθύνονται βασικά στο κοινό του καναπέ.


Η διαφορά της επίπτωσης που θα έχει κάτι τέτοιο σε μια χώρα όπως η Ελλάδα είναι η ριζωμένη συνήθεια να ΜΗΝ πηγαίνουμε σινεμά, παρά μόνο κατά περίπτωση και ανάλογα με τις διαθέσεις του καιρού και της παρέας.

Στον πόλεμο ανάμεσα στους νέους γίγαντες των home media σίγουρα θα πληγωθεί το Netflix, αλλά το μεγάλο θύμα θα είναι η αίθουσα, που δεν ξέρει να διαχειριστεί σωστά το κοινό της.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

 

Οθόνες
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ