Ο χρόνος δικαίωσε την Rosetta

Ο χρόνος δικαίωσε την Rosetta Facebook Twitter
1

 

Ο χρόνος δικαίωσε την Rosetta Facebook Twitter

Όταν κυκλοφόρησε η «Rosetta» το 1999 στην χώρα μας πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Το φιλμ των αδερφών Dardenne βγήκε μια χρονιά που η προσοχή του κόσμου ήταν στραμμένη στις νευρώσεις των πλουσίων του «American Beauty» και στις μεταφυσικές ανησυχίες της «Έκτης Αίσθησης». Ο αγώνας για την αναζήτηση εργασίας ενός 18χρονου κοριτσιού που μένει με την αλκοολική μητέρα του σε τροχόσπιτο φάνταζε τότε ένα φιλμ για λίγους.

Την είχα δει τυχαία πριν αρκετά χρόνια στην κρατική τηλεόραση και μου είχε φανεί κάπως «εξωτική». Μια ταινία που αφορά μια άλλη κοινωνία, άλλους ανθρώπους, σίγουρα όχι την κοινωνία και τους ανθρώπους που γνωρίζω.

Έπρεπε να την ξαναδώ πριν μερικές μέρες για να μου αποκαλυφθεί το μεγαλείο αυτού του φιλμ, για να κατανοήσω την οδύσσεια αυτού του κοριτσιού. Το συνεχές τρέξιμο της Rosetta είναι ο ίδιος καθημερινός αγώνας χιλιάδων ανέργων του σήμερα. Η φράση «Θέλω μια κανονική ζωή. Θέλω να είμαι σαν εσάς» γίνεται η φωνή αυτών που αισθάνονται άνεργοι και αποκομμένοι από την κοινωνία. Ακόμα και το τροχόσπιτο όπου μένει δεν μας κάνει εντύπωση. Μιλάμε για την σημερινή κοινωνία που έχει συνηθίσει πια την εικόνα των ανθρώπων που βρίσκονται πεταμένοι στο δρόμο.

Το φιλμ διαθέτει μια εκπληκτική σκηνή κορύφωσης. Την σκηνή στην λίμνη όπου ο φίλος της Rosetta βουλιάζει και εκείνη για λίγο μένει ακίνητη χωρίς να κάνει τίποτα. Αυτά τα ελάχιστα δευτερόλεπτα όπου ο φακός καταγράφει το βλέμμα της και το ηθικό δίλλημα που την απασχολεί: Να τον σώσω ή να σωθώ; Η ζωή του ή η ζωή μου;

H Rosetta είναι ένας νέος άνθρωπος του σήμερα. Ένας άνθρωπος που επιδίδεται καθημερινά σε έναν αγώνα ανεύρεσης εργασίας. Υπάρχει άραγε χώρος για ηθικά διλλήματα όταν τίθεται ζήτημα επιβίωσης; Η Rosetta λίγο πριν το τέλος απαντάει στην ερώτηση με ένα «Ναι» και η κάπως αστεία σκηνή του φιλμ, όπου σπάει ένα βραστό αυγό στο κεφάλι της μας κάνει να την συμπονέσουμε ακόμα περισσότερο. Ένας άνεργος άνθρωπος που προσπαθεί να βρει δουλειά και δεν τα καταφέρνει γιατί νομίζει ότι φταίει το «ξερό του το κεφάλι».

Η δημιουργία των αδερφών Dardenne είναι ένα φιλμ που αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία για όσους δεν την έχουν ήδη δώσει.

Trailer:

 

Ολόκληρο το φιλμ με αγγλικούς υπότιτλους:

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ

σχόλια

1 σχόλια
To εντυπωσιακό είναι ότι πέρασε απαρατήρητη μια ταινία που κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα εκείνης της χρονιάς και η ηθοποιός το βραβείο καλύτερου γυναικείου ρόλου. Σίγουρα δεν ήταν μια εύπεπτη ταινία. Εντούτοις δεν ήταν και βαριά κουλτούρα. Και τα θέματα που πραγματεύονταν και το χρώμα και ο χώρος και οι άνθρωποι έπρεπε να μας είναι πιο οικεία. Είναι εντυπωσιακό πόσο περισσότερο είμαστε εθισμένοι στην αμερικάνικη κουλτούρα, παρά στην δική μας την ευρωπαϊκή. Αυτή είναι μια μεγάλη πολιτιστική 'υπεροχή' των Αμερικάνων πάνω στον υπόλοιπο πλανήτη.