Έχουν μαζευτεί τόσα πολλά «εξιλαστήρια θύματα», τόσες πολλές Ιφιγένειες σε όλα αυτά τα σκάνδαλα που έχουν αποκαλυφθεί τα τελευταία χρόνια σε αυτή την χώρα, που οι εμπλεκόμενοι έχουν κάνει την πολιτική να μοιάζει με αρχαία τραγωδία. Ένα εικαστικό προτζεκ όπου δεκάδες βωμοί έχουν τοποθετηθεί με τα κεφάλια των πολιτικών αντρών επάνω, μια πένθιμη μουσική ακούγεται από τα μεγάφωνα και γύρω-γύρω είναι τοποθετημένα σίδερα (σ.σ τα σίδερα είναι μια αναφορά στον Άκη, την μοναδική Ιφιγένεια που κατάφεραν να κλείσουν μέσα).
Αν αφήνανε οι πολιτικοί μας στην άκρη τους βωμούς, τις θυσίες, την θυματοποίηση και την Ιφιγένεια λέγοντας την αλήθεια για τις ευθύνες που φέρουν κάθε φορά, στα σκάνδαλα που βγαίνουν στο φως, τα πράγματα θα ήταν απλά. Βέβαια, αυτό έχει και το κόστος του. Και ποιος θέλει να πληρώσει το κόστος τέτοιες Εποχές; Έτσι λοιπόν από το Βατοπαίδι και την Siemens μέχρι σήμερα κανένας δεν θέλει να μας πει που ακριβώς φταίει, τι είδους ευθύνες έχει και για ποιο λόγο έκανε ότι έκανε. Προτιμούν να παίζουν αρχαίες τραγωδίες μέσα στην Βουλή μέχρι το κοινό να βαρεθεί και να κατέβει η παράσταση, μέχρι να παραγραφεί το αδίκημα, μέχρι να έρθουν τα μπάνια του λαού, μέχρι να μας τρελάνουν εντελώς.
Δυστυχώς, η πολιτική (θα έπρεπε να) είναι μια δουλειά όπως όλες οι άλλες. Μια δουλειά με ευθύνες, μια δουλεία με συνέπειες αν τα κάνεις θάλασσα, μια δουλειά με επιβράβευση αν τα πας καλά. Όμως, οι περισσότεροι που συμμετέχουν στο «σπορ» προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι σε «αποστολή», έχουν «ασήκωτο βάρος»,κάνουν «θυσία», κ.ο.κ
Και περνάει ο καιρός. Και κανένας δεν κλείνεται μέσα. Και η χώρα μοιάζει με εικαστικό προτζεκτ με βωμούς και Ιφιγένειες που γελάνε στα ΒΠ παλατάκια τους κάθε βράδυ ελεύθεροι. Και οι «φιλότεχνοι» δημοσιογράφοι γράφουν για το εικαστικό προτζεκτ: «Κάτι άλλο κρύβεται πίσω από την Ιφιγένεια. Δεν αντέχω το προφανές». Και οι Ιφιγένειες είναι ελεύθερες και «θυσιασμένες»...
σχόλια