Οι ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες φαίνεται να υποχωρούν σταδιακά από το mainstream σινεμά, σύμφωνα με τη νέα ετήσια μελέτη της GLAAD για την κινηματογραφική εκπροσώπηση.
Η οργάνωση εξέτασε 225 ταινίες που κυκλοφόρησαν το 2025 από τους δέκα μεγαλύτερους διανομείς και βρήκε ότι μόλις 46 από αυτές περιείχαν ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες. Το ποσοστό αντιστοιχεί στο 20,4% των ταινιών, καταγράφοντας πτώση για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Το 2023, η αντίστοιχη έρευνα είχε καταγράψει ιστορικό υψηλό, με 28,5% των ταινιών να περιλαμβάνουν ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες. Από τότε, η τάση είναι καθοδική.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της νέας έκθεσης αφορά τους τρανς χαρακτήρες. Σε περισσότερες από 200 ταινίες που αναλύθηκαν, η GLAAD δεν κατέγραψε ούτε έναν τρανς χαρακτήρα.
Η έρευνα σημειώνει επίσης ότι η μείωση πλήττει ιδιαίτερα τους ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες που δεν είναι λευκοί, ενώ οι περισσότεροι queer χαρακτήρες που εμφανίζονται στις ταινίες παραμένουν σε δευτερεύοντες ή υποστηρικτικούς ρόλους.
Η πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της GLAAD, Σάρα Κέιτ Έλις, προειδοποίησε ότι αν η βιομηχανία δεν επενδύσει σε ταινίες με ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες, κινδυνεύει να χάσει μια γενιά θεατών που θα αναζητήσει αλλού ιστορίες στις οποίες αναγνωρίζει τον εαυτό της.
Η έκθεση δεν περιγράφει μόνο μια πολιτιστική οπισθοχώρηση. Θέτει και ένα καθαρά βιομηχανικό ερώτημα για το Χόλιγουντ: πώς μπορεί να αγνοεί ένα κοινό που αποτελεί ήδη σημαντικό μέρος των νεότερων θεατών;
Η Μέγκαν Τάουνσεντ, ανώτερη διευθύντρια έρευνας και ανάλυσης ψυχαγωγίας της GLAAD, σημείωσε ότι η Gen Z είναι το μεγαλύτερο κομμάτι του κινηματογραφικού κοινού στη Βόρεια Αμερική και ταυτόχρονα η γενιά με το υψηλότερο ποσοστό ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται ως ΛΟΑΤΚΙ+. Σύμφωνα με στοιχεία της Gallup που επικαλείται η έκθεση, πάνω από ένας στους πέντε Αμερικανούς κάτω των 30 ετών, ποσοστό 23%, ανήκει στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα.
Με άλλα λόγια, η απουσία δεν είναι μόνο θέμα αναπαράστασης. Είναι και λάθος ανάγνωσης της αγοράς.
Η μελέτη εντοπίζει, πάντως, και φωτεινές εξαιρέσεις. Οι μεσαίου προϋπολογισμού ταινίες φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα για την queer εκπροσώπηση, ενώ το horror ξεχωρίζει ως είδος που συνεχίζει να εντάσσει πιο εύκολα ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες.
Ταινίες όπως το «The Parenting», το «Companion» και το «Weapons» περιλάμβαναν queer χαρακτήρες και είχαν εμπορική επιτυχία, αποφέροντας στο box office πάνω από το διπλάσιο του κόστους παραγωγής τους. Η GLAAD ξεχώρισε επίσης το «Hedda» της Νία ΝταΚόστα, το «Blue Moon» με τον Ίθαν Χοκ και το «Sorry, Baby» της Εύα Βίκτορ ως παραδείγματα ταινιών που τοποθέτησαν queer χαρακτήρες πιο κοντά στο κέντρο της αφήγησης και έγιναν δεκτές θετικά από τους κριτικούς.
Η εικόνα αλλάζει ακόμη περισσότερο έξω από τα μεγάλα στούντιο. Μικρότεροι διανομείς, όπως η MUBI, η Bleecker Street, η Magnolia Pictures και η Blue Harbor Entertainment, επαινέθηκαν για ταινίες που άνοιξαν περισσότερο χώρο σε ΛΟΑΤΚΙ+ ιστορίες.
Το συμπέρασμα της έκθεσης είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Την ώρα που η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα βρίσκεται ξανά στο στόχαστρο πολιτικών επιθέσεων, η μεγάλη οθόνη δείχνει να μικραίνει τον χώρο της. Και ειδικά για τα τρανς πρόσωπα, η απουσία δεν είναι απλώς στατιστικό εύρημα. Είναι ένα κενό που λέει πολλά για το τι φοβάται ακόμη να δείξει το mainstream σινεμά.
με στοιχεία από Guardian
