Πώς μπορεί να προχωρήσει ο διάλογος για το woke; Μπορεί η πολιτική να αλλάξει τα πράγματα; Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης; Αυτά ήταν μερικά από τα ερωτήματα που βρέθηκαν στο επίκεντρο συζήτησης που διεξήχθη στο πλαίσιο του The Upfront Initiative, το οποίο διεξήθχη για 5η χρονιά στο Ωδείο Αθηνών.
Ο Παύλος Γερουλάνος, βουλευτής ΠΑΣΟΚ, παρατήρησε ότι η ελληνική κοινωνία παραμένει συντηρητική, καθώς απαιτούνται ακόμη πολλά βήματα προκειμένου να χαρακτηριστεί πραγματικά προοδευτική. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι μετά τη Μεταπολίτευση φτιάξαμε θεσμούς για την προστασία των δικαιωμάτων, οι οποίοι τελικά σήμερα λειτουργούν ως ο μεγαλύτερος εχθρός τους. Την ίδια στιγμή, υποστήριξε ότι η πολιτική εξακολουθεί να αποτελεί τον σημαντικότερο χώρο για όποιον επιθυμεί να συμβάλει στην αλλαγή. «Εάν δεν πας εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, δεν θα είσαι μέρος αυτών», σημείωσε, πριν επισημάνει ότι «σήμερα στις κάλπες προσέρχονται οι μισοί από εμάς». «Εάν όλοι αυτοί προσέλθουν με σκοπό την αλλαγή, και δεν εννοώ την κομματική, μπορούν να κάνουν τη διαφορά», συμπλήρωσε.
Ο Θεοφάνης Τάσης, συγγραφέας και καθηγητής φιλοσοφίας, εστίασε στην επικράτηση της πολιτικής ορθότητας, η οποία, όπως υποστήριξε, σε ορισμένες περιπτώσεις έχει εκφυλιστεί σε ένα δόγμα που λειτουργεί ανασταλτικά ως προς τη χειραφέτηση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. «Όταν ξεκίνησε η διεκδίκηση των δικαιωμάτων, ξεκίνησε και η αντίρροπη κίνηση, δηλαδή η άρνηση της παραχώρησής τους με την επίκληση της ελευθερίας της έκφρασης», σημείωσε χαρακτηριστικά. Ακόμα αναφέρθηκε και στη σημασία της μετριοπάθειας, επισημαίνοντας ότι όταν οποιαδήποτε ομάδα αξιώνει πρόσθετα δικαιώματα λόγω της μοναδικότητάς της, ενδέχεται να υπονομεύεται η ίδια η αρχή της ισότητας.
Από την πλευρά της, η ηθοποιός Μπέττυ Βακαλίδου παραδέχθηκε ότι τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, ενώ δήλωσε ότι εξακολουθεί να πιστεύει στους νέους ανθρώπους, παρά τα λάθη και τις αστοχίες τους. Δεν παρέλειψε, ωστόσο, να επισημάνει ότι η επάνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ έχει «επιτρέψει στην ακροδεξιά να επανέλθει εν θριάμβω».
Η Εύα Στεφανή, πανεπιστημιακός και σκηνοθέτις, αναγνώρισε ότι το woke, από τη στιγμή που μετατράπηκε σε «ατζέντα» και έπαψε να λειτουργεί ως «κίνημα», χρησιμοποιείται συχνά στην Τέχνη ως πρόσχημα. Όπως εξήγησε, έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση ψευδοπολυφωνίας, η οποία δίνει λαβές σε νεοσυντηρητικές ομάδες να αντιμετωπίζουν το woke με έντονα αρνητικό τρόπο. Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί όλα όσα θετικά μπορεί να προσφέρει η τέχνη.
Από την άλλη πλευρά, ο ηθοποιός και εικαστικός Άγγελος Παπαδημητρίου αφού παρατήρησε ότι «ήμουν woke, πριν από το woke», επέλεξε να αναδείξει τη σημασία της τέχνης, την οποία χαρακτήρισε ως τόπο συμπερίληψης. «Πρέπει να επιστρέψουμε στην τέχνη που μας ενώνει όλους. Ο ρόλος της είναι πολύτιμος και έχει υποτιμηθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καλλιτέχνης. Στη συνέχεια χαρακτήρισε την ευγένεια, ακόμη και όταν είναι τυπική ή συμβατική, ως ένα «μαγικό φάρμακο για τη συμπερίληψη». «Μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, αλλά από εκεί ξεκινά το χτίσιμο μιας διαφορετικής σχέσης με τον άλλον», κατέληξε.
Τη συζήτηση συντόνισε ο Γιάννης Πανταζόπουλος, Διευθυντής Σύνταξης LiFO.
