Η «ΜΑΓΙΚΗ» ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ του ντουέτου Λένον-Μακάρτνι που θα είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή 180 τραγουδιών περίπου, ξεκίνησε στην πραγματικότητα το 1962, όταν οι δύο τους αποφάσισαν να παραγκωνίσουν διακριτικά τον Τζορτζ Χάρισον από την δημιουργική διαδικασία (κατά ειρωνικό τρόπο πάντως, είναι ένα κομμάτι που έγραψε ο τελευταίος, το Here Comes the Sun, αυτό που σήμερα είναι το τραγούδι των Beatles με τις περισσότερα streams στο Spotify).
Η συνεργασία τους έγινε ένας ιδιωτικός διάλογος, ακόμη και όταν εκατομμύρια άνθρωποι ερωτεύτηκαν τη μουσική τους. Λίγοι γνώριζαν, για παράδειγμα, ότι το I Don't Want to Spoil the Party του Λένον, ένα τραγούδι των Beatles από το 1964, αναφέρεται στο πάρτι για τα 21α γενέθλια του Πολ Μακάρτνι ένα χρόνο νωρίτερα, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Τζον Λένον είχε ξυλοκοπήσει τον κομπέρ του κλαμπ Cavern στο Λίβερπουλ, Μπομπ Γούλερ, επειδή αστειεύτηκε ότι οι ολιγοήμερες διακοπές που είχε πάει ο Λένον με τον γκέι μάνατζερ των Beatles, Μπράιαν Επστάιν, ήταν «ταξίδι του μέλιτος».
Αφότου οι Beatles σταμάτησαν να περιοδεύουν το 1966, οι δύο άνδρες περνούσαν όλο και λιγότερο χρόνο μαζί. Ο Λένον βυθίστηκε στην κατάθλιψη. Ο μουσικός του διάλογος με τον Μακάρτνι συνεχίστηκε, ακόμη και μετά τη διάλυση των Beatles το 1970, αλλά πήρε μια πιο σκοτεινή μορφή.
Ο Λένον, που βασανιζόταν από ανασφάλειες ακόμη και όταν οι Beatles κατακτούσαν τον κόσμο, ανέπτυξε αυτό που ο συγγραφέας Ian Leslie περιγράφει στο νέο του βιβλίο John & Paul: A Love Story in Songs ως ένα «χάρισμα ευπάθειας», εμφανές στους στίχους του Strawberry Fields Forever, ενός κομματιού «που ισορροπεί ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη».
Αυτό ενέπνευσε τον Μακάρτνι να γράψει την άλλη πλευρά του single, το Penny Lane. Και τα δύο τραγούδια περιλαμβάνουν στους στίχους τους αναφορές, συχνά σουρεαλιστικές, σε διάφορες τοποθεσίες του Λίβερπουλ που αποτέλεσαν σημαντικά ορόσημα για τους δημιουργούς τους. Ο Leslie φαντάζεται τα τραγούδια «να αντικρίζουν το ένα το άλλο, να συνομιλούν. Παρότι είναι ριζικά διαφορετικά, μοιάζουν συνδεδεμένα με έναν ομφάλιο λώρο».
Ο Leslie σημειώνει την «ένταση» της οπτικής επαφής του διδύμου όπως απεικονίζεται στο επικό ντοκιμαντέρ του 2021 The Beatles: Get Back του Πίτερ Τζάκσον. «Όταν δεν τον κοιτούσε ο Πολ», γράφει ο Leslie, «Ο Τζον δεν ήταν σίγουρος ποιος έπρεπε να είναι». (Ή, όπως λέει στην ταινία ο Λένον στον Μακάρτνι καθώς δουλεύουν πάνω στο Two of Us: «Είναι σαν να είμαστε εραστές εσύ κι εγώ»).
Στην τελευταία εμφάνιση των Beatles, στην ταράτσα της οδού Savile Row τον Ιανουάριο του 1969, «ο Πολ μπορεί να δει ότι ο Τζον είναι ευτυχισμένος, και επειδή ο Τζον είναι ευτυχισμένος, ο Πολ βρίσκεται κι αυτός σε κατάσταση ευφορίας», γράφει ο Leslie. Σε πρόσφατες συναυλίες του, ο Μακάρτνι έχει χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο αρχειακό υλικό, παρουσιάζοντας επί σκηνής ένα εικονικό «ντουέτο» με τον Λένον.
Η ανάλυση του Leslie φτάνει στο αποκορύφωμά της με την περιγραφή του ρήγματος που προέκυψε ανάμεσά τους στην Ινδία το 1968, όπου οι Beatles είχαν πάει για διαλογισμό και διαφώτιση υπό την καθοδήγηση του γκουρού Μαχαρίσι. Οι Λένον και Μακάρτνι έγραψαν εκεί δεκάδες τραγούδια, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου μέρους του White Album. Αλλά μέσα σ’ αυτό το πνευματικό και δημιουργικό ειδυλλιακό περιβάλλον, ο Λένον υπέστη ξαφνικά νευρικό κλονισμό.
Από καιρό έτρεφε συναισθήματα πικρίας, προδοσίας και απώλειας: εγκαταλελειμμένος από τους γονείς του, τον μεγάλωσε μια θεία του και όταν στην εφηβεία του γνώρισε τη μητέρα του, εκείνη ακολούθως σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Ο στενός του φίλος και μέλος των Beatles στην αρχική εκδοχή τους, ο Στιούαρτ Σάτκλιφ είχε πεθάνει, όπως, πιο πρόσφατα, είχε πεθάνει και ο Μπράιαν Επστάιν. Ο Μαχαρίσι δεν μπόρεσε να επουλώσει το τραύμα του, όπως ήλπιζε ο ίδιος ο Λένον. Ακόμη χειρότερα για τον Λένον, ο Μακάρτνι έμοιαζε αδιάφορος για τον πόνο του και έφυγε νωρίς από την Ινδία χωρίς αυτόν.
Αφότου οι Beatles σταμάτησαν να περιοδεύουν το 1966, οι δύο άνδρες περνούσαν όλο και λιγότερο χρόνο μαζί. Ο Λένον βυθίστηκε στην κατάθλιψη. Ο μουσικός του διάλογος με τον Μακάρτνι συνεχίστηκε, ακόμη και μετά τη διάλυση των Beatles το 1970, αλλά πήρε μια πιο σκοτεινή μορφή. Αρκεί φερ΄ειπείν να ακούσει κανείς το κομμάτι του Λένον How Do You Sleep?, μια διατριβή εναντίον του Μακάρτνι που γράφτηκε το 1971 και περιέχει τη φράση «The only thing you did was yesterday».
Το διάσημο τραγούδι Yesterday, η πρώτη ηχογράφηση των Beatles στην οποία συμμετείχε μόνο ένα μέλος του συγκροτήματος (ο Μακάρτνι), παρέμενε για τον Λένον μια πηγή πικρίας όσο και θαυμασμού. Φέρεται μάλιστα να έχει ρωτήσει στενούς του φίλους αν πιστεύουν ότι το Imagine ήταν «τόσο καλό όσο το Yesterday». Αντίθετα, στο τραγούδι του Ι Know (I Know) του 1973, όταν οι σχέσεις τους είχαν αποκατασταθεί σχετικά, ο Λένον τραγουδούσε: «I love you more than yesterday».
Με στοιχεία από The Telegraph
