Πιθανότατα ο Klaus Von Barrel δεν έχει ξαναπαίξει σε μαγαζί με φοίνικες, η διακόσμηση του οποίου πιο πολύ σε προετοιμάζει να δεις τύπους βγαλμένους από το «Mad Men» παρά θαμώνες της Rebound. Όχι ότι αυτό τον εμπόδισε να μας εγκλωβίσει στην κλειστοφοβική αίσθηση των βουτηγμένων στο darkwave συνθέσεών του. Aυτός στην κιθάρα σε post-punk ύφος και με τα μασημένα, υπόγεια φωνητικά του να βαραίνoυν την ατμόσφαιρα, η κοπέλα του Kat Day μαυροφορεμένη, με το μικροσκοπικό της, μόλις δύο οκτάβων Korg να τη σκοτεινιάζει ακόμα περισσότερο, το drum machine να μας κοπανάει αδιάκοπα στο στήθος και το φάντασμα του Ian Curtis να κρυφογελάει με έντονη ικανοποίηση πίσω από τις κουρτίνες κάπου στο βάθος.

Τα περισσότερα κομμάτια που έπαιξε ήταν από το πρόσφατο άλμπουμ τους «Always Then», αν και το προσωπικό αγαπημένο «Τhe Truth» δεν ακούστηκε. Η πιο δυνατή εκτέλεση ήταν στο «Leaning», ενώ άριστες εντυπώσεις άφησε και το καινούργιο κομμάτι κάπου στη μέση του σετ, οπότε ανυπομονούμε για το νέο υλικό.

Για τους διοργανωτές ήταν σίγουρα μια ριψοκίνδυνη επιλογή, αν σκεφτεί κανείς ότι το άλμπουμ δεν έχει κυκλοφορήσει σε περισσότερες από 500 κόπιες. Πάντως, το Tiki γέμισε και αυτό είναι σίγουρα ενθαρρυντικό για παρόμοιου ύφους συναυλίες.

Πριν από τους KVB έπαιξαν οι Αθηναίοι Keyser Söze και πριν απ’ αυτούς το side project του Klaus, «Die Jungen».

Κάποιος ας φέρει τώρα τους Tropic of Cancer...

 

Νικήτας Μαντάς