Το 2003 κυκλοφορούν από τη μετεξέλιξη του Σείριου, το label Μ41, οι διασκευές του Κ. Βήτα πάνω σε διάφορα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, με τον τίτλο «Transformations». Ο Κ. Βήτα στην ουσία φέρνει στα ηλεκτρονικά μέτρα του δεκαπέντε κομμάτια του Χατζιδάκι, επιχειρώντας όχι μόνο να βάλει λίγο μπάσο και να περάσει τις μελωδίες στο συνθεσάιζερ, αλλά και να τα «μεταμορφώσει» ολοκληρωτικά. «Κάθε τρελό παιδί», «Γύρνα», «Φτερωτή του Μύλου», «Μητέρα κι Αδελφή», «The Martlet’s Tale» (Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων) και τα υπόλοιπα κομμάτια λειτουργούν για τον Κ. Βήτα ως πηγή έμπνευσης.
Δεν τα αντιγράφει, απλώς τα κλέβει. Άλλωστε, αυτό ήταν και ένα απ’ τα αγαπημένα ρητά του Μάνου Χατζιδάκι: «Οι μεγάλοι κλέβουν, οι μέτριοι αντιγράφουν». Το είχε κλέψει και ο ίδιος απ’ τον Στραβίνσκι. Οι «μεταμορφώσεις» του Κ.Βήτα είναι καινούργια κομμάτια που τόλμησαν κι έκλεψαν την ουσία του ήχου του Χατζιδάκι. Και αυτό είναι σημαντικό, όταν πλήθος Ελλήνων μουσικών αναφέρουν συνεχώς στις επιρροές τους τον μεγάλο συνθέτη και την ίδια στιγμή δεν έχουν καταφέρει να προσεγγίσουν το ύφος του. Το «Transformations» το είχε παρουσιάσει ολόκληρο πρώτη φορά ο Κ.Β. στο Synch το 2006, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη, στην οδό Πειραιώς. Πολλοί μνημονεύουν εκείνη τη συναυλία ως την πιο συγκινητική που έχουν δει ποτέ. Η μουσική και τα video art του Γιώργου Θεωνά είχαν δημιουργήσει στο κοινό μια έντονη συγκινησιακή φόρτιση. Το ίδιο συνέβη και στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών το Σάββατο, όπου παρουσιάστηκε ακριβώς το ίδιο λάιβ, σε τελείως διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες. Κακά τα ψέματα, αλλιώς ήταν η Ελλάδα το 2006. Ευτυχώς που υπάρχει η Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών, που δίνει τη δυνατότητα στο κοινό να παρακολουθεί απαιτητικές, όσον αφορά τον ήχο, παραστάσεις, προσφέροντας τις κατάλληλες υποδομές. Δεκαπέντε κομμάτια και δεκαπέντε βίντεο που πραγματεύονται την ανθρώπινη ύπαρξη και τα πάθη της και δυο κληρονομιές που συναντιούνται: του Μάνου Χατζιδάκι και των Στέρεο Νόβα.
Σταύρος Διοσκουρίδης