Σπουδή-συνομιλία με την τέχνη και τους καλλιτέχνες, συμμετοχή 77 χωρών, 44 παράλληλες διοργανώσεις εκτείνονται στα giardini και την Arsenale, με εξέχoν πλαίσιο την ίδια τη Βενετία.

Πόλη-έμπνευση, δέος, τρέλα, αναίδεια, φοβάμαι μη βουλιάξει, θέλω να ξανάρθω. Διοργάνωση από επιλογή, η άποψη ενός μόνο επιμελητή αυτήν τη χρονιά, ο Daniel Birnhaum (ο νεότερος στην ιστορία της Biennale).

Making worlds, fare mondi, φτιάχτε κόσμους, τίτλος που επιλέχτηκε. Αναφέρεται στο γεγονός ότι τέχνη δεν είναι να κατασκευάζεις αντικείμενα, δίνοντας έτσι έμφαση στη διαφορά μεταξύ τέχνης και design. Ακόμα περισσότερο επιλέχτηκε για να μας υπενθυμίζει ότι το έργο τέχνης πρέπει να υποδηλώνει μέσα από την ολοκλήρωσή του την πρόθεση του κόσμου που θέλει να δημιουργήσει και όχι απλά την τεχνική για τη δημιουργία του.

Μέσα σε ένα συνεχές πηγαινε-έλα -vaporeti, ουρές- θέλω να προλάβω να τα δω όλα. Υπέροχοι χώροι που φιλοξενούν τα εκθέματα, συνύπαρξη της σύγχρονης δημιουργίας, με κτίρια-χώρους που στέκουν αιώνες, αφορμή έμπνευσης και αυτά τα ίδια για κάποιους καλλιτέχνες. Κτίριο- δώρο η δημιουργία του αρχιτέκτονα Tandao Ando, Punta de la Dogana, που στέγασε το υπόλοιπο της συλλογής Pinault. Όλα μαζί δυο λέξεις: Biennale-Venezia.