• Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Καβούρι, μια παραθαλάσσια γειτονιά που ανήκει στον Δήμο Βουλιαγμένης. Από μικρός συνειδητοποίησα πόσο τυχερός ήμουν να ζω δίπλα στη θάλασσα, να μπορώ να κατεβαίνω από το σπίτι μου ξυπόλυτος και να βουτάω στα πεντακάθαρα νερά. Τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα τα έχω δει από το παράθυρο του σπιτιού όπου μεγάλωσα στο Καβούρι, αλλά δεν ξεχνάω ποτέ τις υπέροχες εικόνες από τη χιονισμένη παραλία, όταν το κατάλευκο τοπίο σε έκανε να νομίζεις ότι είσαι στη λίμνη της Γενεύης και όχι στο Καβούρι.

 

  • Τα καλοκαίρια μου ήταν όπως οι ελληνικές ταινίες με τη Βουγιουκλάκη και τον Κωνσταντάρα. Η περιοχή γινόταν το επίκεντρο για τους καλοβαλμένους παραθεριστές και τα πάρτι διαδέχονταν το ένα το άλλο στους κήπους με το φρεσκοκουρεμένο γκαζόν. Τα μεσημέρια, ειδικά τις Κυριακές, κολυμπούσαμε στον Αστέρα ή τον Ναυτικό Όμιλο της Βουλιαγμένης, που εξακολουθεί να είναι members club (προφητικό αυτό για τη μετέπειτα πορεία μου).

 

  • Τον χειμώνα που ο κόσμος λιγόστευε και τα σχολικά των ιδιωτικών δεν έφταναν μέχρι εδώ, εμείς, τα παιδιά των μόνιμων κατοίκων, πηγαίναμε στο τοπικό σχολείο, που και αυτό ήταν ξεχωριστό. Ήταν «πρότυπο», όπως το έλεγαν, με κεραμοσκεπές και υπέροχο κήπο, με καθηγητές που ενδιαφέρονταν και, φυσικά, με σχολικό που μας πηγαινοέφερνε σπίτι, κάτι που πολύ αργότερα συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε στα υπόλοιπα δημόσια σχολεία. Η Βουλιαγμένη έχει πλέον τρία ξεχωριστά σχολεία – το γυμνάσιο μάλιστα το έφτιαξε ο αδερφός μου, που είναι άξιος δήμαρχος της περιοχής. Τα τρία αυτά σχολεία θεωρούνται πρότυπα.

 

  • Η Βουλιαγμένη ήταν πανέμορφη από την αρχαιότητα. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει εδώ ο ναός του Ζωστήρος Απόλλωνα. Η Βουλιαγμένη στην αρχαιότητα ήταν ένα εμπορικό αλλά και πολιτισμικό κέντρο. Εκεί γινόντουσαν μάλιστα τα «Ζωστήρια» προς τιμήν του Απόλλωνα, ένα φεστιβάλ, όπως θα λέγαμε σήμερα, χορού.

 

Λίμνη της Βουλιαγμένης
Λίμνη της Βουλιαγμένης

 

  • Ευτυχώς, κάποια πράγματα μένουν για πάντα και έτσι, εκτός από τις αρχαιότητες, η Βουλιαγμένη έχει την Aqua Marina, το θρυλικό ζαχαροπλαστείο-καφετέρια που κρατάει πάντα ψηλά την ποιότητα και κατ' επέκταση την αίγλη του, σε πείσμα των καιρών που θέλουν αυτού του τύπου τα μέρη να σερβίρουν από σουβλάκι μέχρι sushi με υπόκρουση λαϊκών τραγουδιών. Και, ευτυχώς, υπάρχει και το θερινό μας σινεμά, η «Ακτή». Εκεί είδαμε όλες τις ταινίες της εφηβείας μας, εκεί πρωτοβγάλαμε ραντεβού τις πρώτες μας σχέσεις.

 

  • Η Βουλιαγμένη έχει επίσης την περίφημη «λίμνη», ένα μοναδικό μνημείο της φύσης, μια πανέμορφη λίμνη με ιαματικό νερό, της οποίας ο βυθός τράβηξε μέχρι και του Κουστό το ενδιαφέρον. Αν ήταν στη Γερμανία ή τη Γαλλία, τώρα θα την ήξερε όλος ο κόσμος και σίγουρα θα είχε αξιοποιηθεί ως ένα υπερσύγχρονο spa. Ακόμα κι έτσι, όμως, η λίμνη, με τα '60s κτιριάκια της, είναι πανέμορφη για βόλτα ή για κολύμπι.

 

  • Τον χειμώνα, που τα κύματα στον κόλπο της Βουλιαγμένης είναι μεγάλα, μαζεύονται πλέον εκατοντάδες surfers που κάνουν θεαματικές διαδρομές με τις μαύρες στολές τους. Είναι ένα σπορ που αναπτύσσεται εδώ ραγδαία και σε λίγο θα είναι και υπό την αιγίδα του Δήμου.