Ας υποκριθώ ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό. Μην ανησυχείτε, είμαστε όλοι μαζί σε αυτό. Δηλαδή απ' όλο τον κόσμο θα ήταν πολύ ηλίθιο να είμαι σχεδόν μόνη μου σε αυτό, ευφυές να είμαι τελείως μόνη μου, και ψυχολογική διαστροφή να περνάμε τον εαυτό μας από αυτοδιαγνώσεις μερικοί άνθρωποι.

 

Από αυτοδιαγνωσμένες παθήσεις που έχω, και μοιράζομαι το ιστορικό μου απόρρητο αυτή τη στιγμή, εκτός από τη διάσπαση προσοχής, που ξεχνάω δηλαδή ότι βλέπω ταινία και σκέφτομαι μόνη μου τα δικά μου ή πως κάποιος είναι απέναντί μου και μου μιλάει, έχω σίγουρα και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στο στομάχι, έχω και σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και τις τελευταίες εβδομάδες, σε κάθε κρύωμα και πυρετό, πώς τη σκαπουλάρω από τον έμπολα μόνο εγώ ξέρω. Και ξέρω, γιατί έχω τσεκάρει τα συμπτώματα. Βλέπεις αυτοδιαγιγνώσκομαι (sic).

 

Να σου πω κιόλας μια σκέψη, όχι δική μου, κάποιου που θα το πήγαινε το θέμα πιο μακριά. Kαλύτερα να πω εγώ στο γιατρό μου «Γιατρέ μου πεθαίνω» παρά να μου το πει αυτός.

 

Λες και δεν ξέραμε (εσύ κι εγώ) ότι η αυτοδιάγνωση ήταν εξαρχής κακή ιδέα. Πώς δεν το ξέραμε. Το κόνσεπτ ξεκινάει με την αθώα σκέψη «ε, ας δω λιγάκι τα συμπτώματα να αποκλείσω τουλάχιστον αυτό». Αλλά όταν τα συμπτώματα του θανάτου ενίοτε είναι κοινά με αυτά της απλής γρίπης, αντί να σου αποκλειστεί η κακή σκέψη, σου κατσικώνεται σαν κατσίκα.

 

Και πες μου εσύ που θες να κάνεις αντίλογο, πώς προστατεύονται οι γιατροί από τη φράση στο ιατρείο τους «Καθίστε γιατρέ να σας εξηγήσω τι νομίζω ότι έχω που το ψαξα», αφού όλο και περισσότερες είναι οι ελληνικές ιστοσελίδες με νοσήματα και παθήσεις, όλο και αναλυτικότερες, και με τελίτσες τα συμπτώματα να μη χάσεις κανένα και με diy οδηγίες για αυτοδιάγνωση. Άρα, μας καλούν στην επιστήμη τους. Μας τα κάνουν και λιανά, κιόλας, να τα καταλάβουμε.

 

Να σου πω κιόλας μια σκέψη, όχι δική μου, κάποιου που θα το πήγαινε το θέμα πιο μακριά. Kαλύτερα να πω εγώ στο γιατρό μου «Γιατρέ μου πεθαίνω» παρά να μου το πει αυτός. Τι να λέμε. Τελοσπάντων, αυτό το άρθρο κατά βάσιν προσπαθεί να επιτύχει μια σοβαρότητα μέσα στον όλο παροξυσμό, καθότι πόσες φανταστικές ασθένειες θα περάσουμε πριν περάσουμε τις κανονικές μας, και πόση καρδιά θα χαλάσουμε αντί να χαλαρώνουμε και να γελάμε με τους αγαπημένους ή μόνοι με τον εαυτό μας.

 

Εγώ πάντως το έχω κόψει το τελευταίο διάστημα. Τώρα σε τι αντιστοιχεί χρονικά «το τελευταίο διάστημα» δεν προκαλεί και θαυμασμό, αλλά σου λέω όλη μου την αλήθεια ότι έχω αποφασίσει να μην ξαναυτοδιαγνωστώ. Καλύτερα να με βρει ο θάνατος στον ύπνο που λέει ο λόγος, (πώς να κοιμηθείς μετά από αυτή την κουβέντα, να σου μετά το συνδρομο χρόνιας κόπωσης, τα λέω και δε με πιστεύουνε) παρά να τον googlάρω εγώ. Και όταν έρθει , να του πω «Σε είχα ξεχάσει εσένα».

 

Να βγούμε όλοι μαζί από αυτή τη φαύλη διαδικασία, προτείνω. Έτσι όπως μπήκαμε. Να γκουγκλάρουμε καλύτερα τι σημαίνει φαλκίδευση. Συμβουλή.