Είμαι 17 χρονών. Είμαι 17 χρονών και έχω πολλούς φίλους και συμμαθητές που θέλουν να γίνουν γιατροί. Θέλουν να γίνουν γιατροί γιατί είναι οι καλύτεροι μαθητές, για να αποδείξουν πως είναι οι εξυπνότεροι, οι πιο εργατικοί, οι πιο άξιοι. Άνθρωποι που δεν έχουν γνωρίσει τον ανθρώπινο πόνο, που θέλουν απλά να γίνουν κάτι καλύτερο απ΄ τους γονείς τους. Άνθρωποι που λιποθυμούν στη θέα του αίματος και νομίζουν πως οι εγχειρήσεις γίνονται όπως στις ταινίες, νυστέρι, γάζα, τον χάνουμε... Φιλόδοξοι και πολλά υποσχόμενοι που έχουν διαλέξει ειδικότητα πριν καν ξεκινήσουν την διαδικασία των Πανελληνίων. Η ελίτ, τα λαμπρά μυαλά που δεν πρέπει να χαραμιστούν στις τέχνες, αλλά να επενδυθούν στην έρευνα, για την ευημερία και συνεχή πρόοδο του ανθρώπινου είδους.


Καλοί μου φίλοι, φίλτατοι συμμαθηταί χωρίς να αρνούμαι την ύπαρξη οποιασδήποτε εξαίρεσης, οποιουδήποτε οραματιστή που θα αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού του στο να ξεκλειδώσει τα μυστήρια του ανθρώπινου σώματος και θα επιχειρήσει να αμβλύνει τον πόνο συνανθρώπων σε ανάγκη, θα πρέπει να σας ενημερώσω για τα εξής:


Ο γιατρός είναι λειτουργός. Όλους δυσαρεστεί το κρατικό σύστημα υγείας, αλλά εφόσον διάλεξε να είναι συμβεβλημένος με αυτό, θα πρέπει να βρει ένα τρόπο να κάνει σωστά τη δουλειά του. Είτε λοιπόν πρόκειται για έναν ηλικιωμένο αγρότη που έρχεται από ένα μακρινό επαρχιακό χωριό να εξεταστεί ή για έναν ανήλικο νέο που χρειάζεται μια απλή ιατρική βεβαίωση, ο θεράπων Ιατρός είναι υποχρεωμένος από έναν περίφημο όρκο του Ιπποκράτη να παρέχει τις υπηρεσίες του, να εξετάζει, να κάνει διάγνωση και να εξηγεί λεπτομερώς και με υπομονή ποιο είναι το πρόβλημα και ο τρόπος θεραπείας του. Ο ασθενής δεν είναι ο φταίχτης για την κατάσταση του συστήματος, ούτε ο γιατρός είναι.


Όσα χρόνια κι αν έχει σπουδάσει και όσα φανταχτερά χαρτιά έχει κρεμασμένα στους τοίχους του κακόγουστου ιατρείου του ο γιατρός οφείλει να σέβεται τον ασθενή ανεξαρτήτως της ηλικίας του και μην προσπαθεί απλά να τον ξεπετάξει για να περάσει στον επόμενο, να καλύψει τα ραντεβού του και να αποδείξει το ρόλο του ως υποχείριο του κακού συστήματος που τόσο τον εκνευρίζει. Η ανθρωπιά και η κατανόηση είναι πιο ισχυρά από κάθε άλλη ιατρική συνταγή. Το status quo και τα χαρούμενα πρόσωπα στην ορκωμοσία, τα άπληστα όνειρα δημιουργούν ανθρώπους σπουδαγμένους, αλλά ακαλλιέργητους, ημιτελώς μορφωμένους.


Είμαι 17 χρονών, μιλάω 2 ξένες γλώσσες, ασχολούμαι με την τέχνη, διαβάζω, γράφω, σκέφτομαι. Δεν περνάω τον χρόνο μου βγάζοντας selfies. Είμαι 17 χρονών και μου έχουν πει πολλές φορές πως είμαι χαρισματική μαθήτρια, χαρισματικό παιδί, δεν ξέρω. Είμαι ένα παιδί που κορόιδεψαν πολλάκις και συνεχίζουν να κοροϊδεύουν για την αγάπη του για γνώση. Είμαι ένα 17χρονο παιδί που έγραψε όλο αυτό γιατί ένας δερματολόγος το έκανε να νιώσει αδύναμο, γιατί δεν ήξερε πως δουλεύει ο ΕΟΠΥ και τόλμησε να μπει στο Ιατρείο χωρίς το γονέα του. Είμαι ένα παιδί που δεν θέλει να γίνει γιατρός ή δικηγόρος ή μηχανολόγος για να μην είναι κλισέ. Είμαι ένα παιδί που έχασε τα όνειρα του. Και δεν είμαι μόνο ένα...