Τις «μικρές» θεατρικές παραστάσεις με δυο-τρεις ηθοποιούς, ελάχιστα σκηνικά και κοστούμια, που συνήθως ανεβαίνουν σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο σε μικρές θεατρικές σκηνές, τις έχουμε φάει με το κουτάλι τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα.

 

Σε αυτή την τόσο περιορισμένη κλίμακα, όταν η σκηνική δράση εξελίσσεται κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής από τον θεατή, το παραμικρό λάθος μεγεθύνεται ανεπανόρθωτα. Πόσο μάλλον αν οι ερμηνευτές δεν είναι απόλυτα ταλαντούχοι ή αν η σκηνοθεσία δεν αναγνωρίζει καταρχάς πού απευθύνεται – τότε όλα μπορεί να φαντάζουν δυσθεώρητα κακά.

 

Ο Θάνος Λέκκας και η Παναγιώτα Βιτετζάκη ξετύλιξαν από τα πρώτα λεπτά το ταλέντο και τη χημεία που έχουν αναπτύξει μεταξύ τους, καθώς μπλέκονταν και αλληλοσυμπληρώνονταν σωματικά, λεκτικά και ερμηνευτικά στο ένα μέτρο από τα πόδια μου.

 

Ε, λοιπόν, στο Blink του Τάσου Πυργιέρη τα πάντα ήταν ολόσωστα! Ομολογώ πως δεν ανέβηκα με μεγάλες προσδοκίες στον δεύτερο όροφο του Faust της Καλαμιώτου, κυρίως επειδή δυσκολεύομαι ο ίδιος να παρακολουθήσω κάτι τόσο «in my face». Έχοντας ξεφυλλίσει βιαστικά το πρόγραμμα που με ενημέρωνε για τα βασικά –ένα αγόρι, ένα κορίτσι, στα early 20s τους, μια ερωτική ιστορία στο σύγχρονο Λονδίνο–, περίμενα άλλο ένα ατάκτως μεταφρασμένο ξένο κείμενο, αφειδώς μεταφερμένο για «εσωτερική κατανάλωση».

 

Φωτο: Χρήστος Συμεωνίδης
Φωτο: Χρήστος Συμεωνίδης

 

Διαψεύστηκα! Αρχικά, υποκλίνομαι στις δύο φάτσες που λάτρεψα κατά την εξηντάλεπτη διάρκεια της παράστασης. Ο Θάνος Λέκκας και η Παναγιώτα Βιτετζάκη ξετύλιξαν από τα πρώτα λεπτά το ταλέντο και τη χημεία που έχουν αναπτύξει μεταξύ τους, καθώς μπλέκονταν και αλληλοσυμπληρώνονταν σωματικά, λεκτικά και ερμηνευτικά στο ένα μέτρο από τα πόδια μου. (Ομολογώ, επίσης, πως δεν μπόρεσα να μη σκεφτώ πόσο ταιριαστός θα ήταν ο Λέκκας σε άλλη «μεγάλη» παράσταση της σεζόν που, κατά τη γνώμη μου, σχεδόν καταστράφηκε από τον πρωταγωνιστή της).

 

Οk, το κείμενο του Βρετανού Φιλ Πόρτερ, γραμμένο το 2012, δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας. Αν εξαιρέσουμε το εύρημα της κάμερας παρακολούθησης, πρόκειται για μια ακόμα ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δυο παιδιά που προσπαθούν, μέσω της σχέσης που αναπτύσσουν, να γλιτώσουν από τα οικογενειακά φαντάσματα του παρελθόντος και να μιλήσουν, μέσα από αυτήν, για όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι σημερινοί νέοι στο θέμα της επικοινωνίας, ειδικά στις μεγαλουπόλεις.

 

Ήταν όμως τόσο προσεκτική η μετάφραση της Χριστίνας Μπάμπου-Παγκουρέλη, τόσο παθιασμένη η προσέγγιση του Πυργιέρη, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε κάθε πτυχή της ιστορίας και κάθε τέχνασμα της σκηνικής συνθήκης, τόσο ταιριαστή η τοποθέτηση στη βιομηχανική, γυμνή σκηνή του Faust και, κυρίως, τόσο αυθεντικές οι ερμηνείες των ηθοποιών, που όλα λειτούργησαν ως απάντηση στο «γιατί;» πρέπει να γίνονται τέτοιες παραστάσεις.

 

Blink

Faust (Καλαμιώτου 11 & Αθηναΐδος 12, 210 3234095) 

Έως 2/2

Παρ., Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00