Το σημαντικότερο δίδαγμα από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας

 

Με απόφαση του προέδρου του ΣτΕ, Κ. Μενουδάκου, αναστέλλεται εν μέρει η κοινή υπουργική απόφαση, με την οποία διατάχθηκε το κλείσιμο της ΕΡΤ έως τη δημιουργία νέου φορέα.

 

Ο νέος φορέας ελπίζω να είναι καλύτερος και οικονομικότερος. Και επίσης αντικειμενικότερος, όχι μόνο απ' την προηγούμενη ΕΡΤ αλλά και απ' την τωρινή, web-επαναστατική.

 

Πάντως το βασικότερο δίδαγμα που εγώ πήρα ήταν να μην αμφιβάλλω για την σύνεση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη (δεν συμφωνώ με τη φράση-κλισέ που λένε όσοι πάνε να την γλείψουν), αλλά το ΣτΕ είναι κάτι διαφορετικό. 

 

Του έχω σχεδόν πάντα τυφλή εμπιστοσύνη. Αν πει ότι για περιβαλλοντικούς λόγους δεν πρέπει να γίνει το τάδε έργο, το πιστεύω. Αν πει ότι δεν είναι συνταγματικό το "μαύρο" στις οθόνες μας, το δέχομαι με τη ψυχή μου.

 

Αυτό, το ότι η ανώτατη δικαστική εξουσία της χώρας ξέρει καλύτερα από εμάς, δυστυχώς το είχαμε ξεχάσει όλοι αυτές τις ημέρες. 

 

Με πρώτο και καλύτερο τον Πρωθυπουργό. Έκανε μια ακραία κίνηση που -ακόμα και απ' όσους την κατανοούμε- πήρε τις χειρότερες κριτικές. Κι όμως: διέκοψε τη μετάδοση των προγραμμάτων, παρ' ό,τι, όπως αποδείχτηκε το ανώτερο διοικητικό δικαστήριο της χώρας θα αντιδρούσε, και θα απαιτούσε άμεση επανέναρξη των, όποιων, μεταδόσεων. 

 

Δεν είναι όμως μόνο ο Πρωθυπουργός που είχε ξεχάσει τη δύναμη του ΣτΕ, αλλά και πολλοί που φώναξαν "Χούντα" και "Στη δικτατορία ήταν καλύτερα απ' ό,τι σήμερα", πριν εκδώσει καν την απόφασή του το δικαστήριο. Δεν συνειδητοποίησαν ότι ο Σαμαράς ως μη-δικτατορας είναι αναγκασμένος να τηρήσει κάποιους κανόνες και πως αν ξεφύγει, ευτυχώς, υπάρχει το ΣτΕ για να τον επαναφέρει στην τάξη. 

 

Οι ηγέτες πάντα θα θέλουν να παίρνουν αυταρχικές αποφάσεις, πάντα θα κλείνουν τα αυτιά στις αντιδράσεις του κόσμου, πάντα θα κάνουν χοντρά λάθη. 

 

Η πραγματική απόδειξη όμως πως, όχι δεν έχουμε χούντα, ήρθε χτες το βράδυ.

 

Κανένας πολιτικός δεν μπορεί να αποφασίζει χωρίς τον ξενοδόχο - δηλαδή το Ανώτατο Δικαστήριο.

 

Χάρη στον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας από τη δικαστική (όπως ήταν κι η χτεσινοβραδινή απόφαση που άδειασε τον ίδιο τον Πρωθυπουργό της χώρας, ξεφτυλίζοντάς τον δημοσίως) μπορούμε να ξέρουμε πως ζούμε, ακόμα, σε μια -μπερδεμένη μεν αλλά όρθια δε- Δημοκρατία.