Λένα Ντάναμ: Αφέθηκα, πήρα βάρος και νιώθω πιο ευτυχισμένη από ποτέ

Λένα Ντάναμ: Αφέθηκα, πήρα βάρος και νιώθω πιο ευτυχισμένη από ποτέ Facebook Twitter
7

Η Λένα Ντάναμ παραδέχθηκε πως από τότε που πάχυνε νιώθει πιο ευτυχισμένη, καθώς αποφάσισε να πιέζει λιγότερο τον εαυτό της ώστε να διαχειρίζεται καλύτερα τα προβλήματα ψυχικής υγείας της.

Η 32χρονη ηθοποιός είπε πως επειδή έχει περάσει πάρα πολύ χρόνο στη ζωή της ανησυχώντας για το τι πιστεύουν οι άλλοι για εκείνη, πλέον δεν θέλει να ασχολείται καθόλου με το θέμα. 

«Πέρασα πολύ καιρό σε αυτή τη ζωή νιώθοντας τα πάντα στην υπερβολή τους. Υπερβολικά πεινασμένη, Υπερβολικά αγχωμένη. Υπερβολικά θορυβώδης. Υπερβολικά απαιτητική. Υπερβολικά άρρωστη. Υπερβολικά δραματική. Υπερβολικά ειλικρινής. Υπερβολικά σέξι (απλώς αστειεύομαι). Πάντα έπαιρνα εμμέσως το μήνυμα πως πιάνω πολύ χώρο και πως ζητάω πολλά από τη ζωή και μερικές φορές έδινα πολλά σε ανθρώπους που δεν ήθελαν τίποτα απολύτως»,έγραψε στο μήνυμά της στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

I’ve spent a lot of time in this life feeling like too much. Too hungry. Too anxious. Too loud. Too needy. Too sick. Too dramatic. Too honest. Too sexy (jk lol.) I was always sent the message, in insidious ways, that I took up too much room and demanded too much from life and sometimes gave too much to people who didn’t want any at all. But something has changed, and it started  when I realized: I don’t have to be *for* everybody, and that for the right people, my too much is just enough. My too much also means I have room for their too much and we can take turns too muching all over each other. At 32: I weigh the most I ever have. I love the most I ever have. I read and write and laugh the most I ever have. And I’m the happiest I’ve ever been. Not the frail, precarious happiness of “things are going perfectly.” The big, generous, jiggly happiness of “I think I’m finally starting to get the hang of this.” Not too much... Just enough.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lena Dunham (@lenadunham) στις


Όπως εξηγεί στην λεζάντα της φωτογραφίας που ανέβασε, στην οποία ποζάρει φορώντας εσώρουχα, πλέον εστιάζει περισσότερο σε εκείνα που θέλει.  

«Αλλά κάτι άλλαξε και άρχισε όταν συνειδητοποίησα πως δεν πρέπει να είμαι *για* όλους και πως για τους σωστούς ανθρώπους, το υπερβολικό μου είναι απλώς αρκετό. Επίσης η υπερβολή μου σημαίνει πως έχω χώρο και για την δική τους και μπορούμε να αλλάζουμε σειρές σε όλο αυτό», προσθέτει. 

Η Λένα Ντάναμ σχολίασε επίσης πως από τότε που άλλαξε την νοοτροπία της έχει αλλάξει επίσης το σώμα της. «Στα 32: ζυγίζω περισσότερο από ποτέ. Αγαπώ περισσότερο από ποτέ. Διαβάζω και γράφω και γελάω περισσότερο από ποτέ. Και είμαι πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Όχι η εύθραυστη, αβέβαιη ευτυχία του "τα πράγματα πάνε τέλεια". Η μεγάλη, γενναιόδωρη, τρελή ευτυχία του "νομίζω πως επιτέλους παίρνω το κολάι από όλο αυτό". Όχι υπερβολικά, απλώς αρκετά», καταλήγει. 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

TFW you feel it so hard that you take it from stories to feed

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lena Dunham (@lenadunham) στις


Με πληροφορίες από People

Πολιτισμός
7

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το μυώδες ψέμα που έκρυβε τον γκέι πόθο της μεταπολεμικής Αμερικής

Πολιτισμός / Το μυώδες ψέμα που έκρυβε τον γκέι πόθο της μεταπολεμικής Αμερικής

Από το “Physique Pictorial” του Bob Mizer μέχρι το JW Anderson Soho, η έκθεση “Spartacus” ξαναδιαβάζει τις εικόνες όπου το bodybuilding έγινε κώδικας για τον γκέι πόθο, την επιθυμία και τη μεταπολεμική queer επιβίωση.
THE LIFO TEAM
Το τελευταίο έργο του Κιθ Χάρινγκ ξαναβρίσκει το φως του σε μια εκκλησία του Παρισιού

Πολιτισμός / Το τελευταίο έργο του Κιθ Χάρινγκ ξαναβρίσκει το φως του σε μια εκκλησία του Παρισιού

Το τελευταίο έργο του Κιθ Χάρινγκ πριν πεθάνει από AIDS φωτίζεται ξανά σε μια εκκλησία του Παρισιού, εκεί όπου queer τέχνη, πίστη και μνήμη του HIV/AIDS συναντιούνται απρόσμενα.
THE LIFO TEAM
Ένας 98χρονος διεκδικεί έναν Βαν Γκογκ από το Μουσείο Ορσέ

Πολιτισμός / Ο Βαν Γκογκ του Ορσέ και ο 98χρονος που τον διεκδικεί

Ένας 98χρονος ζητά από το Μουσείο Ορσέ να επιστρέψει έναν Βαν Γκογκ της οικογένειάς του. Ανάμεσα στο 1932 και το 1934, τα ίχνη του πίνακα χάνονται και μαζί τους αρχίζει η δύσκολη μάχη της λεηλατημένης τέχνης.
THE LIFO TEAM
Η τρανς ακροβάτισσα που έκανε τη μετάβασή της τσίρκο, κίνδυνο και ποίηση

Πολιτισμός / «Σκότωσα έναν άντρα»: η Diana Salles μετατρέπει τη μετάβασή της σε ακροβατική ποίηση

Η Βραζιλιάνα τρανς καλλιτέχνις ανεβαίνει στα ακροβατικά πανιά για να αφηγηθεί το πρόσωπο που άφησε πίσω, το σώμα που ξανακέρδισε και μια τέχνη που πάντα χωρούσε όσους ζούσαν στο περιθώριο.
THE LIFO TEAM
Στην παλιά ελληνική Αστόρια, το Pride γίνεται queer κυνήγι θησαυρού

Πολιτισμός / Στην παλιά ελληνική Αστόρια, το Pride γίνεται queer κυνήγι θησαυρού

Τρία γκέι μπαρ της Αστόρια οργανώνουν ένα “Big Queer Scavenger Hunt” στη γειτονιά, στηρίζοντας μικρές επιχειρήσεις και το New York Transgender Advocacy Group. Στην παλιά ελληνική γειτονιά της Νέας Υόρκης, το Pride γίνεται παιχνίδι, κοινότητα και έμπρακτη στήριξη στα τρανς δικαιώματα.
THE LIFO TEAM
Στην Ευρώπη, τα μουσεία γίνονται καταφύγια δροσιάς — όσα αντέχουν τον καύσωνα

Πολιτισμός / Πας μουσείο για να δροσιστείς; Στην Ευρώπη του καύσωνα, μόνο αν το μουσείο αντέχει

Ο καύσωνας μετατρέπει κάποια ευρωπαϊκά μουσεία σε δωρεάν καταφύγια δροσιάς και αναγκάζει άλλα να κλείσουν νωρίτερα. Από το Λούβρο μέχρι το British Museum, ο πολιτισμός δοκιμάζει τις αντοχές του απέναντι στη νέα θερμική πραγματικότητα.
THE LIFO TEAM
Το πορτρέτο επιμένει: ο Μαρκ Νταλέσιο κέρδισε το μεγάλο βραβείο της National Portrait Gallery

Πολιτισμός / Το πορτρέτο επιμένει: ο Μαρκ Νταλέσιο κέρδισε το μεγάλο βραβείο της National Portrait Gallery

Ο Μαρκ Νταλέσιο κέρδισε το μεγάλο βραβείο πορτρέτου της National Portrait Gallery για το “Jean-Denis”, μια ήσυχη προσωπογραφία του γείτονά του στη νοτιοδυτική Γαλλία. Σε μια εποχή γρήγορων εικόνων, το ζωγραφισμένο πρόσωπο επιμένει να ζητά χρόνο και βλέμμα.
THE LIFO TEAM
Ο Μπεν Λέρνερ κέρδισε το Orwell Prize και η λογοτεχνία επιστρέφει στην πολιτική αλήθεια

Πολιτισμός / Ο Μπεν Λέρνερ κέρδισε το Orwell Prize και η λογοτεχνία επιστρέφει στην πολιτική αλήθεια

Το “Transcription” του Μπεν Λέρνερ κέρδισε το Orwell Prize for Political Fiction, με ένα μυθιστόρημα για την τεχνολογία, τη μνήμη και τις ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας όταν η αλήθεια δεν καταγράφεται ποτέ ουδέτερα.
THE LIFO TEAM

σχόλια

3 σχόλια
Από πότε τα προβλήματα ψυχικής υγείας (έτσι αναφέρει το άρθρο) λύνονται αποκτώντας έναν εθισμό (το φαγητό αυτή τη φορά);Προσέξτε πολύ τα πρότυπα που προβάλλετε! Έχετε ευθύνη.Κάποτε κάνατε επανάσταση κατά των υπεραδύνατων μοντέλων ως πρότυπα νευρικής ανορεξίας. Δεν βλέπω καμία διαφορά στις δύο περιπτώσεις.
Το ότι η κοινωνία έχει κάνει εμάς τις γυναίκες να φοβόμαστε σε όλη μας την ζωή μήπως πάρουμε μισό κιλό, ενώ αντίθετα οι άντρες μπορούν να τρέφονται αποκλειστικά με πίτσες και σουβλάκια και να μην τους λέει κανείς τίποτα αν πάρουν κιλά, είναι άλλη μια ανισότητα των δύο φύλων, που πρέπει επιτέλους να διορθωθεί.
Αυτό που φοβόσαστε είναι η γνώμη των άλλων για το σώμα σας. Ξεπεράστε το, βάλτε όσα κιλά θέλετε και να που επήλθε η ισότητα (προς τα κάτω βέβαια).Θα είμαστε όλοι παχύσαρκοι.Εντάξει;Υ.Γ.1 Σας πέρασε από το μυαλό να γίνει μια προσπάθεια για φυσιολογικό βάρος όλων;Υ.Γ.2 Από πότε η παχυσαρκία έγινε δικαίωμα του ενός φύλου και ξεκίνησε η μάχη σας να το κατακτήσετε κι αυτό; Προσωπικά ως άνδρας με αρκετά παραπανήσια κιλά ούτε ευτυχισμένος αισθάνομαι, ούτε υγιής είμαι, ούτε παράδειγμα προς μίμηση. Ζηλεύετε κάτι από αυτά;
Όλοι οι άνθρωποι φοβούνται την γνώμη των άλλων για όλα τα ζητήματα. Και αυτός γιατί ο άνθρωπος δεν αντέχει να περιθωριοποιείται κοινωνικά. Και η παχυσαρκία είναι δικαίωμα των αντρών εδώ και χιλιάδες χρόνια. Εσύ ως παχύσαρκος άντρας πόσα αρνητικά σχόλια έχεις ακούσει; Γιατί να είσαι σίγουρος ότι μια παχύσαρκη γυναίκα έχει ακούσει απείρως περισσότερα.
Αγαπητή Φωτεινή,Θα είναι κρίμα να καταστρέψεις την υγεία σου μόνο και μόνο για να κερδίσεις αυτό το ανδρικό (;) δικαίωμα. Ρίξε κανένα άλλο κάστρο του εχθρού καλύτερα.Υ.Γ. Φυσικά και έχω ακούσει αρνητικά σχόλια. Φαντάζεσαι ότι με συγχαίρουν;