Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας

Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας Facebook Twitter
1

O μαγικός κόσμος των ξωτικών, των ευγενών και των ταπεινών μαστόρων του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Πέντε νέοι ηθοποιοί, χρησιμοποιώντας ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα, μάσκες, ζωντανή μουσική, στοιχεία παντομίμας και αυτοσχεδιασμούς υποδύονται όλους τους ρόλους του έργου σε ένα τρελό παιχνίδι παρενδυσίας και μεταμορφώσεων.

Θέατρο
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο για τα καλά»

Θέατρο / Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο»

Βλέποντας αυτό τον ρόλο σαν δώρο ζωής, επιστρέφει στην Επίδαυρο, σαράντα χρόνια μετά τις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, για να ολοκληρώσει έναν κύκλο με ένα αγαπημένο της έργο, που το θεωρεί τόσο σύγχρονο, σαν να γράφτηκε χθες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αμαλία Κοσμά: «Είμαι η βασίλισσα του ευτράπελου, η ιέρεια του λάθους»

Θέατρο / Αμαλία Κοσμά: «Είμαι η βασίλισσα του ευτράπελου, η ιέρεια του λάθους»

Η χορεύτρια και performer, που συνεργάζεται εδώ και δύο δεκαετίες με τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς του σύγχρονου χορού και του θεάτρου, μιλά για τη διαδρομή της, τις δυσκολίες του επαγγέλματος και όλα όσα της έμαθε το σώμα της μεγαλώνοντας.
M. HULOT
Ηρώ Μπέζου: «H Άλκηστη είναι το πρότυπο της ανιδιοτέλειας που μας λείπει»

Θέατρο / Ηρώ Μπέζου: «H Άλκηστη είναι το πρότυπο της ανιδιοτέλειας που μας λείπει»

Ένα από τα πλέον αμφίσημα έργα του Ευριπίδη ανεβαίνει στην Επίδαυρο σε λίγες μέρες, με την ταλαντούχα ηθοποιό στον ομώνυμο ρόλο. Με αυτή την αφορμή μιλήσαμε μαζί της για τα ζητήματα που εγείρει αυτό το έργο και τον τρόπο που τα προσέγγισε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Επίδαυρος γίνεται για πρώτη φορά πραγματικά προσβάσιμη

Ζούμε, ρε! / Η Επίδαυρος γίνεται για πρώτη φορά πραγματικά προσβάσιμη

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου Αργυρώ Χιώτη και η συνιδρύτρια της ομάδας «Εν Δυνάμει» Ελένη Δημοπούλου μιλούν στη LiFO για τις «Τρωάδες», την πρώτη παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο που επιτρέπει τη συμμετοχή όλων, χωρίς διακρίσεις.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ

σχόλια

1 σχόλια
Όλοι οι ρόλοι ενσαρκώνονται από πέντε μονάχα ηθοποιούς και οι διαρκείς μεταβάσεις από τη μία κατάσταση στην άλλη, αναδεικνύουν τα στάδια του «Rite de passage» (διαβατήρια τελετουργία) μέσα από τα οποία περνούν οι πρωταγωνιστές, αλλά και τις αντιθέσεις που κατακλύζουν το έργο. […] Μια παράσταση που καταφέρνει να γίνει θεαματική χωρίς πολυδάπανα σκηνικά ή κοστούμια εντυπωσιασμού. […] Θεωρώ ότι η προσπάθειά τους είναι επιτυχής, αφού μπορεί να απευθυνθεί σε μικρούς και μεγάλους δίνοντας στον κόσμο την ευκαιρία να περάσει ένα ευχάριστο βράδυ και ταυτόχρονα να γευτεί τα σαιξπηρικά νοήματα απαγκιστρωμένα από την περιπλοκότητα που ίσως να είχε μια στριφνή μετάφραση του Σαίξπηρ. Κατερίνα Πεσταματζόγλου(Απόσπασμα από δημοσιευμένη κριτική μου)