Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν

 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
4

Η αναβίωση του έργου του Γιάννη Κουνέλη "Untitled (12 άλογα)", που άνοιξε για μόνο λίγες μέρες στην γκαλερί Gavin Brown, ξεσήκωσε και αυτή τη φορά αντιδράσεις μεγαλύτερες από το αναμενόμενο.

Η αναβίωση του έργου του Κουνέλη με αυτό το έργο του 1969, δημιούργησε ένα νέο γύρο συζήτησης. Γιατί τα ζώα είναι δεμένα μέσα στη γκαλερί; Είναι επιτρεπτές αυτές οι συνθήκες; Βέβαια, αυτά ακριβώς τα ερωτήματα είναι που έκαναν τον κόσμο να σχηματίζει ουρές έξω από την γκαλερί. «Είναι απλώς τέχνη, δεν είναι κάτι άλλο, ο τύπος αντιδρά υπερβολικά», λέει ο ιδιοκτήτης της γκαλερί. «Η έκθεση εξάλλου διήρκεσε μόνο λίγες μέρες».

Βέβαια τίποτα υπερβολικό δεν είχε συμβεί καθώς τα άλογα ήταν δεμένα με τον ίδιο τρόπο που θα ήταν και σε ένα στάβλο και οι συνθήκες, π.Χ. η τροφή ή το πάτωμα για τις οπλές τους τηρούσαν όλες τις προϋποθέσεις καλής φύλαξης και σταυλισμού.

Οι επισκέπτες παρακαλούνται στη είσοδο να χαμηλώνουν την ένταση της φωνής τους και να παραμένουν σε απόσταση από τα ζώα. Υπάρχει φυσικό φως που μπαόνει από τους φεγγίτες και τεχνητό ειδικά για το χώρο. Το έργο του Κουνέλη εκτέθηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη, στην Galleria L’Attico. Η αλήθεια είναι ότι στο Μανχάταν δε βλέπει συχνά κανείς άλογα!  

 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter
 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter

 Τα άλογα του Γιάννη Κουνέλη στο Μανχάταν Facebook Twitter

 

4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη κλειστά για χρόνια

20 χρόνια LiFO / ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη: Τόσα χρόνια κλειστά που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε

Η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι σήμερα δύο από τα σημαντικότερα καταφύγια πολιτισμού της Αθήνας. Για να ανοίξουν όμως τις πόρτες τους στο κοινό, χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες σχεδίων, ανατροπών, ματαιώσεων και διαδοχικών εξαγγελιών.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
20 χρόνια, 10 εκθέσεις εικαστικών

20 χρόνια LiFO / 20 χρόνια, 10 εικαστικά γεγονότα που άλλαξαν το χάρτη

Άλλαξαν τον πολιτιστικό χάρτη, διαμόρφωσαν τον τρόπο που βλέπουμε την τέχνη σήμερα και άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στην Αθήνα. Από την Documenta έως τον Μόραλη, θυμόμαστε τις σημαντικότερες εκθέσεις των τελευταίων ετών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

σχόλια

3 σχόλια
"Η αλήθεια είναι ότι στο Μανχάταν δε βλέπει συχνά κανείς άλογα!", γράφετε. Αν κάπου βλέπουν συχνά (συχνότατα) άλογα, είναι στο Μανχάταν. Εκτός από τις τουριστικές άμαξες (κάρα), έχουν και έφιππη Αστυνομία, που κάνει συνεχώς περιπολίες στο κέντρο.