Forrest Gump (1994)
Ο πασίγνωστος Φόρεστ τραβάει τα πάνδεινα στη ζωή του, με αποκορύφωμα την ανελέητη κοροϊδία, τη χλεύη και την φυσική κακοποίηση, λόγω της οριακής νοητικής του υστέρησης. Με τα κατορθώματα του και μόνο, θα αποστομώσει διαδοχικά όλους τους αμφισβητίες, αν και η μεγάλη πρωτοτυπία του φιλμ του Ρόμπερτ Ζεμέκις είναι πως ο ήρωας της ταινίας δεν γίνεται ποτέ ηρωικός πρωταγωνιστής, αλλά παραμένει ένας καλοπροαίρετος κομπάρσος στα ιστορικά τεκταινόμενα, και όπως δείχνει και η τελική σκηνή στο παγκάκι, ένας υπομονετικός παρατηρητής της ίδιας του της ζωής.
Poetry (2010)
Ο Κορεάτης σκηνοθέτης Λι Τσανγκ Ντονγκ κερδίζει βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ Καννών του 2010 για το λεπτεπίλεπτο πορτρέτο μιας γηραιάς γυναίκας που πάσχει από Αλτζχάϊμερ και προσπαθεί να εξιχνιάσει τον πνιγμό μιας 16χρονης. Όλα δείχνουν πως υπεύθυνη είναι η παρέα του κακότροπου εγγονού της (τον οποίο μεγαλώνει η ίδια), αλλά το σχολείο φοβάται το σκάνδαλο και οι γονείς τρέμουν τις επιπτώσεις που θα έχει η αποκάλυψη στους γιούς τους, οι οποίοι βίασαν την κοπέλα και την ανάγκασαν να πηδήξει από μια γέφυρα. Το Poetry συνιστά ένα στιβαρό κατηγορώ χωρίς κορώνες και μελό.
Bully (2011)
Το ντοκιμαντέρ Bully του Λι Χερς «ανακρίνει» μαθητές δημόσιων σχολείων της βαθιάς Αμερικής με επίκεντρο τους θανάτους από αυτοκτονία δύο μαθητών που υπέστησαν bullying. Μετά την πρεμιέρα της ταινίας στο φεστιβάλ της Tribeca το 2001 ο διανομέας Χάρβεϊ Γουαϊνστάϊν εξαπέλυσε επίθεση στην επιτροπή λογοκρισίας, διότι έδωσαν χαρακτηρισμό ακατάλληλου σε ένα φιλμ που προοριζόταν βασικά σε μαθητές. Ο μεγαλοπαραγωγός αποφάσισε να αφήσει χωρίς συγκατάθεση των λογοκριτών την ταινία να προβληθεί. Ως γνωστόν, οι περισσότερες αλυσίδες πολυκινηματογράφων δεν δέχονται να προβάλουν ταινίες χωρίς λογοκριτική πιστοποίηση, αλλά κάποιοι έσπασαν την παράδοση και την έδειξαν ακόμη και σε άτομα νεαρότερης ηλικίας. Το παράδοξο είναι πως, παρά τον θόρυβο, το Bully δεν κατάφερε να μπει στην σχετική πεντάδα των Όσκαρ εκείνη την χρονιά.
Άσε το κακό να μπει (2008)
Ευφυής παραβολή πάνω στο θέμα του εκφοβισμού από τον Σουηδό Τόμας Άλφρεντσον, με το 12χρονο φοβισμένο, απομονωμένο αγόρι να βρίσκει προστασία στο πρόσωπο ενός πλάσματος που μπορεί να μοιάζει με συνομήλικό του κορίτσι, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα βαμπίρ, που μετουσιώνει τα όνειρα του Όσκαρ για εκδίκηση προς του συμμαθητές του, με τον πιο αιματοβαμμένο τρόπο- η καταπληκτική τελική σκηνή μακελειού στην πισίνα προκαλεί ρίγη ένοχου θαυμασμού!
Carrie (1976)
Ο Στίβεν Κίνγκ το έγραψε, ο Μπράϊαν ντε Πάλμα το σκηνοθέτησε και η Σίσι Σπέϊσεκ απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ στον ομώνυμο ρόλο μιας κοπέλας που η χριστιανή μητέρα της την κακομεταχειρίζεται και οι συμμαθητές της έχουν την λάθος ιδέα να της πετάξουν ένα κουβά με αίμα στον σχολικό χορό. Η Κάρι τα κάνει λίμπα, γιατί διαθέτει ασυνήθιστες δυνάμεις, και καθώς έχει φτάσει στο απροχώρητο, δεν μπορεί να τις ελέγξει. Το μιούζικαλ που βασίζεται στο βιβλίο και την ταινία θεωρείται μια από τις ακριβότερες αποτυχίες όλων των εποχών αλλά τώρα απολαμβάνει μια δεύτερη, πιο cult, ευκαιρία- ίσως και λόγω της επικαιρότητας του θέματος.
Precious (2009)
Όταν μιλάμε για το απόλυτο θύμα της κακοποίησης, δεν πρέπει να ξεχνάμε την υπέρβαρη, αγράμματη Κλερίς Τζόουνς, με το ειρωνικό παρατσούκλι Precious (Πολύτιμη) που ζει σε γκέτο του Χάρλεμ, την βιάζει ο πατέρας της και την ξυλοφορτώνει η μάνα της- ως και τηλεόραση της πετάει από τη σκάλα. Για να ξεφύγει, η 16χρονη φαντάζεται τον εαυτό της πρωταγωνίστρια σε λαμπερά μιούζικαλ. Στη σκόπιμα σοκαριστική παρέλαση βαναυσότητας που σκηνοθετεί ο Λι Ντάνιελς, άγγελοι της κοπέλας είναι η νέα της δασκάλα, η Μαράϊα Κάρεϊ ως κοινωνική λειτουργός και ο Λένι Κράβιτς ως ευγενικός νοσοκόμος.
Dogville (2003)
Η Νικόλ Κίντμαν περνάει φριχτά στο μπρεχτικό περιβάλλον που δημιουργεί ο Λαρς Φον Τρίερ γι' αυτήν, καθώς όλο το χωριό της φέρεται σα να είναι μια ασήμαντη σκλάβα. Εκείνη έχει τον τελευταίο λόγο και ξεκαθαρίζει την κατάσταση όπως έχει μάθει: μαφιόζικα. Μια παραβολή για την δουλεία, με πρωταγωνίστρια μιας από τις πιο λευκές και αναγνωρίσιμες ηθοποιούς του κόσμου.
Bully (2001)
Όνομα και πράμα, το Bully του Λάρι Κλαρκ είναι ένα νεανικό δράμα που ενοχοποιεί τον χειρότερο από μια παρέα παιδιών με χαλαρή ηθική και παραβατική συμπεριφορά, τυπικούς Κλαρκικούς απόβλητους μιας κοινωνίας που δεν τους αγκαλιάζει και δεν προβλέπει αίσιο μέλλον γι' αυτούς, ειδικά από τη στιγμή που σχεδιάζουν και υλοποιούν τη δολοφονία ενός φίλου τους που βιάζει μια κοπέλα από την παρέα και ξυλοφορτώνει τον φίλο της. Κανείς δεν κερδίζει πραγματικά τη συμπάθεια ή τη συγχώρεση των θεατών. Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Εξαιρετικός ο πρόωρα χαμένος Μπραντ Ρένφρο.
Karate Kid (1984)
Το bullying για αρχάριους, σε μια ταινία που δεν το αρθρώνει αλλά το ψελλίζει έμμεσα, πολύ πριν από την εποχή της συνειδητοποίησης πως κάτι τέτοιο υπάρχει ως κοινωνική παθολογία άξια συστηματική αντιμετώπισης. Η προσέγγιση γίνεται με την απλοποιημένη ασιατική φιλοσοφία του Μίστερ Μιγιάγκι και το άγουρο αγόρι μαθαίνει να αντιμετωπίζει τους εκφοβιστές με δημιουργικό, αθλητικό, νόμιμο τρόπο, αφού πρώτα εκπαιδεύεται σκληρά- όπως το Χόλιγουντ εννοεί την σκληρή προπόνηση για να ξεπαστρεύεις του κακούς, χωρίς να τους σκοτώνεις. Καλόκαρδο, ευχάριστο και λειτουργικό.
The Torch Song Trilogy (1988)
Πάνω που ο ταλαιπωρημένος στις σχέσεις, αλλά συνειδητοποιημένος στη σεξουαλικότητα του και δυνατός στις κοινωνικές προκλήσεις, Άρνολντ, ο οποίος εργάζεται ως female impersonator, βρίσκει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο του μοντέλου Άλαν, μια ομάδα ομοφοβικών επιτίθεται στον Άλαν έξω από το καινούριο σπιτικό τους και τον τραυματίζει θανάσιμα με ένα μπαστούνι του μπέϊζμπολ. Η διασκευή του Χάρβεϊ Φιρστάϊν στο δική του θεατρική τριλογία, είναι μια από τις πρώτες περιπτώσεις που θίγει το συγκεκριμένο είδος bullying, καθώς και την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.
σχόλια