Και όμως δεν είναι φωτογραφίες

 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
10

Ο Yigal Ozeri δημιουργεί κινηματογραφικά πορτραίτα νέων γυναικών, που με την πρώτη όψη μπορεί να σας ξεγελάσουν και να νομίσετε πως είναι  φωτογραφίες.

 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Ο νεουορκέζος ζωγράφος, με ρίζες σπό το Ισραήλ, χρησιμοποιεί την τεχνική της ελαιογραφίας, και παίζει ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία με έναν εξαιρετικό τρόπο, δίνοντας έμφαση στην λεπτομέρεια.

 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Τα πορτραίτα του δίνουν την αίσθηση ένός έντονου ρεαλισμού και μιας αυστηρής ομορφιάς.

 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

Οι χιλιάδες μισκροσκοπικές πινελιές δίνουν κίνηση και ζωντάνια στις ζωγραφιές του.

 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter
 Και όμως δεν είναι φωτογραφίες Facebook Twitter

 

Design
10

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Υφαίνοντας στα Ανώγεια

Design / Ανώγεια: Κτίρια και υφαντά μιλούν για την ιστορία του τόπου

Στο Περαχώρι των Ανωγείων, βρίσκεται το εργαστήρι υφαντικής της Αγάπης Σμπώκου, υπόδειγμα σχεδιασμού, χωρίς περιττά φτιασιδώματα. Η αρχιτεκτονική εδώ ακολουθεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων του: λιτή, ουσιαστική, με μια εσωτερική αξιοπρέπεια που δεν χρειάζεται να φωνάζει.
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΣΓΟΥΡΙΔΗ
Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Design / Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Το διαμέρισμα του Γιώργου Γεωργακόπουλου και της Φωτεινής Καπίρη στην πλατεία Αμερικής έχει κάτι βαθιά καλλιτεχνικό στον πυρήνα του. Σε ένα σπίτι του 1963, έργα τέχνης, παλιά έπιπλα και αντικείμενα με οικογενειακή ιστορία συνδυάζονται με σύγχρονες παρεμβάσεις, δημιουργώντας έναν χώρο που διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της παλιάς Αθήνας.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Design / Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Το διαμέρισμα του αρχαιολόγου-εικαστικού Διονύση Παππά στην πλατεία Βικτωρίας είναι ένα ιδιαίτερο σύμπαν, όπου όλα, τα φυτά, τα έργα τέχνης, ακόμα και ο ήλιος, λειτουργούν με έναν δικό τους, αρμονικό ρυθμό, που εύκολα σε παίρνει μαζί του.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι με μποστάνι και εμμονή με τη χαρά της ζωής

Design / Ένα σπίτι με μποστάνι και εμμονή με τη χαρά της ζωής

Η φωτογράφος και εικαστικός Μαρία Μαυροπούλου ζει στο Κρυονέρι, σε ένα σπίτι όπου η βλάστηση μοιάζει να εισβάλλει στον χώρο και όπου πρωταγωνιστούν οι γάτες, οι φωτογραφίες κι ένα κανονικό μποστάνι.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που σώζει την παλιά ομορφιά του

Design / Ένα σπίτι τόσο όμορφο που δεν περιγράφεται με λόγια

Το κομψό νεοκλασικό του αρχιτέκτονα Αλεσάντρο Νταβίντ, κάτω από την Ακρόπολη, σε ταξιδεύει, χωρίς πολλή προσπάθεια, στη Βραζιλία, στον Λίβανο, στη Ρωσία, στη Βιέννη, στην Ιταλία και στην Κωνσταντινούπολη.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Φρανσίσκο Φονσέκα: «Πιστεύω στην ποίηση της απλότητας»

Design / Φρανσίσκο Φονσέκα: «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι άψυχη. Δεν τη φοβάμαι»

Ο σημαντικός δημιουργός κόμικς και τοιχογραφιών που εμπνέεται από την παραδοσιακή πορτογαλική αρχιτεκτονική θα είναι το τιμώμενο πρόσωπο στο φετινό LA Comics Festival στη Λάρισα (4-6/9) και με την ευκαιρία ανταλλάξαμε δυο τρεις κουβέντες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Δημήτρης Ποτηρόπουλος: «Με φοβίζει ότι αντιμετωπίζουμε την πόλη με αδιαφορία»

Οι Αθηναίοι / Δημήτρης Ποτηρόπουλος: «Με φοβίζει ότι αντιμετωπίζουμε την πόλη με αδιαφορία»

Από το Παλαιό Ψυχικό και τα φοιτητικά χρόνια στη Γερμανία ως τα μεγάλα αρχιτεκτονικά έργα και τη σημερινή Αθήνα. Ο Δημήτρης Ποτηρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO και μιλά για την αρχιτεκτονική, τις πόλεις, την ομορφιά και όλα όσα κάνουν έναν κόσμο πραγματικά ανθρώπινο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

6 σχόλια
Εγώ που δεν κατέχω από τέχνη βρίσκω τη δουλειά του εξαιρετική και εννοείται ότι ζηλεύω το ταλέντο του. Μια χαρά καλλιτέχνης μου φαίνεται και είτε τα έργα του είναι ρεαλιστικά είτε όχι γουστάρω αυτό που βλέπω και πολύ ευχαρίστως θα αγόραζα κάτι δικό του( αν ειχα τα λεφτά) γιατί βλέποντας τα έργα του αισθάνομαι όμορφα. Επαναλαμβάνω ότι δεν κατέχω από τέχνη αλλά τι σημαίνει "η απαιτηση για ρεαλισμο τελειωσε με την εφευρεση της φωτογραφιας"; Επειδη δηλαδη "εφευρεθηκε" η ποπ μουσικη, η κλασικη πρεπει να μπει στην ακρη; Η μηπως στον κινηματογραφο υπαρχει μονο μια ταση και ενα ειδος μονο σκηνοθεσιας; Ο καθε καλλιτεχνης επιλεγει τα μεσα και την τεχνικη με τα οποια θα δουλεψει με στοχο να επικοινωνησει με το κοινο του. Αν εμενα δεν μ αρεσει η τεχνικη, τα μεσα και το υφος του, εχω το δικαιωμα να τον υποβιβασω απο "καλλιτεχνη" σε "τεχνιτη"; Πολυ στενομυαλο μου ακουγεται.
Αν πετούσε φάτσα φόρα κανέναν κώλο ή τίποτα χειρότερο θα σου 'λεγα εγώ πως θα τον θεωρούσαν καλλιτέχνη όλοι εδώ μέσα. Προφανώς πλέον το γυμνό είναι μόνο τέχνη σε κάθε μορφή του.
Νομίζω πως κάποιος που τραβάει φωτογραφίες και στη συνέχεια τις ξεπατικώνει σε πίνακες τετραγωνακι τετραγωνάκι μοιάζει πιο πολύ με τεχνίτης. Εντάξει για άσκηση καλό είναι, αλλά ας μην το συγκρίνουμε και με την κλασσική μουσική....
Είναι αξιοθαύμαστη η τεχνική του και το μέγεθος του ταλέντου του.Αλλά υπάρχει μόνο τεχνοτροπία, δεν παράγει τέχνη τη στιγμή που με τέτοιες δυνατότητες, θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει οτιδήποτε άλλο πέραν της φιγούρας.