ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter
9

 [ Από την Άλκηστη Γεωργίου ]

Η Λέσχη "Πυγμαχίας και Αυτοάμυνας" Ronin Family αποδυκνείει χαρακτηριστικά πως στη Ρωσία φαίνεται πως μερικοί είχανε πάρει πολύ στα σοβαρά το Fight Club του David Fincher...

Δυστυχώς, αυτό δεν εκπλήσσει ιδιαίτερα, αν αναλογιστούμε την πρωτοφανή έξαρση βίας που έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια στην χώρα, με ομάδες ακροδεξιών να βασανίζουν επανειλημμένα ομοφυλόφιλους, και με έναν συντηριτικό πρόεδρο να προωθεί το πρότυπο ενός macho τσαμπουκαλεμένου ηγέτη.


Τέλος πάντων.

Πίσω στο 2008, δύο μέλη μιας underground πυγμαχικής λέσχης, όπου οι συμμετέχοντες πάλευαν με γυμνά χέρια ( bare-knuckle), αποφάσισαν να ανοίξουν το δικό τους γυμναστήριο - boot camp στο οποίο με μία συνδρομή  900 δολαρίων κάθε 'μαλθακός' άντρας θα μπορούσε να λάβει μαθήματα πάλης και σκληραγώγησης για μία ολόκληρη εβδομάδα...

Η Λέσχη Ronin Family μόλις είχε γεννηθεί, και σκοπός της ήταν να 'κάνει άντρες' όσους τολμούσαν να εγγραφούν στο σκληρό πρόγραμμα του Gary—Igor Lunyakov— και του Razor—Anton Rudakov.

Η φωτογράφος και κινηματογραφίστρια Maria Turchenkova πέρασε μία εβδομάδα στη αλλόκοτη αυτη, βίαιη, λέσχη καταγράφοντας τα πάντα..

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter


To κύριο διαφημιστικό σλόγκαν του Ronin Family ήταν ένα τσιτάτο που ακροβατούσε ανάμεσα σε ατάκες από το Trainspotting και το Fight Club:

"Δεν είστε αυτό που έχετε. Δεν είστε η δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ή ο τραπεζικός σας λογαριασμός. Εάν θέλετε να αλλάξετε τη ζωή σας, να βρείτε τον πολεμιστή μέσα σας και να νικήσετε τον εσωτερικό σας εχθρό, γραφτείτε στο επόμενο μάθημα!"

 

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

 

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

 


Για να γραφτεί κάποιος στα μαθήματα του Anton και του Razor θα έπρεπε πρώτα να παρουσιάσει ένα πιστοποιητικό υγείας, και να περάσει από μία ειδική συνέντευξη όπου οι υπεύθυνοι της λέσχης ήλεγχαν αν κάποιος ήταν στα.. καλά του, και δεν επρόκειτο για κάποιον βίαιο ψυχοπαθή..

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Τα μαχαίρια που φαίνονται στις εικόνες ήταν ξύλινα.

Οι συμμετέχοντες δέχονταν, αρχικά, ψυχολογικό εξευτελισμό, ώστε να πεισμώσουν και να 'νικήσουν τους εσωτερικούς τους φόβους'.

 

Έτσι μόνο θα μπορούσαν να πιστέψουν πραγματικά στον εαυτό τους.

H συντριπτική  πλειοψηφία ήταν πετυχημένοι άντρες (business men κι επιχειρηματίες ) στα 30 τους..

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Μετά από κάποια χρόνια λειτουργίας, και αφού γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, οι δύο συνεργάτες διαφώνησαν πάνω στην πρακτική που θα έπρεπε να εφαρμόζεται στην Λέσχη τους, και τελικά έκλεισαν - πριν λίγο καιρό- οριστικά το Ronin Family.

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Παρά το ακραίο της υπόθεσης, η Turchenkova υποστηρίζει πως ο Anton και ο Igor θέλανε πραγματικά να βοηθήσουν όλους αυτούς τους φοβισμένους άντρες που ερχόταν στο γυμναστήριο τους, ενώ μαθαίνουμε ακόμα πως κανένας από τους δυο τους δεν είχε σχέση με τον στρατό...

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

"Η κύρια γραμμή τους ήταν πως όλοι σήμερα παραπονιούνται για την ζωή τους πολύ περισσότερο απ' όσο δικαιούνται.

Μία ματιά στον πραγματικό βίαιο κόσμο, όπου πρέπει να παλέψεις για την επιβίωση σου, θα τους έπειθε για το πόσο προνομιούχοι είναι τελικά..."

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

Ronin Family: Ένα πραγματικό Fight Club στην Μόσχα Facebook Twitter

[ via ]

Φωτογραφία
9

ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Φωτογραφία / Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Με αφορμή το φετινό Mουντιάλ, το Athens Football Festival οργανώνει μια ξεχωριστή έκθεση φωτογραφίας του διεθνούς δικτύου Analog Football, φέρνοντας στην Αθήνα εικόνες που αποτυπώνουν την κουλτούρα του ποδοσφαίρου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Πολιτισμός / Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Ο φωτογράφος Dani D’Ingeo κατέγραψε το Nature Loves Courage στη νότια Κρήτη: ένα queer φεστιβάλ στην ακτογραμμή της Σούγιας, με σώματα που χορεύουν στο φως, FLINTA DJs, θάλασσα, ιδρώτα, αλάτι και μια διαφορετική εκδοχή της club κουλτούρας έξω από τα σκοτεινά υπόγεια της Ευρώπης.
THE LIFO TEAM
Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Πολιτισμός / Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Στο Unbewitched, η Ρωσίδα φωτογράφος Kristina Rozhkova καταγράφει νέους ανθρώπους που ζουν ανάμεσα στην πολιτική ασφυξία, την καταστολή, την εξορία και την ανάγκη να επινοήσουν άλλους κόσμους.
THE LIFO TEAM
Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Πολιτισμός / Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Με αφορμή την αναδρομική της έκθεση στο Λονδίνο, η cult φωτογράφος Nancy Honey μιλά για τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, για το γυναικείο σώμα ως εικόνα προς κατανάλωση και για τη χαρά ως μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
THE LIFO TEAM
Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Πολιτισμός / Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Σε νέο cover story του Dazed MENA, η Myriam Boulos μιλά για τις εικόνες που έκανε για τον Harry Styles, τη Βηρυτό, τη μόδα ως αυτοπροσδιορισμό και την επιθυμία ως μορφή αντίστασης.
THE LIFO TEAM
Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Πολιτισμός / Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Το Birds of Mexico City του Pieter Henket μετατρέπει queer νέους της μεξικανικής πρωτεύουσας σε τελετουργικές μορφές ανάμεσα στη lucha libre, τη θρησκευτική εικονογραφία, τη μόδα και την ελευθερία.
THE LIFO TEAM
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Πολιτισμός / Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Από τα αινιγματικά “ghost” prints του Andy Mattern και τα παραμορφωμένα γυμνά του Bill Brandt μέχρι τη queer ορατότητα της Zanele Muholi και το ψηφιακό άγχος της Tania Franco Klein, η φετινή φωτογραφική έκθεση AIPAD στη Νέα Υόρκη δείχνει μια φωτογραφία πιο σωματική, πιο υβριδική και πιο ανήσυχη από ποτέ.
THE LIFO TEAM
Οι φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ ταξιδεύουν στα μουσεία του κόσμου

Φωτογραφία / Ένας βίαιος κόσμος στις φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ

Οι συγκλονιστικές εικόνες πολέμου, φτώχειας και εξαθλίωσης που συγκεντρώνει η αναδρομική έκθεση «Memoria» του κορυφαίου φωτορεπόρτερ ταξιδεύουν εδώ και λίγα χρόνια στις μεγάλες πρωτεύουσες
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Πολιτισμός / «Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Η νέα διπλή βιογραφία του Andrew Durbin φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον φωτογράφο Πίτερ Χούτζαρ και τον καλλιτέχνη Πολ Θεκ, δύο μορφές της νεοϋρκέζικης πρωτοπορίας που έζησαν, δημιούργησαν και αγάπησαν στη σκιά μιας εποχής που διαλύθηκε από το AIDS.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Πολιτισμός / Λίλιαν Μπάσμαν: Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Η έκθεση Lillian Bassman: Bazaar and Beyond, που παρουσιάζεται στο Met έως τις 26 Ιουλίου, φωτίζει μια δημιουργό που δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μόδα ως απλό αντικείμενο προβολής. Τη μετέτρεψε σε ίχνος, χειρονομία και πείραμα, ενώ επέστρεψε σε αυτό το έργο δεκαετίες αργότερα, ξεκινώντας σχεδόν μια δεύτερη καριέρα στα 75 της.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Chloë Sevigny, η Pamela Anderson, η Bella Hadid και η Gwyneth Paltrow στο νέο βιβλίο της Brianna Capozzi

Πολιτισμός / Η Κλοέ Σεβινί, η Σελένα Γκομέζ και η Γκουίνεθ Πάλτρου σε ένα νέο photobook

Το Womanizer, το νέο λεύκωμα της Brianna Capozzi, συγκεντρώνει γνωστές γυναικείες παρουσίες σε εικόνες γεμάτες ερωτισμό, χιούμορ και αυτονομία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Rizzoli με πρόλογο της Chloë Sevigny.
THE LIFO TEAM

σχόλια

6 σχόλια
Υπάρχει κάτι το πολύ απελευθερωτικό στην πάλη για την πάλη. Στην βία για την βία. Μερικά χρόνια πριν δεν θα έγραφα αυτές τις γραμμές, αλλά μετά από προσωπική συμμετοχή σε ομάδα σπαθασκίας (όπου το πλέον συναρπαστικό event ήταν μετά την προπόνηση, που χτυπιόμασταν όλοι με όλους), μπορώ να πω ότι ναι, ισχύει. Φυσικά ενώ δεν σου δίνει το ίδιο ποσοστό υπέρβασης που θα πετύχαινες με το αν ζούσες στις ζούγκλες του Αμαζονίου (υποθέτω), είναι ένας υγιής, θα έλεγα, τρόπος να εκτονώνεις την πίεση που δέχεται το σώμα σου από τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Βέβαια αυτό δεν είναι δικαιολογία για τον πάσης φύσης χουλιγκανισμό ή κωλοπαιδισμό. Ας μην τα συγχέουμε. Όταν πλακώνεσαι με κάποιον καλό είναι να είστε και οι δύο συνειδητοί ως προς το τι κάνετε και για ποιόν λόγο. Τουτέστιν δεν είστε εκεί για να βλάψετε ο ένας το άλλο, μα για να ξεπεράσετε τα όρια του εαυτιού σας, να αισθανθείτε τον κίνδυνο, να τεστάρετε την προσωπική σας αντοχή στον πόνο, να έρθετε πιο κοντά στο άγριο ζώο που κρύβεται μέσα σας. Και τέλος, οργή που εκφράζεται είναι προτιμότερη από οργή που μας τρώει από μέσα, και βρίσκει τρόπο να ξεγλιστρίσει με κάποια "δικαιολογία" "υγιούς θυμού" και να βλάψει στ'αλήθεια κάποιον.
Παπαριτσες για ψυχανωμαλους που τους αρεσει να ξεφτυλιζονται,αν ηθελαν πραγματικη υπερβαση του εαυτου τους ας πηγαιναν να ζησουν μερικους μηνες σε φυλη στον Αμαζονιο η στην Νεα Γουινεα.
Δυστυχώς, αυτό δεν εκπλήσσει και κανέναν ιδιαίτερα, αν αναλογιστούμε την έξαρση βίας που έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια στην χώρα, με ομάδες ακροδεξιών να βασανίζουν επανειλημμένα ομοφυλόφιλους, και με έναν συντηριτικό πρόεδρο να προωθεί το πρότυπο ενός macho τσαμπουκαλεμένου ηγέτη. Πηγή: www.lifo.grΕχετε ταξιδεψει ποτε στη Ρωσια; Εχετε γνωρισει Ρωσους η εχετε μηπως ποτε μελετησει την ιστορια της χωρας;
Από τη στιγμή που έχουν εκλέξει για πρόεδρο έναν όπου πουλά το προφίλ του "έχω αρχίδια" και του 'βαράω", πάει να πει κάτι γι αυτόν το λαό. Έπειτα, η βία και η χοντροπετσιά, είναι το ιδεώδες κυρίως στους νέους που δε θέλουν να είναι "μαλθακοί", αλλά κι όχι μόνο. Από προσωπική μου εμπειρία από διαμονή μου σε χώρα όπου το 30% είναι Ρώσοι, είδα τον τυπικό αλκολικό Ρώσο άνδρα, όπου είναι άξεστος και τραμπούκος. Πες ένα μέσο Ρώσο "γκέι", και κόψε αν δεν τις φας, αντιδράσεις. Όσοι είναι καλλιεργημένοι και με παιδεία, είναι στο μέτρο που έχουν απομακρυνθεί από την παράδοση, που στις μάζες κυριαρχεί και τις κρατά πίσω από τον ήλιο.
Απο την προσωπική μου εμπειρία, ζώντας ήδη κάποια χρόνια σε αυτήν τη χώρα βρίσκω το άρθρο επιφανειακό και την παράγραφο που παρεθεσα τη θεωρώ απόδειξη ελλιπούς γνώσης για τη συγκεκριμένη κοινωνία και την ιστορία της.Δε θεωρώ σκόπιμο να κάνω αγορευσεις επι του θέματος αλλά απλά να πω ότι η βία είναι συνυφασμένη με τη ρωσική κοινωνία. Είναι άστοχο να μιλάς για πρόσφατη έξαρση στη χώρα στην οποία εκκαθαρίσε 23εκ ο Στάλιν η στη χώρα που βίωσε την ανατροπή του υπαρκτού σοσιαλισμού με τον πιο έντονο τροπο.
"Είναι άστοχο να μιλάς για πρόσφατη έξαρση στη χώρα στην οποία εκκαθάρισε 23εκ ο Στάλιν..."Συμφωνώ. Δεν είναι καθόλου πρόσφατο γεγονός, αλλά η βία είναι συνυφασμένη με την παραδοσιακή "σλαβική" ψυχή. Ατίμασες κάποιον, ξύλο. Είσαι μαλθακός, είσαι "πέντεραστ". Σε μια καθαρά πατριαρχική κοινωνία, έντονα θρησκευτική, με μεγάλα ποσοστά αναλφαβητισμού, δεν αποτελεί είδηση η βία. θυμάμαι σε ένα αστικό μέσα, (όχι Ελλάδα) ένας Ρώσος γύρω στα 35, έσπρωξε ένα γέρο έξω από το σταματημένο λεωφορείο, επειδή του είπε να περιμένει να κατέβει πρώτα, και μετά να ανέβει αυτός. Και δε το θεωρώ καθόλου μεμονωμένη περίπτωση. Όσοι Ρώσοι δεν είναι τραμπούκοι, είναι επειδή έχουν ξεφύγει από τα παραδοσιακά ήθη. Έχουνε μια καθαρά ευρωπαϊκή παιδεία.