Το πολεμοχαρές εξώφυλλο του Economist

Το πολεμοχαρές εξώφυλλο του Economist Facebook Twitter
5

Η έντυπη έκδοση του Economist κυκλοφορεί παγκοσμίως με αυτό το εξώφυλλο:

Οι σακούλες με τα πτώματα των παιδιών στο φόντο, ο (φερόμενος ως) υπεύθυνος σε πρώτο πλάνο. 

"Χτυπήστε τον άγρια" προτρέπει ο τίτλος - διαβάζοντας το άρθρο βέβαια υπάρχουν μερικοί αστερίσκοι: "Παρουσιάστε τις αποδείξεις, δώστε του ένα τελεσίγραφο και μετά τιμωρήστε τον Bashar Assad για τη χρήση χημικών όπλων" λέει ο υπότιτλος. (Ελπίζουμε οι ΗΠΑ να τον διαβάσουν προσεκτικά πριν τρέξουν να επιτεθούν ακολουθώντας στα τυφλά την 'διαταγή' του Economist...)

Design
5

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρανσίσκο Φονσέκα: «Πιστεύω στην ποίηση της απλότητας»

Design / Φρανσίσκο Φονσέκα: «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι άψυχη. Δεν τη φοβάμαι»

Ο σημαντικός δημιουργός κόμικς και τοιχογραφιών που εμπνέεται από την παραδοσιακή πορτογαλική αρχιτεκτονική θα είναι το τιμώμενο πρόσωπο στο φετινό LA Comics Festival στη Λάρισα (4-6/9) και με την ευκαιρία ανταλλάξαμε δυο τρεις κουβέντες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Δημήτρης Ποτηρόπουλος: «Με φοβίζει ότι αντιμετωπίζουμε την πόλη με αδιαφορία»

Οι Αθηναίοι / Δημήτρης Ποτηρόπουλος: «Με φοβίζει ότι αντιμετωπίζουμε την πόλη με αδιαφορία»

Από το Παλαιό Ψυχικό και τα φοιτητικά χρόνια στη Γερμανία ως τα μεγάλα αρχιτεκτονικά έργα και τη σημερινή Αθήνα. Ο Δημήτρης Ποτηρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO και μιλά για την αρχιτεκτονική, τις πόλεις, την ομορφιά και όλα όσα κάνουν έναν κόσμο πραγματικά ανθρώπινο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα σπίτι που αλλάζει συνεχώς

Design / Ένα σπίτι όπου η αξία των πραγμάτων του δεν μετριέται με χρήματα

Στο διαμέρισμα του ζωγράφου Γιώργου Σταματάκη στην Κυψέλη συνυπάρχουν η βρετανική θαλπωρή, η γιαπωνέζικη λιτότητα, η σύγχρονη τέχνη και οι γάτες, που διεκδικούν επάξια μια θέση στο σπίτι.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ

σχόλια

3 σχόλια
Χμμμμμ, δεν είναι τόσο απλοϊκά τα πράγματα. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Μπρος ο Άσαντ και πίσω η "Αντιπολίτευση", μεγάλο μέρος της οποίας, δυστυχώς, είναι και η Αλ Κάιντα. Πάρτον ένα και κτύπα τον άλλο.
Βασικά το ίδιο νόμιζα και εγώ μέχρι πριν μία εβδομάδα οπότε και ακούστηκε 1η φορά ότι πάνε σε πόλεμο και έκατσα και το έψαξα. Η Συρία δεν είναι ίδια περίπτωση με τις υπόλοιπες αραβικές χώρες (δικτάτορας-κοσμικό κράτος vs Αλ κάιντα-επαναστάτες). Στην Συρία ένα μεγάλο κομμάτι του στρατού ο οποίος ανήκει στο φιλελεύθερο κομμάτι (όσο μπορεί να είναι σε μία αραβική χώρα) έχει αποσπαστεί και έχει και αυτό επαναστατήσει. Την μεγαλύτερη ζημιά την έχει κάνει ο ίδιος του ο στρατός στον Άσαντ και όχι οι τις Αλ Κάιντα οι οποίοι βέβαια είναι πολλοί αλλά δρουν ανεξάρτητα. Το θέμα είναι ότι τώρα πια που φαίνεται ότι ο Άσαντ δεν μπορεί με τίποτα να μείνει στην εξουσία οι μεγάλες δυνάμεις πάνε να εμπλακούν ώστε να είναι σίγουρες ότι αυτοί που θα πάρουν την εξουσία θα είναι ένας νέος δικτάτορας από το κομμάτι του στρατού που επαναστάτησε και όχι από την Αλ Κάιντα οι οποίοι, αν ενωθούν, θα μπορούσαν να συνεχίσουν τον εμφύλιο ακόμα και αφού πέσει ο Άσαντ.